Normenkader gelijkwaardig belonen Wtta bekend gemaakt.

Het lang verwachte normenkader voor beloning binnen de Wtta is openbaar. Uitleners moeten straks per arbeidsvoorwaarde laten zien of ze de inlenersbeloning volgen of compenseren, en dat vooraf ook aan de uitzendkracht melden. De nieuwe eisen gaan in op 1 juli 2027, maar de ABU noemt de uitwerking nu al onvoldoende uitvoerbaar.

Welke beloningselementen moet een uitlener straks aantoonbaar overnemen van de inlener? Wat moet je laten zien als je kiest voor gelijkwaardig belonen in plaats van gelijk belonen? En schuift het toelatingsstelsel nu op?

Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft vandaag de ontwerpregeling gepubliceerd die de beloningseisen in het normenkader van de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (Wtta) vastlegt.

Naar het aanvullend kader werd met spanning uitgekeken: elke uitlener die een toelating wil, moet hieraan gaan voldoen. Definitief is het niet het nog niet. Tot en met 22 oktober kan iedereen via een internetconsultatie reageren.

Waarom een nieuwe normeis?

De Wtta schrijft voor dat het normenkader een eis bevat over gelijke behandeling van uitzendkrachten, zoals vastgelegd in artikel 8 van de Waadi. Die eis moet nu worden aangepast, omdat de Wet meer zekerheid flexwerkers gelijkwaardig belonen mogelijk maakt. Volgens de toelichting bij de regeling treedt dat onderdeel per 1 januari 2027 in werking.

In de cao voor uitzendkrachten is gelijkwaardig belonen al sinds januari 2026 opgenomen. Het normenkader moest daarop worden afgestemd.

Twaalf beloningselementen

De kern van de controle draait om een vaste, limitatieve lijst van beloningselementen. Die lijst is uitgebreid met vakantiedagen en de dertiende maand en telt nu twaalf elementen. De uitlener moet bij de inlener informatie ophalen over deze arbeidsvoorwaarden en over de pensioenregeling.

Vervolgens hangt het ervan af welke route de uitlener kiest.

Route 1: de waarde van de inlener volgen. Dat is aan de orde als de cao voor uitzendkrachten niet van toepassing is, of als de uitlener ervoor kiest niet af te wijken. De uitlener moet dan aan de inspectie-instelling laten zien dat de waardes zoals opgegeven door de inlener zijn overgenomen en ook daadwerkelijk zijn verloond.
Route 2: afwijken via gelijkwaardig belonen. Wijkt de uitlener af van de waarde van een of meer van de twaalf elementen, omdat ze onderdeel zijn van een gelijkwaardige beloning? Dan moet hij inzichtelijk maken:

hoe iedere gewijzigde arbeidsvoorwaarde is gecompenseerd;
welke waardes wél zijn overgenomen;
dat het totale arbeidsvoorwaardenpakket ten minste gelijkwaardig is.

Het derde punt volgt al uit de Wet meer zekerheid flexwerkers. Het eerste punt is nieuw: de compensatie per afzonderlijke arbeidsvoorwaarde aantonen gaat verder dan wat artikel 8 Waadi vereist. De inspecteur controleert bovendien of de arbeidsvoorwaarden van de lijst, en de eventuele compensatie daarvoor, ook echt zijn uitbetaald.

Ook de uitzendkracht moet het weten

Het is niet genoeg om alleen de inspectie-instelling te laten zien welke elementen zijn overgenomen en welke zijn gecompenseerd. Ook de uitzendkracht moet die informatie ontvangen, en wel vóór de terbeschikkingstelling. Daarmee wordt de informatieplicht van de uitlener uitgebreid.

Volgens de toelichting is het doel dat de uitzendkracht zelf kan nagaan of hij de juiste beloning heeft gekregen.

Wanneer gaat dit in?

De nieuwe beloningsverplichtingen gaan in op 1 juli 2027. Omdat de normeis pas eind dit jaar definitief wordt vastgesteld, krijgen uitleners zo een implementatietermijn van zes maanden.

Let op: dat betekent geen uitstel van het toelatingsstelsel. De rest van het normenkader gaat gewoon in op 1 januari 2027. De datum van 1 juli 2027 geldt alleen voor de nieuwe beloningsregels.

Zoeken naar balans

In de toelichting schrijft het ministerie dat is gezocht naar een balans tussen de doelen van de wet en de uitvoerbaarheid voor de Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt (NAU), inspectie-instellingen en uitleners. Een te gesloten norm raakt snel achterhaald in het steeds veranderende arbeidsrecht. Een te open norm laat juist te veel ruimte voor interpretatie en is moeilijk te controleren.

Het ministerie erkent dat in de praktijk interpretatievragen kunnen ontstaan. De NAU en de aangewezen inspectie-instellingen gaan die na de inwerkingtreding samen afstemmen en vastleggen in werkinstructies.

ABU: onvoldoende uitvoerbaar

De ABU reageert kritisch. “De ABU heeft een zwaarwegende adviesrol in het toelatingsstelsel. Vanuit die rol hebben wij de afgelopen maanden achter de schermen hierover meegedacht en gesproken”, zegt Tugba Karabulut namens de brancheorganisatie.

“De uitwerking die nu voorligt is naar onze mening onvoldoende uitvoerbaar en werpt een onwenselijke drempel op voor gelijkwaardig belonen. Daarom zullen wij dit keer ook een bijdrage leveren aan de internetconsultatie.”

De volledige ontwerpregeling is hier te vinden. Wie inhoudelijk wil reageren op, kan dat tot en met 22 oktober doen op de internetconsultatie, via dezelfde pagina.