Maandelijkse archieven: maart 2020

Hoe meet u het resultaat van scholingsinspanningen?

Opleiden en ontwikkelen staan gelukkig ook voor vaste medewerkers van flexorganisaties steeds vaker op de agenda. Maar het afronden van een cursus of opleiding met een examen wordt nog te vaak gezien als extra kostenpost. En daarmee doet u uw medewerkers én uw organisatie tekort.

Column door Barbara Kramer

Natuurlijk is examen doen spannend en betekent dit dat medewerkers extra tijd besteden aan de aangeboden stof. Maar… is dat erg? Of zou u dat juist moeten willen?

Minder vrijblijvend, meer rendement
Het voordeel van examineren is dat de medewerker de opleiding als minder vrijblijvend ervaart. Hij zal toch echt goed beslagen ten ijs moeten komen voor de toetsing. Waar doorgaans de waan van de dag en/of (commerciële) targets het wint van de extra verdieping zal een medewerker nu een stap extra zetten, om zich de materie écht eigen te maken. Examinering is een investering die u in de praktijk terugverdient, als u kijkt naar meetbare kwaliteit, medewerkerstevredenheid én beperken van risico’s.

Opleiden voor de concurrent?
Meer dan de helft van de Nederlandse werkenden (55%) denkt dat werkgevers terughoudend zijn met investeren in scholing omdat ze vrezen hun werknemers op te leiden voor de concurrent. Zeker in de flexbranche is de concurrentie hevig en het verloop navenant. Uit onderzoek blijkt echter ook, dat het medewerkers motiveert als zij hun CV kunnen verrijken met waardevolle diploma’s. Dat leidt echt niet direct tot vertrek, maar eerder tot een commitment aan uw organisatie als goed werkgever. Uw medewerker kan met zijn know-how zijn functie langer vervullen en is productiever. U behoudt (bedrijfs)kennis, verstevigt de relaties met klanten en bespaart op werving en selectiekosten. Een win-win voor alle partijen, zo bezien.

Aantoonbare kwaliteit naar wetgever en opdrachtgever
De wet- en regelgeving wordt steeds complexer. Met certificering weet u niet alleen zeker dat deze materie goed beklijft bij uw medewerker – ook uw klanten kunnen daarop vertrouwen. Als u aantoont dat u kwaliteit écht serieus neemt, zal dit ook effect hebben op de flexwerker. Want hoe serieus zal hij de adviezen van uw medewerkers nemen, als hij merkt dat deze inconsistent zijn of twijfelachtig overgebracht worden? In een tijd waar het vechten is om de gunst van opdrachtgevers en flexwerkers kan dit net het zetje geven om voor uw organisatie te kiezen.

In de flexbranche kennen we diverse keurmerken. Aantoonbare certificering van individuele medewerkers versterkt het effect van uw keurmerk.

De juiste persoon op de juiste plek
U kunt concrete eisen stellen aan uw medewerkers en uw POP gesprekken écht SMART maken. Door kennis en vaardigheden te toetsen op basis van feiten, kunt u beter beslissen of een contract verlengd moet worden, u iemand laat doorgroeien of dat hij/zij wellicht in een andere functie beter op zijn plek is.

Vermijd risico’s
Zeker daar waar risico’s meespelen die mogelijk tot claims kunnen leiden, is examinering relevant. Een voorbeeld hiervan is het SEU-diploma. Het is niet verplicht, maar er wordt wel om gevraagd in de branche, omdat de onafhankelijke toetsing het enige feitelijke bewijs is van het kennisniveau van de medewerker.

Zo bezien is het afronden van een cursus of opleiding met een examen geen extra kostenpost, maar levert het juist op. Examen doen is spannend en vraagt om extra tijdsinvestering. Mijn conclusie is, dat dit niet erg is. Sterker nog, in het kader van goed werkgeverschap en aantoonbare kwaliteit van uw dienstverlening zou u dat juíst moeten willen.

Barbara Kramer, Manager SEU

Zie ook
Record aantal SEU-examens bevestigt kwaliteitsbewustzijn flexbranche
Goed opgeleide medewerker levert meer op!
Kennis van sociale zekerheid, ook zaak voor intercedent

Geplaatst in Branchenieuws | Tags , , , | Reacties uitgeschakeld voor Hoe meet u het resultaat van scholingsinspanningen?

Apollo Vredestein schrapt 750 fte, ook 150 uitzendkrachten verliezen hun baan

De malaise in de autobranche raakt nu ook de werkgelegenheid bij Apollo Vredestein in Enschede.

De directie van bandenfabriek Apollo Vredestein in Enschede kiest voor een forse krimp van het aantal banen.

Tenminste 750 werknemers in Enschede hangt dit jaar baanverlies boven het hoofd. Het gaat om 750 fte, nog onduidelijk is hoeveel parttime banen hiermee ook zijn gemoeid, waardoor het aantal werkloze medewerkers alleen maar zou toenemen in absolute zin. Naast deze vaste banen wordt de flexibele schil met uitzendkrachten eind deze maand al afgepeld. Dat gaat om bijna 150 werknemers.

Het personeelsbestand in de Enschedese fabriek krimpt hierdoor van 1.200 naar minder dan de helft. In de onderzoeks- en ontwikkelafdeling van Apollo Vredestein werken daarnaast circa 200 mensen.

De vakbonden wijten de krimp aan verplaatsing van het werk naar Hongarije. “Er is in Enschede steeds minder geïnvesteerd in mensen en machines,” aldus CNV Vakmensen. “Er ligt een bandenvoorraad voor pakweg drie maanden op het terrein. Dat is fors. En de prijzen staan onderwijl onder druk. Dat lijkt overigens niet in de laatste plaats vanwege de forse bandenproductie in de Hongaarse Vredestein-fabriek. Tegen lagere loonkosten worden daar sinds 2017 steeds meer banden gefabriceerd.”

De vakbonden gaan het sociaal plan van de plank halen dat zij al eerder afsloten met Apollo Vredestein. Dit sociaal plan is volgens hen nog minstens anderhalf jaar geldig.

Bron: CNV Vakmensen, 5 maart 2020

Zie ook
CAO Apollo Vredestein 2017-2019

Geplaatst in Nieuws | Tags , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Apollo Vredestein schrapt 750 fte, ook 150 uitzendkrachten verliezen hun baan

ZZP Nederland wil noodoplossing onverzekerden

Het door de Stichting van de Arbeid gelanceerde AOV-voorstel helpt uitgesloten zelfstandigen pas in 2024. Stichting ZZP Nederland vindt dat het kabinet direct een noodmaatregel moet treffen.

Het AOV-voorstel voor zelfstandigen zorgt voor volledige acceptatie zonder uitsluitingen en verzekering tot aan de AOW-leeftijd.

Noodmaatregel
“Dat is een zegen voor alle zelfstandigen, die zich nu niet kunnen verzekeren, omdat ze individueel uitgesloten zijn of een polis hebben tot leeftijd 60”, zegt voorzitter Maarten Post van Stichting ZZP Nederland. “Echter doordat een collectieve regeling pas over enkele jaren kan worden ingevoerd, staan deze nu onverzekerbare zelfstandigen nog steeds in de kou: het Kabinet moet per direct een noodmaatregel treffen”.

Alleen collectief
Stichting ZZP Nederland heeft als belangrijkste voorwaarde volledige acceptatie zonder uitsluitingen tot aan AOW-leeftijd succesvol ingebracht in de afgelopen onderhandelingen over het AOV-voorstel. Voor zelfstandigen met chronische klachten, medisch verleden, zware beroepen, hogere leeftijd, is dat van groot belang. Bovendien worden zij in beroepen zoals bouw en zorg vaak geconfronteerd met polissen tot aan de leeftijd 60. Als dan na je zestigste de klachten komen, ben je niet meer verzekerd.

Verplichting
Dat deze groep individueel moeilijk verzekerbare zelfstandigen straks wel collectief verzekerd is, wordt door de achterban van zelfstandigen gezien als de belangrijkste winst en een flinke stap in de richting van een basisvoorziening arbeidsongeschiktheid voor werkenden. Maarten Post: “Zelfstandigen beseffen dat voor volledige acceptatie een verplichte collectieve regeling noodzakelijk is, hoewel je als individuele ondernemer een gezonde afkeer hebt van verplichtingen.”

Maatschappelijke schade
Voor de groep onverzekerbare zelfstandigen van dit moment, kan het AOV-voorstel pas soelaas bieden als er daadwerkelijk een wet is ingevoerd, op z’n vroegst in 2024. ZZP Nederland vindt daarom, dat het Kabinet snel met een noodmaatregel moet komen om maatschappelijke schade te voorkomen.

Stichting ZZP Nederland roept het Kabinet op om snel een noodmaatregel in te stellen voor vrijwillige deelname aan de WIA door zelfstandigen, op basis van de bestaande regeling vrijwillige voortzetting. Financiering kan door de vrijkomende gelden uit de geplande beperking van de Zelfstandigenaftrek hiervoor aan te wenden, zoals eerder is toegezegd door minister Koolmees.

Bron: ZZP Nederland, 4 maart 2020

Geplaatst in Branchenieuws | Tags , , , | Reacties uitgeschakeld voor ZZP Nederland wil noodoplossing onverzekerden

Stipt payroll – miljoenen onbetaalde rekeningen en ruim 60 schuldeisers

Het faillissementsverslag van payrollbedrijf Stipt laat zien hoe het niet moet bij uitbesteding van werkgeverschap.

Ondernemen in de uitzend- of payrollbranche vraagt kennis van zaken. Dat ontbrak bij Stipt Payroll uit Dordrecht. Het bedrijf startte in 2015 en ging in maart 2019 failliet. Het liet ruim 60 schuldeisers achter, waaronder de Belastingdienst en het UWV.

Dat meldt Johan Leupen in het FD op basis van het faillissementsverslag.

John Sparreboom, die ooit begon als huisschilder, startte zijn payrollbedrijf in 2015 zonder ervaring in de branche. Hij wist in korte tijd miljoenen omzet te behalen. Hij was actief met payroll voor het mkb in de bouw. Hij laat bijna €13 miljoen aan onbetaalde rekeningen en aanslagen achter.

De Belastingdienst en het UWV hebben over 2018 en 2019 voor €9,5 miljoen tegoed aan loonheffingen en sociale premies. De curator kan schuldeisers niets bieden, want de boedel is leeg.

Curator Nuiten overweegt om de bestuurder aansprakelijk te stellen wegens onbehoorlijk bestuur en overweegt aangifte te doen wegens faillissementsfraude.

Bron: FD, 3 maart 2020, zie ook het faillissementsdossier

Beeldvorming van payroll en concurrentievervalsing
Een faillissementsverslag levert achteraf informatie op over het financiële management. In de markt was al lang bekend wat er niet klopte. Wie zich als werkgever in de flexbranche houdt aan de wet- en regelgeving, heeft last van partijen zoals Stipt. Het komt Jochem Eerden, Salesmanager HelloFlex, bekend voor. “Als ik in de markt een kostprijs hoor die lager is dan de meest uitgeklede kostprijs, weet ik dat er iets niet klopt. Helaas zien wij regelmatig creatieve constructies die niet in het voordeel zijn van de uitzendkracht of opdrachtgever. Het creëert een ongelijk speelveld en het geeft goedwillende spelers ook een slechte naam. Dat is een hardnekkig probleem, iedereen kan de markt over één kam scheren. Maar er is wel degelijk onderscheid tussen goede en slechte werkgevers. Inmiddels geldt voor payroll een ander regime en een vaste sectorpremie, zodat die discussie tenminste uit de wereld is. Het is belangrijk dat je weet met wie je zaken doet en of die partij zich werkelijk inzet voor de werknemers en de samenleving.”

Bron: FlexNieuws en HelloFlex People

Geplaatst in Bedrijfsnieuws | Tags , , | Reacties uitgeschakeld voor Stipt payroll – miljoenen onbetaalde rekeningen en ruim 60 schuldeisers

Gelukzoekende ziekmelder en eigenrisicodrager Ziektewet

Column door David Lagarrigue, Advocaten van Nu

Gelet op de Corona crisis wordt ons kantoor nu overspoeld met allerlei arbeidsrechtelijke vragen rondom ziekte. Aangezien omtrent Corona op dit moment al heel veel wordt geschreven, wens ik stil te staan bij een andere discussie waar wij de afgelopen periode veel vragen over hebben gehad.

Ziekmelding na aangaan uitzendovereenkomst
Zonder op de specifieke details in te gaan zijn er meerdere zaken bij ons binnengekomen waarbij een uitzendkracht zich vrijwel direct na het sluiten van de uitzendovereenkomst ziek meldt. Op zich gebeurt dit natuurlijk wel vaker, maar in deze specifieke gevallen was het vrij duidelijk dat de uitzendkracht voorafgaand aan het ondertekenen van de uitzendovereenkomst al wist dat hij zich ziek zou gaan melden. Zo had in een geval de uitzendkracht zich ziek gemeld omdat hij een paar dagen daarna geopereerd zou worden en was er bovendien sprake van een lang revalidatietraject.

Indien puur arbeidsrechtelijk naar deze problematiek wordt gekeken is het in de flex doorgaans niet heel spannend. Indien er sprake is van een uitzendovereenkomst met uitzendbeding eindigt de uitzendovereenkomst immers van rechtswege als gevolg van de ziekmelding. Indien er geen uitzendbeding van toepassing is, zal de uitzendovereenkomst vaak van korte duur zijn waardoor de schade voor de uitzendonderneming als gevolg van deze sluwe truc van de uitzendkracht waarschijnlijk wel meevalt.

Eigenrisicodrager
Het wordt echter een stuk vervelender als de uitzendonderneming tevens eigenrisicodrager (ERD) is in het kader van de Ziektewet. In het geval een uitzendkracht ziek uit dienst gaat, dient de uitzendonderneming kort gezegd een Ziektewetuitkering te betalen op basis van de Ziektewet. In een dergelijk geval kan het natuurlijk een dure grap worden waarbij de uitzendonderneming het gevoel heeft – ik zal het netjes houden – dat hem een oor is aangenaaid.

Zo op het eerste gezicht lijkt er weinig te beginnen tegen dit soort situaties. Er is immers een uitzendovereenkomst gesloten en de uitzendkracht gaat op enig moment ziek uit dienst. Indien er sprake is van ERD-schap dan dient de uitzendonderneming als ERD-er simpelweg de Ziektewetuitkering te betalen.

Het voorgaande druist in sommige gevallen natuurlijk wel extreem in tegen het rechtvaardigheidsgevoel. Ik zal niet stellen dat onderstaande oplossing de enige of de juiste oplossing is, maar inmiddels heb ik hiermee al meerdere keren voor elkaar gekregen dat de uitzendonderneming geen Ziektewetuitkering verschuldigd is.

Wilsgebrek en buitengerechtelijke vernietiging
Zonder in detail te treden op alle juridische vereisten geldt dat indien een werknemer een arbeidsovereenkomst aangaat onder valse voorwendselen de arbeidsovereenkomst buitengerechtelijk (oftewel zonder tussenkomst van de rechter) vernietigd kan worden op basis van een zogenaamd wilsgebrek.

Als men spreekt over een wilsgebrek, dan wil dit zeggen dat de wil van degene die een rechtshandeling heeft verricht (in dit voorbeeld de wil van de uitzendonderneming om een uitzendovereenkomst te sluiten) op een gebrekkige wijze is gevormd. In sommige gevallen kan dan de vernietiging van de rechtshandeling worden ingeroepen. In de wet staan de wilsgebreken limitatief opgesomd:

  • dwaling;
  • bedrog;
  • bedreiging;
  • misbruik van omstandigheden.

Er is sprake van dwaling indien een juiste voorstelling van zaken ontbreekt. In dit specifieke voorbeeld zou gesteld kunnen worden dat de uitzendkracht de verplichting heeft om mede te delen dat er bijvoorbeeld op korte termijn een operatie zit aan te komen waardoor hij langere tijd uit de roulatie zal zijn. Zeker nu het mededelen hiervan van doorslaggevend belang kan zijn voor het sluiten van de overeenkomst, is hier wat voor te zeggen.
Bij bedrog heeft te gelden dat iemand een ander opzettelijk in dwaling heeft gebracht. Het verschil met dwaling is met name dat bij bedrog er sprake is van opzet.

Bedreiging spreekt eigenlijk voor zich en bij misbruik van omstandigheden gaat het om de situatie waarin iemand bewogen wordt tot het verrichten van een rechtshandeling, terwijl deze persoon in bijzondere omstandigheden verkeert (denk hierbij aan afhankelijkheid, abnormale geestestoestand, et cetera).

Geen uitzendovereenkomst = geen verplichting ERD-er tot betaling Ziektewetuitkering
Bij de situaties die bij ons op kantoor aan de orde waren, heb ik een beroep gedaan op dwaling en bedrog. Kort gezegd was ik van mening dat de uitzendkracht van tevoren had moeten melden dat hij geopereerd zou worden en langere tijd niet kon werken. Aangezien de uitzendkracht dit niet heeft gedaan was er naar mijn mening sprake van dwaling / bedrog. Immers, indien de uitzendonderneming hier wetenschap van had gehad, was de uitzendovereenkomst logischerwijs niet tot stand gekomen.

Uiteraard zijn er diverse juridische haken en ogen, maar indien een succesvol beroep op een wilsgebrek wordt gedaan, heeft te gelden dat in dit voorbeeld de uitzendovereenkomst wordt vernietigd. Het juridisch gevolg is dat de uitzendovereenkomst met terugwerkende kracht teniet wordt gedaan en dat er feitelijk nooit een uitzendovereenkomst tussen partijen heeft bestaan.

Indien er nooit een uitzendovereenkomst tussen partijen heeft bestaan, is de betreffende “uitzendkracht” geen (ex-)werknemer van de uitzendonderneming en is er natuurlijk ook geen “ziek uit dienst situatie”. Indien deze lijn wordt gevolgd kan van een verplichting tot het betalen van de Ziektewetuitkering op basis van het ERD-schap geen sprake zijn.

Zoals gezegd zullen er natuurlijk nog andere oplossingen zijn voor dergelijke situaties. Zo zou bijvoorbeeld betoogd kunnen worden dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onder de gegeven omstandigheden onaanvaardbaar is dat een dergelijke uitzendkracht aanspraak kan maken op een Ziektewetuitkering.

Tot nu toe heeft in dit soort gevallen de buitengerechtelijke vernietiging snel en eenvoudig tot het gewenste resultaat geleid.

David Lagarrigue, Advocaten van Nu

Geplaatst in Branchenieuws | Tags , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Gelukzoekende ziekmelder en eigenrisicodrager Ziektewet