Maandelijkse archieven: november 2026

Dennis Luyten (Pay for People): ‘Een snelle backoffice is je concurrentievoordeel’

Wim Davidse, hoofdredacteur van FlexNieuws, ging tijdens de Webinar Week eerder deze maand in gesprek met Dennis Luyten, oprichter van backofficedienstverlener Pay for People, over de concurrentievoordelen die een goede backoffice voor uitzenders kan bieden.

De flexbranche staat onder druk, maar minder dan gevreesd, zo stelt Davidse. Het aantal uren in de totale branche krimpt met zo’n 2 procent, terwijl het gemiddelde uurtarief 8 tot 9 procent hoger ligt. De omzet groeit dus nog, maar de brutomarge krimpt. Uitzendondernemers moesten de tariefstijgingen door de nieuwe cao uitleggen aan hun klanten en leverden daarbij vaak marge in. Wie kosten niet volledig kan doorberekenen, moet slimmer en sneller organiseren.

Dennis Luyten ziet daarin precies de rol van de backoffice. Hij richtte de Rotterdamse backofficedienstverlener ongeveer 25 jaar geleden op en werkt inmiddels voor zo’n 250 uitzendondernemers, van groot tot klein. Zijn stelling: in een markt die draait om snel schakelen, is een slimme achterkant geen kostenpost maar een concurrentievoordeel. “Het is feitelijk een van de pijlers van je bestaansrecht.”

Tijd gaat verloren aan data

Waar gaat in de dagelijkse praktijk de meeste tijd verloren? Niet in het verlonen zelf, zegt Luyten. Pay for People bouwde 25 jaar geleden een eigen loonmotor, vanuit concrete vragen van klanten in plaats van vanachter een bureau. “Dat was een hell of a job.” Hij zou er niet zo snel opnieuw aan beginnen. “Of misschien met AI.” Maar de inspanningen betalen zich uit. De software maakt het bedrijf snel en onafhankelijk. Bij de invoering van de nieuwe uitzend-cao stonden alle cao’s er binnen korte tijd volledig in.

De echte vertraging zat ergens anders, namelijk bij het verzamelen van de juiste gegevens bij de inlener. Veel opdrachtgevers zagen dat niet als hun verantwoordelijkheid. Luyten vat hun reactie samen: “Jij bent het uitzendbureau, het is jouw feestje.” Onder de nieuwe cao, en straks onder de Wtta, is de inlener wel verantwoordelijk voor het aanleveren van die informatie over arbeidsvoorwaarden. Het knelpunt ligt volgens Luyten dus bij data verzamelen en juist verwerken, en vooral bij het uitleggen aan de inlener waarom die gegevens nodig zijn.

Knip tussen backoffice en werving en selectie

Wat kost een trage backoffice? Vooral energie, stelt Luyten. Een uitzendondernemer is goed in vraag en aanbod bij elkaar brengen. “Ik denk niet dat je een uitzendbureau begint omdat je goed bent in administratie.” Volgens hem is een bureau zelden sterk in zowel de voorkant als de achterkant. “Je bent nooit in beide goed.” Daar legt hij de knip.

De toenemende regeldruk maakt die keuze urgenter. “Met alle wijzigingen is het gewoon niet meer bij te benen.” Zijn advies aan ondernemers is eenvoudig: “Doe vooral waar je zelf energie van krijgt.” Het administratieve deel kun je volgens hem goed isoleren en uitbesteden.

Daarnaast speelt een financieel aspect. Uitzendbureaus verlonen vaak per week, terwijl de inlener later betaalt. Het bureau financiert de salarissen dus voor. Met de Wtta komt daar een nieuwe post bij. Het toelatingsstelsel treedt op 1 januari 2027 in werking en vanaf 2028 wordt gehandhaafd. Elke uitlener moet dan een waarborgsom van € 100.000 op tafel leggen, of € 50.000 bij een voorlopige toelating voor starters. Bureaus die niet zelf doorlenen en de backoffice bij Pay for People onderbrengen, hoeven overigens die borg niet zelf te stellen.

Onder voorwaarden verstrekt Pay for People bovendien extra werkkapitaal, naast de bestaande margefinanciering. Volgens Luyten ontstaat die ruimte doordat de eigen organisatie zo efficiënt is ingericht.

Inschrijven op zondagavond, de volgende dag aan de slag

Hoe organiseer je snelheid zonder in te leveren op kwaliteit? Bij Pay for People begint dat met beschikbaarheid. “Ik heb het altijd logisch gevonden dat je 24/7 een kandidaat kan inschrijven.” De arbeidsovereenkomst staat direct klaar en de facturatiestroom komt meteen op gang. Heeft een bureau op zondagavond een plaatsing voor maandag, dan kan dat gewoon. Het proces is geautomatiseerd, dus daar hoeven geen collega’s aan te pas te komen.

Dat werkt door tot op de loonstrook. “Wij verlonen drie keer per dag, vijf dagen in de week.” Komen er na de eerste run nog uren binnen, dan worden die dezelfde dag verwerkt. “Tegen de tijd dat de uitzendkracht het zelf ziet, is het al gecorrigeerd.” Op een krappe arbeidsmarkt is dat volgens Luyten op zich al een concurrentievoordeel richting kandidaten.

Ook aan de voorkant scheelt het tijd. In de software zitten ruim tweehonderd cao’s en zo’n duizend eigen beloningsregelingen van inleners. Bij het aanmaken van een plaatsing ziet het bureau direct de inschaling en het tarief, nog voordat de plaatsing ingaat. De kandidaat hoort wat hij gaat verdienen volgens de cao. “Je kunt tegen de klant zeggen: dit gaat het kosten.”

Snelle duiding van data 

Hoe helpt een snelle backoffice een bureau groeien? Volgens Luyten ook door vroegtijdig inzicht in data. Openbare bronnen geven maar een beperkt beeld. Het CBS telt eens per kwartaal het aantal uitzendkrachten, en in de ABU Marktmonitor zijn grote, generieke bureaus oververtegenwoordigd. Een backofficepartij met de gegevens van zo’n 250 uitzendondernemers ziet daarentegen precies welke functies en sectoren bewegen.

Luyten trok voor het webinar een eerste analyse uit ongeveer 3 miljoen gewerkte uren, verdeeld over 131 cao’s en zo’n 900 functies. Hij vergeleek dit met een jaar eerder en liet klanten die sindsdien zijn aangesloten buiten beschouwing. De opvallendste uitkomsten:

  • Zorg: 11 procent meer uren en ongeveer 33 procent meer omzet. De functie ‘helpende’ steeg met 119 procent.
  • Operators: ruim 200 procent meer uren.
  • Monteurs: een groei van 165 procent.
  • Productiemedewerkers: min 55 procent; vooral ongeschoold productiewerk loopt flink terug.
  • Techniek: metaal en techniek groeit 19 procent in omzet, metaal-elektro krimpt 23 procent. Ook de hout- en meubelindustrie laat omzetgroei zien.
  • Industrie: 35 procent meer langdurige contracten dan gemiddeld.

“Dit schreeuwt om duiding”, erkent Luyten. Zijn eerste verklaring is automatisering, plus een verschuiving naar andere vormen van flex. Wie de beweging in de data op tijd ziet, kan anticiperen. “Laat het absoluut geen verrassing voor je zijn.”

Pay for People wil de analyses uitbreiden naar regio’s en met dashboards per sector, zodat een bureau dat zich op de bouw richt bijvoorbeeld regionale tarieven voor bouwpersoneel ziet. Op termijn moet er een eigen monitor komen, met ondernemers uit de sector erbij voor de duiding. “Dit is maar het begin.”

AI: meer kwaliteit, niet minder mensen

Pay for People zet AI eerst in voor standaardrapportages en verslaglegging. Maar dit gaat verder. Volgens Luyten moet je je afvragen: hoe maak je het werk met data interessanter voor mensen? Hij grijpt terug op het uitgangspunt van het bedrijf. “Laat de software doen waar de software beter in is.” Repeterend werk is voor veel operationele collega’s niet leuk. AI maakt ruimte voor de extra stap richting de klant, zoals een proactief belletje of bezoek. “AI betekent voor ons geen bezuiniging op menselijke capaciteit.” Het gaat juist om kwaliteit.

Een voorbeeld uit de praktijk: een grote inlener levert de gewerkte uren en overuren als één grote dataset aan. Collega’s waren vroeger een middag bezig om die te ontrafelen en te matchen met verloning en factuur. Nu ligt de analyse er snel en kan de klant dezelfde middag akkoord geven, hoe groot de dataset ook is. “Dat telt, want ondernemers zijn ook ongeduldig”. Ook marktanalyses gaan sneller, zodat er meer tijd overblijft voor duiding en advies. Wel waarschuwt Luyten voor te veel data: bij sommige collega’s begint het analyseren als een verslaving en eindigt het als een overdosis. Duiding blijft daarom mensenwerk.

De rode draad bij Luyten: een backoffice is geen sluitpost. Wie de achterkant snel, compliant en datagedreven inricht, houdt tijd en geld over voor waar een uitzendbureau in uitblinkt: de juiste kandidaat op de juiste plek. In een markt met krimpende uren en dalende marges kan dat het verschil maken.

Dit artikel is een samenvatting van het webinar Een snelle backoffice is het concurrentievoordeel dat eerder deze maand tijdens de Webinar Week is gehouden. Hierin gaat Wim Davidse (FlexNieuws) in gesprek met Dennis Luyten (Pay for People over de voordelen van een goede backoffice. 

 

Geplaatst in In de cloud, Tooling | Tags , , | Laat een reactie achter

Nieuwe uitzend-cao leidt tot ongekende claims: ken de risico’s en dek ze af

Dat de nieuwe uitzend-cao gaat over gelijkwaardig belonen, weten de meeste uitzend-ondernemers inmiddels wel. Dat de kostprijs nog verder stijgt door de nieuwe pensioenregeling van StiPP, is ook bekend. Maar dat er ook enorme risico’s kleven aan de aanspraken die uit de aanvullende bepalingen in de cao voortkomen, is nog niet overal doorgedrongen. “Veel uitzenders zijn nog niet begonnen om deze risico’s in kaart te brengen”, zegt Jochem Köster. 

Als directeur van Ascot Advies (onafhankelijk adviseur binnen Acture Groep) is hij gespecialiseerd in het verzekeren van ziekte- en arbeidsongeschiktheid voor de flexbranche.  

Arbeidsvoorwaarden: toekenningen en aanspraken

Sinds 2026 geldt de nieuwe uitzend-cao. Het totale pakket aan arbeidsvoorwaarden — zoals loon, toeslagen, pensioen en vakantiedagen — moet minstens evenveel waard zijn als dat van een vaste medewerker in dezelfde functie bij de opdrachtgever. Deze zijn vrij eenvoudig te compenseren via extra loon of een toeslag.

Maar, en daar wringt de schoen, het gaat óók om aanspraken: zaken die zich mogelijk kunnen voordoen in de toekomst. De twee belangrijkste risico’s zijn inkomensterugval in de WIA en schade door ongevallen. Als een inlener het risico op inkomensval in de WIA afdekt met een WGA-hiaatverzekering, moet jij als uitzender die risico’s ook afdekken. 

Het voelt voor werkgevers nog wel eens pijnlijk, omdat de risico’s weliswaar af te dekken zijn met een verzekering, maar verzekeraars die alleen afsluiten voor de gehele populatie. Dat betekent dat je als bureau die verzekering óók afsluit voor de werknemers die vanuit de cao niet de verplichting hebben.

De verzekeringspremie hoeft trouwens niet te drukken op de marge. In veel gevallen kun je de premie voor rekening van de uitzendkracht laten komen, weet Köster. Je kunt de premie ook doorberekenen in de kostprijs. Alleen wordt dat lastig bij opdrachtgevers die deze arbeidsvoorwaarde niet voor hun eigen personeel hebben afgesloten. 

Fantastische arbeidsvoorwaarde

Köster wil er tegelijkertijd voor pleiten om zo’n verzekering niet puur als kostenpost te zien of als verplichting vanuit de cao. “In de uitzendbranche raken mensen iets vaker arbeidsongeschikt dan gemiddeld”, gaat hij verder. “Onder de WIA is het vangnet minder ruimhartig dan destijds onder de WAO. De inkomensval kan voor huidige werknemers veel groter zijn. Het kan betekenen dat iemand z’n huis moet verkopen. Zo’n arbeidsvoorwaarde geeft je werknemers zekerheid, ook naar een hypotheekverstrekker bijvoorbeeld.”

Met een WGA-hiaatverzekering dek je het risico op een inkomensterugval voor een groot deel af. “Dat is natuurlijk een fantastische arbeidsvoorwaarde, waarbij je je als werkgever positief onderscheidt.”

De ongevallenverzekering is een kleinere verzekering, met een minder hoge premie, maar ook dat is een aanspraak. “Let op, dit gaat niet over aansprakelijkheid. Er kunnen zich ook ongevallen voordoen waarvoor je als uitlener niet aansprakelijk bent, maar waar iemand wel blijvend invalide door raakt of zelfs overlijdt. Als de opdrachtgever daarvoor een ongevallenverzekering heeft, zul je daar als bureau iets mee moeten. Je hebt twee soorten ongevallenverzekeringen: een beperkte dekking, voor op of naar het werk, en een 24-uursdekking, die geldt ongeacht waar en wanneer het ongeval plaatsvindt.”

Vrijwel alle uitzenders krijgen ermee te maken

Bijna alle uitzenders krijgen volgens Köster met deze aanspraken te maken. “Inkomenszekerheid is een belangrijk thema geworden. Steeds meer cao’s kennen hiaatregelingen om inkomensterugval in de WIA op te vangen. De WGA-hiaatverzekering is de bekendste en belangrijkste, maar er zijn er meer. Ook een ongevallenverzekering staat in veel cao’s.”

Heb je als bureau de risico’s nog niet geïnventariseerd? Dan moet je als een haas aan de gang, zegt hij. “Slechts een enkel bureau hoeft zich hier niet druk om te maken. Denk aan een kleine niche-speler die slechts in één cao werkt, waar niks van dit alles in is geregeld. Die kan het aan zich voorbij laten gaan. De resterende 98 procent van de uitzendbureaus zullen hier iets mee moeten.”

Dat veel bureaus hier nog niet mee bezig zijn, heeft verschillende oorzaken. Sommige willen wel verzekeren, maar hebben met hun klanten al afspraken gemaakt over de kostprijs voor 2027. Andere denken: het zal zo’n vaart niet lopen. Veel uitzenders hebben onvoldoende zicht op het risico dat ze lopen, is de ervaring van Köster. 

Toch moet de sense of urgency nu wel indalen, zegt Köster. Als een werknemer in 2028 de WIA ingaat, moet je een verzekering nu, eigenlijk liefst gisteren, hebben afgesloten. Als je afwacht tot volgend jaar ben je te laat: een brandend huis kun je niet verzekeren. 

Geen pasklaar antwoord

“Dat er claims komen van werknemers die over twee jaar in de WIA belanden, is geen denkbeeldig risico”, benadrukt Köster. “Die zullen er vanaf 2028 zeker komen.” De vraag is vervolgens hoe je als uitzendbureau die risico’s gaat afdekken. Daar is geen pasklaar antwoord op.

Wat Köster wel weet: voor bijna elke uitzendondernemer is verzekeren de beste optie. Zelfs grote uitzendondernemers die het uit eigen zak zouden kunnen betalen, kiezen bij hem voor verzekeren. “Als je niet verzekert, ga je feitelijk zelf verzekeraar spelen en dat is voor een uitzender geen optie. Het leidt hoogstwaarschijnlijk tot een vergunningplicht, het voldoet niet aan gelijkwaardig belonen en een collectieve verzekering is bijna kostenneutraal omdat de premie voor rekening van de uitzendkracht komt.

Neem contact op met een specialist

Welke oplossing het beste past bij jouw bedrijf is op voorhand niet te zeggen, zegt Köster. Het is een complexe verzekering in een complexe branche; wat het beste is voor jouw onderneming hangt af van veel factoren. Zoals: in welke cao’s ben je actief? Heb je veel minimumloners of juist niet? 

De eerste stap is met een specialist inventariseren waar de risico’s liggen. Vervolgens ga je samen kijken wat de beste oplossing is en hoe je de kosten eventueel kunt doorbelasten. Köster is een van de weinige specialisten die in de branche rondlopen. Deskundigheid erbij halen is geen overbodige luxe. “Zo’n verzekering sluit je niet even online af. Voor dit complexe onderwerp is echt kennis van de branche en advies op maat nodig.”

Neem contact op met Ascot Advies. 

 

Geplaatst in Compliance, In de wet | Tags , , , | 4s Reacties

Minimumuurloon per 1 januari 2027 naar €15,29, jeugdlonen fors hoger

Per 1 januari 2027 bedraagt het wettelijk minimumuurloon € 15,29. Dat heeft minister Hans Vijlbrief (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) bekendgemaakt in de Regeling tot indexatie van het wettelijk minimumloon van 29 oktober 2026, die hij met een Kamerbrief naar de Tweede Kamer stuurde. Het minimumuurloon voor werknemers van 21 jaar en ouder stijgt daarmee met 2,00 procent ten opzichte van 1 juli 2026, toen het € 14,99 bedroeg.

Zo is de indexatie berekend

Het minimumloon volgt twee keer per jaar de ontwikkeling van de cao-lonen. Voor de januari-indexatie is de helft van de CPB-raming voor de contractloonstijging in 2027 uit de Macro Economische Verkenning (MEV) 2027 het uitgangspunt: 0,5 maal 3,711 procent is 1,856 procent. Daar komt een correctie van 0,197 procentpunt bij, omdat de contractlonen in 2026 harder stegen dan in het voorjaar was geraamd. Dat levert een onafgerond aanpassingspercentage op van 2,053 procent. Na wettelijke afronding komt het bruto minimumuurloon uit op € 15,29.

Het referentiemaandloon bedraagt per 1 januari 2027 bruto € 2.385,00 per maand (per 1 juli 2026: € 2.337,00), een stijging van 2,05 procent. Sinds de invoering van het minimumuurloon per 1 januari 2024 is dit bedrag niet meer de basis voor het loon van werknemers, maar het wordt nog wel gebruikt voor de hoogte en indexatie van diverse uitkeringen.

Minimumjeugdlonen per 1 januari 2027

Voor jongeren gaat er per 1 januari meer veranderen dan alleen de indexatie. Zoals eerder aangekondigd gaan de staffels voor 16- tot en met 20-jarigen flink omhoog. Het besluit daarover is eind september gepubliceerd in het Staatsblad (Stb. 2026, 279). Alleen voor 15-jarigen blijft de staffel gelijk op 30 procent.

Door de combinatie van hogere staffels en de indexatie stijgen de jeugdlonen per 1 januari fors ten opzichte van de bedragen die nu gelden. Een 19-jarige gaat er bijvoorbeeld € 2,48 per uur op vooruit.

Aparte bbl-staffels verdwijnen

Voor werknemers met een arbeidsovereenkomst in verband met een beroepsbegeleidende leerweg (bbl) gelden per 1 januari 2027 geen afwijkende staffels meer. Ook voor bbl-leerlingen van 18 tot en met 20 jaar gelden voortaan de reguliere bedragen. Voor hen pakt de stijging daardoor extra hoog uit.

Wat betekent dit voor flexbedrijven?

Uitzendbureaus en payrollers die jongeren of bbl’ers op of rond het minimum verlonen, moeten de nieuwe bedragen per 1 januari in hun loonadministratie verwerken en doorrekenen in de tarieven richting opdrachtgevers. Niet elke jongere krijgt er overigens direct meer door. Uit onderzoek van Van Spaendonck bleek eerder dat de verhoging van het minimumjeugdloon voor ongeveer 36 procent van de werkende jongeren tot een directe loonstijging leidt, omdat veel cao’s al hogere jeugdschalen kennen. De gevolgen verschillen sterk per sector.

Wel kan de verhoging doorwerken in bestaande loongebouwen, als jongeren op het minimum dichter bij oudere collega’s komen te zitten. Voor flexbedrijven is het daarom zaak om per opdrachtgever na te gaan welke inlenersbeloning of cao-schaal geldt en of die nog boven het nieuwe wettelijke minimum ligt.

Geplaatst in Nieuws | Laat een reactie achter

Staffingbedrijven schrijven volop over AI-agents, maar nauwelijks over AI-governance

Kunstmatige intelligentie staat al jaren hoog op de agenda van de grote staffingbedrijven, maar het gesprek over de toepassing daarvan verandert. In jaarverslagen gaat het steeds minder over AI in algemene termen en steeds meer over AI-agents, specifieke toepassingen en de risico’s die daarbij horen. Eoghan Doherty, research analist bij Staffing Industry Analysts (SIA), analyseerde de jaarverslagen van twintig van de grootste beursgenoteerde staffingbedrijven wereldwijd. Hij ziet ook een opvallend gat: over AI-governance zwijgen de meeste verslagen nog grotendeels.

Zeven jaar jaarverslagen

Doherty baseert zich op SIA’s Listed Staffing Company Trends Analysis. Die analyseert de woordkeuze in de jaarverslagen over de jaren 2019 tot en met 2025. De term ‘artificial intelligence’ kwam in de verslagen over 2025 iets vaker voor dan een jaar eerder, en drie keer zo vaak als in 2019. Van afnemende belangstelling is dus geen sprake. Het AI-gesprek in de branche ‘verliest geen vaart, het ontwikkelt zich’, schrijft Doherty.

Die ontwikkeling zit vooral in agentic AI: systemen die niet alleen informatie leveren, maar zelfstandig taken uitvoeren. SIA telde de begrippen in 2025 voor het eerst. ‘Agentic’ kwam 32 keer voor, ‘AI-agent’ 17 keer. Adecco gebruikt beide het vaakst, wat volgens Doherty wijst op de ambitie om agents op grote schaal in te zetten. Het concern verwacht dat agentic AI eind 2026 meer dan de helft van de omzet van het wereldwijde bedrijfsonderdeel Adecco aandrijft.

AI in de hele keten

Ook andere bedrijven zetten AI breder in dan alleen sourcing en matching, beschrijft de SIA-analist. Het Indiase Quess gebruikt AI in alle processen rond de flexkracht. Productiviteitstools voor recruiters moeten het high-volume uitzendwerk verbeteren, terwijl AI-sourcing en matching het professionele segment ondersteunen. Het bedrijf noemt dat samenwerking tussen mens en AI.

Kelly integreert AI eveneens in zijn dienstverlening, maar ziet ook een keerzijde. Als technologie steeds meer kenniswerk overneemt, kan de vraag naar menselijke arbeid in sommige segmenten dalen. Tegelijk kunnen nieuwe functies juist nieuwe vraag opleveren. Het Britse SThree wil AI inzetten om compliance te bewaken en zwakke interne controles op te sporen, maar waarschuwt ook voor cyberdreigingen en datalekken via ongecontroleerde AI-omgevingen.

Opvallend is verder dat ‘platform’ in 2025 de sterkste stijger was onder de technologietermen, met 28 procent meer vermeldingen. ‘Technology’ en ‘digital’ werden juist iets minder vaak genoemd. Volgens Doherty richten bedrijven zich steeds meer op concrete producten en dienstverleningsmodellen.

Risicotaal blijft achter

Voor het eerst keek SIA ook naar begrippen rond technologierisico’s. ‘Data protection’ was in 2025 met 208 vermeldingen de meest gebruikte term, gevolgd door ‘cybersecurity’ met 151. De nieuwere AI-begrippen blijven ver achter: ‘responsible AI’ kwam 50 keer voor, ‘AI governance’ slechts 14 keer.

Het meest opvallend vindt Doherty het ontbreken van kandidaatfraude. SIA’s onderzoek onder inleners wijst dat aan als een belangrijk opkomend risico, maar de term komt in geen enkel jaarverslag voor. Waar het onderwerp wel aan bod komt, gebruiken bedrijven specifiekere woorden, zoals frauduleuze sollicitanten, identiteitsfraude, controle van diploma’s en antecedenten, en social engineering. Volgens Doherty wijst dat op een mogelijke kloof tussen wat opdrachtgevers in de praktijk ervaren en wat staffingbedrijven in hun verslaglegging benoemen.

Wat dit betekent voor Nederlandse staffingbedrijven

De beweging is ook in Nederland zichtbaar. Randstad meldde bij zijn derde-kwartaalcijfers 1,5 miljoen AI-gesprekken met kandidaten en verwacht AI-agents in meer markten en specialisaties uit te rollen. Kleinere bureaus lopen het risico achterop te raken. Uit eerder SIA-onderzoek in Noord-Amerika bleek dat 41 procent van de staffingbedrijven met meer dan 150 miljoen dollar omzet AI-agents had geïmplementeerd, tegenover 19 procent van de kleinere bedrijven.

Het onderzoek van Doherty maakt zichtbaar dat er nog een gat zit tussen waar staffingbedrijven over rapporteren en wat wet- en regelgeving, in ieder geval in Europa, voorschrijft.

Wie agents inzet bij werving en selectie, krijgt te maken met de Europese AI-verordening. De verplichtingen voor hoog-risico-AI, waaronder bepaalde systemen voor het screenen, filteren en beoordelen van kandidaten, zijn uitgesteld tot 2 december 2027. Dat geeft lucht, maar governance moet nu worden ingericht. De eerste bouwstenen liggen er: medio oktober publiceerde de Europese Commissie de eerste geharmoniseerde norm onder de AI-verordening, EN 18286. Die beschrijft het kwaliteitsmanagementsysteem dat aanbieders van hoog-risico-AI moeten hebben. Voor staffingbedrijven die wervingstools inkopen, is dat een handvat om leveranciers te bevragen. Leg bijvoorbeeld vast welke tools beslissingen beïnvloeden, waar een mens meekijkt en hoe fouten worden opgemerkt. Zet daarnaast kandidaatfraude expliciet op de risicolijst. Als inleners/opdrachtgevers het probleem al ervaren, zullen zij er bij aanbestedingen en audits ook naar vragen.

Bron: Eoghan Doherty, “Staffing’s AI train accelerates into new territories”, Staffing Industry Review (SIA), 1 oktober 2026.

Geplaatst in AI, In de cloud | Tags , , | Laat een reactie achter

Hoe Actief Werkt! de SNA-module ZZP Bemiddeling behaalde, terwijl veel andere intermediairs nog niet voldoen

Wie als intermediair zzp’ers aan opdrachtgevers koppelt, kon tot voor kort geen eigen vermelding op het SNA-keurmerk halen. Bemiddeling viel onder terbeschikkingstelling van arbeid, tussenkomst onder aanneming van werk. Sinds 1 januari 2026 is dat anders. Het SNA-keurmerk is uitgebreid met twee nieuwe modules voor intermediaire zzp-dienstverlening: module 4 voor ZZP Bemiddeling en module 5 voor ZZP Tussenkomst. Ze zijn ontwikkeld samen met ABU, NBBU, Bovib en de inspectie-instellingen, en vervangen onder meer het eerdere NBBU-zzp-keurmerk voor bemiddeling.

Het doel: risico’s voor opdrachtgevers beter beheersbaar maken en hen zekerheid geven dat ze met een betrouwbare partner werken. Bureaus die alleen bemiddelen of alleen tussenkomen, kunnen zich nu apart laten certificeren en dat zichtbaar maken in het SNA-register.

Het is interessant om te horen hoe dit vanuit verschillende kanten in de praktijk wordt ervaren. Raymond Prins is technisch manager bij inspectie-instelling Normec VRO en voert zelf inspecties uit. Reinier Visser is manager diensten bij Actief Werkt!, dat de module ZZP Bemiddeling al heeft behaald. Daarmee loopt Actief Werkt! voor op veel andere intermediairs. Prins inspecteerde het bedrijf zelf. Na drie kwartalen inspecties is zijn conclusie helder: veel intermediairs die de modules voor het eerst lieten toetsen, voldoen nog niet.

Twee varianten: bemiddeling of tussenkomst

Het verschil tussen de modules zit in de rol van de intermediair. Bij bemiddeling brengt hij vraag en aanbod samen, maar is hij geen partij bij de overeenkomst tussen opdrachtgever en zzp’er. Hij speelt geen rol bij de uitvoering en ontvangt een bemiddelingsfee. 

Bij tussenkomst sluit de intermediair zelf een overeenkomst met de opdrachtgever en een aparte overeenkomst met de zzp’er. Ook dan voert hij de opdracht niet uit, maar is hij wel een contractuele schakel. Zo’n keten kan uit drie of vier partijen bestaan.

Ook binnen bemiddeling bestaan smaken. De intermediair mag de kassiersfunctie overnemen en namens de zzp’er factureren, maar dat is geen verplichting. Facturen van meerdere zzp’ers bij dezelfde opdrachtgever mogen worden gebundeld. Visser benadrukt dat fee en opdracht dan duidelijk uitgesplitst moeten zijn, met de factuur van de zzp’er als bijlage. Prins wijst op de BTW: het werk van de zzp’er kan onder de verleggingsregeling vallen, maar de bemiddelingsfee is gewoon belast.

Actief Werkt! kiest voor bemiddelingsmodel

Actief Werkt! koos bewust voor de module ZZP Bemiddeling. Het bedrijf bemiddelde vorig jaar zo’n 1.100 unieke zzp’ers bij vier- tot vijfhonderd opdrachtgevers, vooral in industrie, techniek en bouw. Alleen de fee telt als omzet. “Wij geloven heel erg in het bemiddelingsmodel”, zegt Visser. Het model is zuiver en iedereen weet waar hij aan toe is. Een zzp’er met vier of vijf opdrachten heeft bij Actief Werkt! ook vier of vijf opdrachtgevers, terwijl bij tussenkomst de intermediair vaak de enige opdrachtgever is. De zzp-bemiddeling zit in een aparte bv, gescheiden van het uitzendwerk.

Toch kiest volgens Prins het merendeel van de bureaus die hij inspecteert voor tussenkomst. Visser ziet daar een verklaring voor: bij tussenkomst kun je de volledige opdracht als omzet boeken.

Geen toets op schijnzelfstandigheid

De modules beoordelen nadrukkelijk niet of een zzp’er schijnzelfstandig is. “Het gaat om processen, procedures, administratie”, zegt Prins. Of er sprake is van een fictieve dienstbetrekking, toetst de inspectie-instelling niet; dat is aan instanties als de Nederlandse Arbeidsinspectie. Wel kan het risico ermee kleiner worden. Visser is daar realistisch over: “Uiteindelijk kan een bemiddelaar of een intermediair denk ik nooit risico’s volledig wegnemen.” Goede procedures die worden getoetst, maken die risico’s wel inzichtelijk en beheersbaar.

Sinds de handhaving op schijnzelfstandigheid op 1 januari 2025 werd hervat, zag Actief Werkt! het aantal zzp-opdrachten dalen. Volgens Visser soms terecht, maar vaak ook uit angst. De module ziet hij als ‘een mooie stempel om te laten zien dat we die partner zijn’.

Bedoeld voor intermediaire dienstverlening

De modules zijn bedoeld voor bedrijven die intermediaire dienstverlening als kernactiviteit hebben. “Deze twee modules zijn echt voor intermediaire bedrijven”, zegt Prins. Een maatschap of consultancybedrijf dat zelf interim- en adviesopdrachten uitvoert, valt er niet onder en neigt eerder naar aanneming van werk. Bij twijfel kijkt de inspecteur naar de overeenkomsten en naar hoe een bedrijf zich profileert, bijvoorbeeld op de website.

Lastig wordt het als klanten toch een keurmerk eisen dat niet past bij de dienstverlening. Prins ziet dat ook rond de Wtta, bij opdrachtgevers die een vermelding voor terbeschikkingstelling eisen van een bedrijf dat aantoonbaar aanneming van werk doet. Visser begrijpt die reflex, omdat bedrijven door alle wet- en regelgeving vaak uit angst handelen. Volgens hem is het aan bureaus om klanten goed te adviseren en te onderbouwen waarom iets wel of niet nodig is.

Overgangsrecht: verstreken, maar nog van kracht

Voor de nieuwe modules geldt een overgangsregeling. Die liep aanvankelijk tot 1 juli 2026 en werd verlengd tot en met 1 oktober 2026. Ten tijde van het webinar was die datum net verstreken, maar mocht Normec VRO het overgangsrecht nog toepassen. “Er wordt inmiddels nog steeds gesproken om dat overgangsrecht wellicht te verlengen”, zei Prins. Het kan ook alsnog aflopen. Normec VRO en SNA berichten erover zodra er een besluit is. (En verder vooruitkijkend is de vraag wat er met de normen gebeurt als de huidige modelovereenkomsten rond 2029 of 2030 aflopen en de nieuwe Zelfstandigenwet er is.)

Zolang het overgangsrecht loopt, hebben afwijkingen op de nieuwe modules geen gevolgen voor het keurmerk. Herstel wordt bij de volgende inspectie beoordeeld. Bij een major non-conformiteit komt de zzp-activiteit nog niet in het register.

Na afloop verandert dat. Een major afwijking op module 4 of 5 kan dan, net als bij de andere modules, leiden tot schorsing van het keurmerk. Een bureau dat niet voldoet, kan zo ook zijn vermelding voor terbeschikkingstelling van arbeid verliezen. Met de Wtta in aantocht is dat geen detail: de wet treedt op 1 januari 2027 in werking, en een geldig SNA-certificaat kan bij de toelatingsaanvraag het inspectierapport vervangen.

Drie belangrijke onderdelen bij inspecties

De les uit drie kwartalen inspecties is eenvoudig: is het niet vastgelegd, dan is het niet aantoonbaar. “Procedures die mondeling worden toegelicht, die kunnen wij voor onze inspectie niet meenemen”, zegt Prins.

Prins ziet drie onderdelen waar het bij inspecties vaak misgaat.

  1. Overeenkomsten. De overeenkomst moet een door de Belastingdienst goedgekeurde modelovereenkomst zijn. Is dat niet aantoonbaar, dan volgt een major non-conformiteit. Eigen artikelen toevoegen mag, mits die zichtbaar zijn voor zzp’er en opdrachtgever en niet strijdig zijn met de rest. Ook ontbreekt vaak een duidelijke omschrijving van de opdracht met begin- en einddatum; een functietitel is niet genoeg. Visser adviseert opdrachtgevers daarbij, ook met het oog op schijnzelfstandigheid. Wat is precies de opdracht, en gaat het om een resultaat- of een inspanningsverplichting?
  2. Procedures. Het bureau moet aantoonbaar vastleggen dat het zzp’ers informeert over de risico’s van zelfstandig ondernemerschap. De uitleg dat een zzp’er dat zelf wel weet, volstaat niet. Daarnaast is een procedure nodig om de geschiktheid van de zzp’er te toetsen aan de eisen van de opdrachtgever, zoals diploma’s of certificaten. De inspectie toetst daarbij de procedure, niet de uitkomst. Visser legt de vinger op een zere plek: “We hebben overal mooie processen voor, maar leven we die ook na?”
  3. Dossiervorming. Een uittreksel van de Kamer van Koophandel mag bij de start van een opdracht maximaal drie maanden oud zijn, bij verlenging maximaal twaalf maanden. Nieuw is de verplichte controle van het BTW-id, bijvoorbeeld met de VIES-check. Ook moet er een ondernemerstoets in het dossier zitten. Die hoeft niet positief te zijn, want een beginnende zzp’er scoort vaak negatief en dat kan het bureau onderbouwen. Een verklaring van de zzp’er zelf is wel onvoldoende. Voor buitenlandse zzp’ers gelden extra eisen, zoals vaststelling van de identiteit en bij langer verblijf een Nederlandse KvK-inschrijving.

Actief Werkt! gaat verder dan de norm. Het controleert btw-id’s dagelijks op de achtergrond en KVK-gegevens eerst na drie maanden, daarna elk half jaar. Wordt een btw-id ongeldig verklaard, dan zit daar volgens Visser vaak meer achter en volgt een gesprek met de zzp’er en de opdrachtgever.

Lees ook: WTTA in de praktijk: wat meer dan 100 aanvullende Module WTTA-inspecties ons leren

Eerst kiezen, dan vastleggen

De nieuwe modules geven intermediairs voor het eerst een eigen keurmerk voor zzp-dienstverlening, maar vragen wel discipline. De eerste stap is bepalen welke variant past: bemiddeling, tussenkomst of beide. Daarna gaat het om vastleggen, van modelovereenkomsten, procedures op papier tot dossiers die actueel blijven. Wie dat goed regelt, kan er volgens Visser zijn voordeel mee doen. Intermediairs met een eigen keurmerk voor zzp-dienstverlening kunnen dit gebruiken in het gesprek met opdrachtgevers, die vaak zelf niet goed op de hoogte zijn.

Dit artikel is een samenvatting van het webinar Nieuwe SNA-modules voor intermediaire ZZP-dienstverlening, dat eerder deze maand tijdens de Webinar Week is gehouden. Hierin gaat Wim Davidse (FlexNieuws) in gesprek met Raymond Prins (Normec VRO) en Reinier Visser (Actief Werkt!) over het toepassen van de nieuwe modules voor zzp-dienstverlening binnen het SNA-keurmerk. 

Geplaatst in Compliance, In de wet | Tags , , , | Laat een reactie achter