Melissa Selvi (Maqqie): ‘Flexibiliteit moet je organiseren aan de werkgeverskant. Een nieuw contractmodel kan daarbij uitkomst bieden’ Geplaatst 23 oktober 2026 door Redactie FlexNieuws Jarenlang draaide flexwerk in Nederland op een simpel principe: werk je niet, dan krijg je ook niet betaald. Dat principe staat op het punt te verdwijnen. Met de Wet meer zekerheid flexwerkers (Wmzf), die in 2028 in werking treedt, verschuift het volumerisico van de werkende naar de werkgever. Melissa Selvi, legal counsel bij Maqqie, en Emile Timmers, commercieel eindverantwoordelijke bij het platform, spraken tijdens de webinarweek van FlexNieuws over wat dat betekent voor uitzenders, payrollers en bemiddelaars. Hun conclusie: het huidige contractmodel past steeds slechter bij de werkelijkheid. Wie nu niet begint met nadenken over alternatieven, loopt straks achter de feiten aan. Vijf ventielen van flexibiliteit sluiten Selvi ziet de Wmzf niet als losstaande wet, maar als sluitstuk van een reeks veranderingen die samen de kostprijs en de contractvormen in de flexbranche raken. Ze noemt de Lufthansa CityLine-uitspraak uit 2024, waardoor overwerktoeslagen niet langer pas boven de voltijdsnorm mogen ingaan, de gelijkwaardige beloning in de uitzendcao, het rechtsvermoeden op basis van een uurtarief van circa 38 euro en de Wet toelating terbeschikkingstelling arbeidskrachten (Wtta). Over dat rechtsvermoeden is ze overigens nuchter: “Het is niets meer dan een deur waar je doorheen kunt lopen.” Daarna volgt nog steeds de volledige toets. Het tweede deel van de Wmzf raakt vooral de rechtspositie van de werkende. Volgens Selvi onderschatten veel partijen wat dat betekent, omdat vijf vertrouwde ventielen binnen ongeveer vijftien maanden smaller worden of helemaal sluiten. Het fasesysteem kan het vaste contract minder lang uitstellen. De draaideur verdwijnt, omdat de onderbrekingstermijn in de ketenregeling van zes naar 36 maanden gaat. Zzp wordt alleen nog een optie voor wie echt zelfstandig ondernemer is. Een gemiddelde opslagfactor volstaat niet meer nu de beloning per inlener moet kloppen: “Het gemiddelde, dat werkt helaas niet meer.” De grootste impact heeft waarschijnlijk het afschaffen van het nulurencontract. Dat is volgens Selvi ‘voor heel veel partijen in de flexbranche natuurlijk bijna de holy grail’. Moderator Wim Davidse, hoofdredacteur van Flexnieuws, schetste de omvang: ongeveer een op de tien werkenden is oproep- of invalkracht. Een flink deel daarvan valt onder de uitzonderingen voor seizoensarbeid, jongeren onder de achttien, scholieren, studenten en AOW’ers, maar volgens zijn inschatting blijft er ongeveer een derde over die wel geraakt wordt. Lees ook: Eerste Kamer stemt in met wet meer zekerheid flexwerkers Bandbreedtecontract biedt weinig speelruimte In de plaats van het nulurencontract komt het bandbreedtecontract. Dat kent een gegarandeerd minimum aan uren, waarover altijd loon wordt betaald, en een maximum van 130 procent. Selvi rekent het voor: bij een minimum van twintig uur ligt het plafond op 26 uur. Een loonuitsluitingsbeding, dat bepaalt dat er zonder werk ook geen loon is, kan in deze constructie niet meer. Voor een inlener wiens vraag schommelt tussen acht en veertig uur per week is dat bij lange na niet genoeg. De uitwegen zijn een hoger minimum en dus het risico op betaalde leegloop, meerdere medewerkers met kleinere bandbreedtes naast elkaar plannen, of een andere oplossing zoeken. Selvi: “Alle drie de opties kosten geld.” Ook de flexwerker zelf levert in. Wie nu vooraf wil afbellen als het even niet uitkomt, moet straks beschikbaar zijn voor zijn minimumuren. Selvi benadrukt dat flexibiliteit voor de werkende wel terug te brengen is, maar op een andere manier dan via nul uren. Vaardigheden die flexgevoel terugbrengen De kern van het betoog vat Selvi samen in één verschuiving. “Een kwart eeuw lang organiseerde de branche flexibiliteit door het risico bij de werkenden te leggen”. Dat kan niet meer. “Flexibiliteit moet je gaan organiseren aan de werkgeverskant.” Daarvoor moeten werkgevers en intermediairs volgens haar goed worden in drie dingen: leegloop sturen over meerdere opdrachtgevers, uren spreiden over langere periodes en kostprijzen berekenen per inlener en per arbeidsvoorwaardenpakket. Die vaardigheden worden volgens haar nu ‘nauwelijks als vak beschouwd, terwijl ze steeds belangrijker worden.’ Uren spreiden betekent concreet: contracturen niet per week afspreken, maar per kwartaal of per jaar. Wat in de ene week niet gewerkt wordt, kan in een andere week worden ingehaald. “Dat geeft een beetje het flexgevoel weer terug”, stelt Selvi. Wel geldt dat de uitzender zich moet houden aan de systematiek van de inlenerscao. Een jaarurennorm komt vooral voor in de horeca, recreatie en agrarische sector. Ook waarschuwt ze voor een misverstand: een jaarurennorm en een bandbreedtecontract zijn twee verschillende dingen en kunnen volgens de huidige regels niet worden gecombineerd. Eigen model: één contract, meerdere opdrachtgevers Maqqie bekeek vier contractmodellen: de jaarurennorm, detachering, zzp en een vierde model dat het platform zelf ontwikkelt. Geen van de vier dekt volgens Selvi de volledige lading. Detachering werkt vooral bij specialistische kennis en hogere marges, zzp blijft alleen weggelegd voor echte zelfstandigen. Het eigen model bestaat uit één arbeidsovereenkomst met minimumvoorwaarden en totale contracturen, met daaronder meerdere plaatsingen, eventueel in verschillende sectoren. Nieuw is een tussenlaag op klantniveau: opdrachtgevers krijgen een deel van de uren en verdelen die zelf over de opdrachten van de medewerker. Zo zijn leegloop en overwerk beter te beheersen, omdat wat bij de ene opdracht niet gewerkt kan worden, op een andere opdracht kan worden goedgemaakt. “Het draait om flexibiliteit over langere tijd en niet binnen een week”. Selvi is open over de juridische basis. “De wet biedt deze optie niet expliciet, maar het zegt ook niet dat het niet mag”. Maqqie ontwikkelt het model met juristen, engineers en een selecte groep klanten in een pilot, vooral in horeca, contractcatering, hospitality en recreatie. Sectoren met grote pieken en dalen, zoals festivals, en met cao’s waarin een jaarurennorm vaak al is ingebouwd. Lees ook: Melissa Selvi (Maqqie): ‘Wet meer zekerheid flexwerkers vraagt om creatievere contractmodellen’ Acht cao’s in één week De complexiteit is groot. Een kok kan op een evenement staan, maar ook in een bouwkantine of in de zorg. Timmers: “Je doet hetzelfde werk, maar je werkt volgens acht cao’s in één week.” Dat betekent acht arbeidsvoorwaardenpakketten die met elkaar moeten samenwerken. Maqqie ondersteunt naar eigen zeggen tachtig cao’s en gebruikt een interne AI-tool om wijzigingen te signaleren. “Anders kun je het nooit bijhouden. Zeker niet met tachtig cao’s”, legt Timmers uit. Er liggen ook nog open vragen. Welk cao-regime geldt per plaatsing? Hoe werken verplichte pensioenregelingen samen? Hoe voer je de gelijkwaardigheidstoets uit over meerdere pakketten heen, en wat gebeurt er als iemand van een dure naar een goedkopere plaatsing gaat? “Niemand heeft hier nu al het complete antwoord op. Ook wij niet”, erkent Selvi. Ook voor de werkende vraagt het model veel van de intercedent, die moet blijven letten op wat de flexwerker zelf wil doen. Timmers erkent dat het model van Maqqie ‘nog niet helemaal perfect’ is, maar nodigt partijen die worstelen met fluctuerende inzet over meerdere sectoren uit om mee te denken. Ook organisaties die geen klant zijn, kunnen volgens hem waardevolle input leveren voor de pilot. De uitkomsten daarvan zijn een volgende keer het bekijken waard. Onderken tijdig de gevolgen van Wmzf Uit een poll onder de kijkers bleek dat ruim een vijfde nog niet met de Wmzf bezig is en bijna veertig procent zich oriënteert. Het is nodig de gevolgen van de Wet meer zekerheid flexwerkers tijdig te onderkennen en je aan te passen, zegt Selvi. Zij adviseert nu al de overwerkregelingen, de informatieplicht, de zzp-portefeuille en de kostprijs per inlener op orde te brengen, en daarna te bepalen welk contractmodel past bij de eigen inzet en sectoren. “Het contractmodel en het datamodel, dat bouw je niet in zes maanden. Zorg dat tijd je vriend is. Dan kom je in 2028 niet voor verrassingen te staan.” Dit artikel is een samenvatting van het webinar ‘Het contractmodel van morgen’ dat 8 oktober jl. tijdens de Webinar Week is gehouden. Hierin gaat Wim Davidse (hoofdredacteur FlexNieuws) in gesprek met Melissa Selvi en Emile Timmers van Maqqie over de gevolgen van de Wet meer zekerheid flexwerkers en de kansen voor intermediairs om werkgevers alternatieve contractmodellen te bieden. Geplaatst in In de wereld, Werken 4.0 | Tags flexcontracten, nulurencontract, Wet Meer zekerheid flexwerkers | Laat een reactie achter
VvDN: verantwoording gelijkwaardige beloning in Wtta-normenkader te zwaar Geplaatst 23 oktober 2026 door Redactie FlexNieuws De Vereniging van Detacheerders Nederland (VvDN) steunt het uitgangspunt van gelijkwaardige beloning. Maar de manier waarop uitleners dat straks moeten aantonen, vindt de vereniging te zwaar en strenger dan de wet. Dat staat in de zienswijze die de VvDN heeft ingediend in de internetconsultatie over het normenkader Wtta en de daarin opgenomen eisen over hoe om te gaan met gelijkwaardige beloning van terbeschikkingstelling van arbeidskrachten. De VvDN doet vijf verbetervoorstellen. Volgens de vereniging laten die de norm intact, maar sluit de bewijslast er beter mee aan bij de wet en bij de praktijk van de uitleen-cao’s. Ook ABU en NBBU kritisch De VvDN is niet de enige brancheorganisatie met bezwaren. Eerder noemden de ABU en de NBBU het normenkader in de huidige vorm al onuitvoerbaar. Hun kritiek richt zich vooral op de nieuwe eis dat een uitlener die gelijkwaardig beloont, de compensatie voor iedere afzonderlijke arbeidsvoorwaarde moet aantonen. Op dat punt legt ook de VvDN de nadruk. Lees ook: Brancheorganisaties noemen Wtta-normenkader onuitvoerbaar Het normenkader bevat de eisen waaraan een uitlener moet voldoen om een toelating van de Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt (NAU) te krijgen en te houden. Straks telt bij de beoordeling ook mee of uitgeleende medewerkers gelijk of gelijkwaardig worden beloond ten opzichte van de werknemers van de inlener. Daarop wordt periodiek gecontroleerd. Een uitlener die niet voldoet, krijgt eerst de tijd om het te herstellen. Gebeurt dat niet, dan kan de toelating worden geschorst of ingetrokken. Norm 5.3 over gelijkwaardige beloning is het enige deel van het normenkader dat nog niet vastligt. Volgens de NAU moet die norm voor het einde van dit jaar in werking treden en wordt er vanaf medio 2027 op getoetst. Totaal of per element? De VvDN is op een aantal punten positief over het concept. Onder meer over het feit dat het gaat om een vaste, limitatieve lijst van twaalf arbeidsvoorwaarden. En dat de inspectie-instelling niet zelf oordeelt over de gelijkwaardigheid van het pakket. Het bezwaar van de VvDN richt zich op de verantwoording. De regeling vraagt die per gewijzigde arbeidsvoorwaarde, per arbeidskracht en bij iedere terbeschikkingstelling. De wet vraagt volgens de vereniging alleen een gelijkwaardig totaal. Artikel 8 lid 5 van de Waadi, zoals dat per 31 december 2026 luidt, staat een cao toe om af te wijken, zolang het totaal aan arbeidsvoorwaarden ten minste gelijkwaardig is. Ook het Hof van Justitie van de EU geeft sociale partners in het arrest TimePartner ruimte om zelf te onderhandelen over afwijking en de compensatie daarvan. De praktijk van de leden past niet bij een verantwoording per element. De VvDN vertegenwoordigt 260 detacheringsondernemingen. Hun gedetacheerden zijn meestal in vaste dienst en hebben een vast maandsalaris volgens een eigen loongebouw. Is het totaal van de arbeidsvoorwaarden bij de opdrachtgever hoger, dan krijgen ze een projecttoeslag, en tussen twee opdrachten loopt het loon door. Zo’n systeem vergelijkt totalen. Een uitruilschema per arbeidsvoorwaarde bestaat daarin niet. Daardoor wordt de route die de wet bij cao openlaat administratief de zwaarste, stelt de VvDN. Dat kan bureaus ertoe brengen hun eigen loongebouw los te laten, en daarmee ook de doorbetaling tussen opdrachten. “De bescherming van de arbeidskracht zou daardoor eerder afnemen dan toenemen”, schrijft de vereniging. Vijf verbetervoorstellen Compensatie aantonen op totaalniveau (normeis 5.3.e). De koppeling van elke afwijking aan een specifiek compenserend element moet vervallen. Het compensatieoverzicht bestaat dan uit drie delen: de waarden van de inlener voor de twaalf arbeidsvoorwaarden, het eigen pakket per component, en een totaalvergelijking. Ook wil de VvDN in de normtekst zelf vastleggen dat het om een gedragseis gaat en dat de uitlener de uitkomst niet sluitend hoeft te bewijzen. Als alternatief stelt ze voor dat een rekenmethode die cao-partijen hebben afgesproken als compensatieoverzicht geldt. Per functie(groep) en per inlener, niet per arbeidskracht. De eis om per arbeidskracht te verantwoorden staat alleen in de toelichting, niet in de norm. Bovendien is die eis inconsistent: voor de uitvraag bij de inlener volstaat het functieniveau al. Alleen als de beloning van een individuele werknemer afwijkt, zou die werknemer apart verantwoord moeten worden. Lichter bewijsregime boven een loongrens. Het normenkader gebruikt al een grens van 1,5 keer het wettelijk minimumuurloon, bijvoorbeeld bij huisvesting en tijdregistratie. Dat komt neer op ongeveer € 3.900 bruto per maand bij een werkweek van 40 uur. De VvDN wil die grens ook hier gebruiken. Hetzelfde lichtere regime zou moeten gelden voor werknemers met een vast contract die tussen opdrachten worden doorbetaald. Concreet: alleen een totaalvergelijking, het compensatieoverzicht alleen op verzoek, en nader onderzoek alleen bij concrete aanwijzingen. Geen vergelijkbare functie bij de inlener (normeis 5.3.b). Bij specialistische functies heeft de inlener soms geen vergelijkbare werknemers. Dan geldt volgens de wet de vergelijking met de sector, maar het normenkader regelt niet hoe dat wordt getoetst. De VvDN vraagt om verduidelijking. Het uitgangspunt zou moeten zijn dat de onderneming laat zien hoe de beloning is bepaald. Bevestiging aan de werknemer (normeis 5.3.g.4). Bij iedere terbeschikkingstelling standaard het volledige compensatieoverzicht verstrekken gaat verder dan de wet vraagt, stelt de VvDN. De uitleen-cao’s verplichten bovendien al om op verzoek uitleg te geven. Voorstel: standaard alleen de informatie van de inlener, het eigen pakket en de bevestiging dat het totaal gelijkwaardig is. Het compensatieoverzicht volgt op verzoek, binnen een vaste termijn. Hoe verder? De internetconsultatie loopt tot en met 22 oktober. Daarna weegt de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid de reacties mee bij het vaststellen van de definitieve regeling. De VvDN biedt aan haar voorstellen toe te lichten. Voor detacheerders en andere uitleners staat intussen de toelating zelf op de agenda. Van 1 november tot en met 31 december 2026 kunnen uitleners zich aanmelden voor de overgangsregeling. Wie die termijn mist, kan in 2027 niet zonder meer blijven uitlenen. Hoe de verantwoording van gelijkwaardige beloning er precies uitziet, wordt pas duidelijk als de definitieve regeling er ligt. Lees ook: NAU: wie de deadline van 31 december mist, verspeelt de overgangsregeling Geplaatst in In de wet, Wetten & CAO’s | Tags college van beroep stichting normering arbeid, VVDN, WTTA | Laat een reactie achter
Toelating op basis van SNA alleen met module 2: ‘Ter beschikking stellen van arbeid’ Geplaatst 22 oktober 2026 door Jessica Dooijes In de aanloop naar de invoering van de Wtta zijn er veel ondernemingen die zich nog aanmelden voor toelating tot het Register Normering Arbeid (SNA). Niet zo gek, want ondernemingen die op 30 juni 2027 beschikken over een geldig SNA-keurmerk hoeven bij de eerste aanvraag voor toelating geen apart en uitgebreid Wtta-inspectierapport te overleggen. Toch is er een niet onbelangrijke kanttekening bij deze regeling geplaatst: de eenmalige vrijstelling van het Wtta-inspectierapport geldt namelijk alleen voor ondernemingen die een SNA-certificaat hebben behaald op module 2: ‘Ter beschikking stellen van arbeid’. Zo kunnen veel ondernemingen toch voor een vervelende verrassing komen te staan. Toelating tot de Wtta Voor toelating tot het register van de Wtta gelden de voorwaarden van een VOG-RP voor de onderneming, een waarborgsom van 100.000 euro en een geldig Wtta-inspectierapport. Voor deze laatste eis mag éénmalig een geldig SNA-keurmerk worden aangeleverd. Deze moet dan wel minimaal de module ‘ter beschikking stellen van arbeid’ bevatten. De verduidelijking met betrekking tot de verplichte module 2 voor de SNA-regeling is recent toegevoegd op de website van de NAU, na vragen vanuit de branche: Toelating met SNA-keurmerk | Toelating uitleenmarkt In het SNA-register staan op dit moment veel ondernemingen die enkel staan ingeschreven met de module ‘aanneming van werk’, ‘bemiddeling’ en/of ‘tussenkomst van zelfstandigen’. Deze ondernemingen kunnen dus geen gebruik maken van de versoepelde toelating op basis van SNA. Op zich is dit logisch, aangezien deze ondernemingen aangeven niet aan het ter beschikking stellen van arbeidskrachten te doen. Het is echter de vraag of dit in de praktijk ook daadwerkelijk het geval is. Lees ook: Wtta: uitleners zonder SNA-keurmerk dreigen achter de feiten aan te lopen In de praktijk kan er wel degelijk sprake zijn van opdrachten onder leiding en toezicht, zeker wanneer deze opdrachten via een intermediair verlopen. Veel van de overeenkomsten via intermediairs spreken expliciet van ‘detachering onder leiding en toezicht van de eindopdrachtgever’. Wat betekent dit voor toelating? Ondernemingen die nu in het SNA-register zijn opgenomen, maar nog niet zijn toegelaten met module 2 ‘ter beschikking stellen van arbeid’ zullen dus niet worden meegenomen in de versoepelde toelating op basis van SNA. Wanneer zij niet uiterlijk 30 juni 2026 alsnog geregistreerd staan met module 2, betekent dit dat zij in het reguliere proces worden opgenomen en dus pas toelating tot het Wtta-register krijgen op basis van een Wtta-inspectie. Deze ondernemingen doen er verstandig aan om nog eens kritisch te kijken naar de praktijksituaties. Mogelijk is er bij een deel van de inzetten toch sprake van terbeschikkingstelling van arbeidskrachten en kunnen deze inzetten bij een volgende SNA-inspectie worden meegenomen onder module 2. Lees ook: Forse groei aantal aanmeldingen voor SNA-keurmerk Geplaatst in Compliance, In de wet | Tags SNA-keurmerk, WTTA | Laat een reactie achter
Bart Imming (Flexpedia) over Wtta: ‘Als je nu niet begint, ben je te laat’ Geplaatst 22 oktober 2026 door Redactie FlexNieuws Uitzenden was lang een business van ‘vandaag gebeld, morgen geleverd’. Met de komst van de Wtta verandert dat fundamenteel. Wie vooraf niet precies weet hoe een uitzendkracht beloond moet worden, kan die kandidaat niet plaatsen. Bart Imming, algemeen directeur van backofficedienstverlener Flexpedia, houdt zich binnen zijn bedrijf bezig met compliance, operations en finance. In een webinar over wet- en regelgeving schetst hij wat uitzendorganisaties nu moeten regelen. Zijn boodschap: zie de Wtta niet als papierwerk achteraf, maar richt je processen aan de voorkant in. Voor Imming was de invoering van de nieuwe uitzend-cao een generale repetitie. Zijn belangrijkste les daaruit gaat over informatie. Er komt zoveel op de markt af en niet alle partijen zeggen hetzelfde. “Kies de juiste informatiestromen”, adviseert hij. Bij de implementatie van de cao zag hij veel bureaus die pas op het laatste moment wakker werden. Imming waarschuwt dan ook: “Als je nu niet begint, ben je te laat.” Wtta-pre-audit De Wet toelating terbeschikkingstelling arbeidskrachten (Wtta) gaat op 1 januari 2027 in en de handhaving start vanaf 1 januari 2028. Aanmelden voor de overgangsregeling (vooraanmelding) kan van 1 november tot 31 december 2026. De tijd dringt, want er komt nogal wat bij kijken. Veel uitzendbureaus hebben volgens hem al een Wtta-pre-audit laten doen bij een certificerende instelling. Daar komen doorgaans dertig tot veertig verbeterpunten uit en die zitten vooral in de details. Imming geeft een voorbeeld uit de eigen contracten. Daarin stond dat een uitzendkracht onder pensioenfonds STIPP valt als hij aan de voorwaarden voldoet. Het moest zijn: hij valt onder de STIPP, tenzij voorwaarden dat uitsluiten. “Een paar woordjes, minimaal verschil. Maar je krijgt er wel een afwijking op.” Zo’n minor moet binnen drie maanden zijn hersteld. Wie die pre-audit nog niet heeft gedaan, heeft een probleem. “Als je dat nu nog niet gedaan hebt, ben je te laat”, zegt Imming, omdat certificerende instellingen weinig capaciteit meer hebben door de vele aanvragen. Een complicatie is dat het definitieve normenkader nog ontbreekt. Imming verwacht dat binnen een maand tot anderhalve maand. Lees ook: Brancheorganisaties noemen Wtta-normenkader onuitvoerbaar Eerst de arbeidsvoorwaarden, dan pas de plaatsing Het belangrijkste advies van Imming gaat over timing. Onder de Wtta moet alle beloningsinformatie bekend zijn voordat iemand begint, en de aankomende wetgeving over gelijke behandeling versterkt dat nog. “Je kan pas plaatsen zodra je dat geregeld hebt.” Dat botst met de dagelijkse praktijk: “Je wordt vandaag gebeld dat er morgen twee man nodig zijn.” Op zekere hoogte kan dat nu nog, straks niet meer. Zijn advies: bespreek het arbeidsvoorwaardenreglement (AVR) van de inlener al tijdens het eerste klantgesprek, tegelijk met de offerte. Flexpedia bouwt daarvoor een portaal. Een nieuwe klant krijgt direct een uitnodiging om het AVR in te vullen, grotendeels voorgevuld op basis van de toegepaste cao. De inlener geeft aan of hij de cao integraal volgt en waar hij positief of negatief afwijkt. De looncomponenten zijn kwantificeerbaar gemaakt, met de percentages en bedragen uit de cao. Een volgende versie maakt ook de offerte vanuit het portaal, zodat de hele stroom staat nog voordat er iemand is geplaatst. Dat dit geen overbodige luxe is, blijkt uit wat er nog binnenkomt. Imming ziet nog altijd documenten van inleners waarin staat: overuren, daar doen we niet aan. Dat kan simpelweg niet meer. Op een krappe arbeidsmarkt betaalt voorbereiding zich direct uit, stelt hij. Wie pas na de aanvraag gaat uitzoeken hoe de beloning zit, verliest mogelijk de kandidaat en misschien zelfs de klant. Samen met de inlener Veel inleners vinden het invullen van een AVR nu nog de taak van het uitzendbureau. De Wtta verandert die verhouding. “Die inlener wordt ook echt aansprakelijk”, benadrukt Imming. Fouten in de verloning door onjuiste informatie komen dan ook voor rekening van de opdrachtgever. Toch wil hij die kaart niet als eerste trekken. “Ik geloof niet per se in dreigen of beschuldigen.” Het constructieve verhaal is het belang van de inlener zelf. Een goed beloonde uitzendkracht blijft langer en vertrekt niet voor een euro meer naar een ander. Ook voor het bureau loont dat: “Uiteindelijk verdien je daar gewoon veel meer op. Dat is je brood.” Inleners die met drie of vier bureaus werken, gaan volgens Imming vanzelf vaker naar de partij met langdurige plaatsingen. Juiste inschaling hoort daarbij. Verder vult het bureau niets in voor de klant. “De klant moet tegen jou zeggen: het is zo en zo.” Wel kun je de inlener op weg helpen, bijvoorbeeld door na een telefoongesprek schriftelijk te bevestigen wat hij heeft gezegd. “Inleners moeten wel geholpen worden door ons als branche.” Vinkjes, roosters en risico’s Naast beloning noemt Imming drie praktische punten die snel over het hoofd worden gezien. Het eerste zijn de algemene voorwaarden. Een vermelding op offerte of factuur volstaat niet meer. “Je moet echt dat vinkje krijgen”, zegt hij, net als bij een bestelling in een webshop. Het bureau moet kunnen aantonen dat de inlener de voorwaarden heeft ontvangen en gelezen. Bij Flexpedia komt dat akkoord terug in de offerteronde en opnieuw bij de AVR-uitvraag. Het tweede punt is urenregistratie, inclusief betaalde en onbetaalde pauzes. Veel inleners houden die zelf niet bij. “Wij moeten als uitzendbureau eigenlijk veel meer doen dan de normale werkgever.” Flexpedia heeft daarom de roosters uit alle cao’s, met de bijbehorende toeslagpercentages, in de software gezet. Vaste diensten worden vooraf ingesteld. Bij wisselende roosters vul je begin, eind en pauze in, of upload je het Excel-bestand van de klant. Het systeem plaatst de uren automatisch in de juiste toeslagenmatrix; per 1 januari a.s. moet dat volledig werken. Het derde punt is de risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) van de inlener, volgens Imming ondergesneeuwd geraakt tussen alle nieuwe wetgeving. Het portaal vraagt die meteen mee uit, via een standaardformulier of een upload van de eigen RI&E. De informatie gaat vervolgens mee in het pakket van de uitzendkracht. Gebeurt er een ongeval en is dit niet op orde, dan ben jij als uitzendbureau de pineut. Lees ook: Wtta Quickscan: hoe staat jouw flexonderneming er écht voor? Geen eenmalige exercitie Een inlener moet ook wijzigingen in zijn arbeidsvoorwaarden doorgeven, maar doet dat in de praktijk lang niet altijd uit zichzelf. Flexpedia stuurt daarom bij elke nieuwe cao alle betrokken inleners een geactualiseerde uitvraag. Daarnaast volgt eens per jaar een bevestigingsronde, verspreid over het jaar op basis van de startdatum van de klant. Inleners kunnen wijzigingen ook zelf in het portaal doorvoeren. Moet de frequentie omhoog, dan is dat technisch ‘in theorie één cijfertje veranderen’. Imming is open over wat nog onduidelijk is. Wat gebeurt er als een inlener zijn jaarlijkse bevestiging laat liggen terwijl de cao niet verandert? En hoe wordt gehandhaafd als een inlener onvolledige informatie aanlevert? Hij hoopt op stevige controles bij inleners. Acht van de tien keer komt het volgens hem vanuit de inlener. Ook de positie van bemiddelaars die via een backofficepartij werken, moet nog uitkristalliseren. Wie zelf de inlener factureert, valt vooralsnog onder de Wtta. Bij twijfel luidt het advies om je aan te melden; dat kan vanaf 1 november tot het einde van het jaar. Kees van Nieuwamerongen (Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt) onderstreepte dat in een eerder webinar. Organisaties die incidenteel personeel uitlenen, zoals accountantskantoren, moeten letten op de omzetgrens: is meer dan 10 procent terbeschikkingstelling, dan geldt de Wtta. De STIPP is alleen verplicht in de uitzendbranche, maar gelijkwaardige beloning, inclusief pensioen, geldt ook daarbuiten. De rode draad volgens Imming: regel het aan de voorkant, leg het vast en zorg dat je het kunt aantonen. Doe je dat nu, dan kun jij straks de kandidaten plaatsen, terwijl de concurrent nog op formulieren moet wachten. Dit artikel is een samenvatting van het webinar Wtta als kans dat eerder deze maand tijdens de webinar week is gehouden. Hierin gaat Wim Davidse (hoofdredacteur FlexNieuws) in gesprek met Bart Imming (algemeen directeur Flexpedia). Geplaatst in Compliance, In de wet | Tags backoffice, Flexpedia, Uitzend CAO, WTTA | Laat een reactie achter
Randstad Nederland boekt in derde kwartaal sterkste omzetgroei in ruim 4 jaar Geplaatst 21 oktober 2026 door Wim Davidse Na de lichte omzetgroei van de totale Randstad-groep in het eerste halfjaar (+1%), was er in het derde kwartaal een relatief sterke (en niet door analisten verwachte) mondiale omzetgroei van +3,9%, gecorrigeerd voor overnames, wisselkoerseffecten en werkbare dagen, naar een mondiale omzet van 6,115 miljard euro. (ManpowerGroup rapporteerde vorige week +6% omzet totaal mondiaal.) De totale brutomarge werd +1% groter, waardoor het totale brutomargepercentage wederom behoorlijk zakte, naar 17,8% (van 18,4% een jaar eerder; ManpowerGroup: 15,9%) – met Q1 2013 de laagste brutomarge sinds de overname van het Vedior-concern eind 2007, met een heel andere economische context en trend dan toen. Maar de totale kosten werden -1% lager en daardoor steeg de winst (EBITA) met +10% en de EBITA-marge naar 3,5% (van 3,3% een jaar eerder). De conversieratio (het deel van de brutomarge dat overblijft voor de EBITA, en daarmee een maatstaf voor efficiency en productiviteit) steeg naar 19,7%, de sterkste score sinds de 20,8% van Q4 2023, en een flinke verbetering sinds de lage 14,6% van het eerste kwartaal van dit jaar. Duitsland groeit nog wat sterker, Frankrijk krimpt juist wat meer De Duitse omzet groeide in Q3 met +5%, na +4% in Q2, na een lange tijd vol krimp. In Frankrijk was er juist wat meer omzetkrimp: nu -3%, na -2% in Q2 (-4% in Q1). (Ter vergelijking: ManpowerGroup deed +21% in Duitsland na -7% in H1, en -2% in Frankrijk, na 0% in H1.) België & Luxemburg is met -5% minder hard gaan krimpen (-8% in Q2). Italië groeide met +7% lekker door (cumulatief nu +6%) en dat gold zeker ook voor Spanje/Portugal: de omzet groeide daar met +8% (cumulatief nu +9%). Verder was er nu ook mooie omzetgroei in de AsiaPacific-regio (+6%) en stevige omzetgroei in Noord-Amerika (+9%, cumulatief nu+5%). De Duitse winstgevendheid groeide naar een EBITA-marge van +3,7%, nadat in Q2 voor het eerst na een langere periode weer winst was gemaakt (EBITA-marge van +2,3%). De laagste EBITA-marge werd weer gerealiseerd in de regio Other Europe and Latin America (2,3%), de hoogste weer in Italië (+5,4%). De Randstad-specialisatie Operational (vooral grootschalig uitzenden) was in het derde kwartaal goed voor 69% van de totale concern-omzet, Professional (hoger opgeleiden, detachering) voor 15%, Digital voor 11% en Enterprise (o.a. MSP en RPO) voor 6%. Professional boekte in Q3 met -1% weer een iets kleinere omzetkrimp dan in Q2 (-2%) en in Q1 (-4%), Digital deed het met -2% wat minder slecht dan in Q2 (-5%) en in Q1 (-6%), en Enterprise nam inderdaad de afslag naar omzetgroei (+6%, na 0% in Q2 en -6% in Q1). De Operational-omzet groeide met +6% weer wat sterker dan in het voorgaande kwartaal (+4% in Q2, +3% in Q1 en twee kwartalen met stabilisatie). De omzet uit recruitment voor vaste contracten zakte met -4% (-5% in Q2 en -10% in Q1), die van RPO groeide met +4% (+7% in Q2 en nog -2% in Q1); de totale mondiale omzet van deze activiteiten kwam in Q3 uit op 179 miljoen euro en was goed voor bijna een zesde (15,5%) van de totale mondiale brutomarge (17,5% in Q2). In Nederland groeide de omzet weer, ook nog stevige winstdaling Nederland was ook in Q3 met iets meer dan 12% van de groepsomzet en bijna 15% van de EBITA een belangrijk land voor het concern. De groepsomzet groeide in ons land weer (+3%, na de -1% in Q2), en dat was de sterkste omzetgroei sinds Q1 2022 – met vooral groei in industrie, logistiek en zorg – en ging naar 751 miljoen euro. De omzetontwikkeling van Randstad-groep Nederland was daarmee wel nog wat minder positief dan die van de ABU Marktmonitor (vooralsnog +5,2% in Q3), maar ook dit kwartaal een stuk beter dan ManpowerGroup (-3% in Q3). De Nederlandse Operational-omzet stabiliseerde – na nog -3% in Q2, -1% in Q1, -5% in Q4 2025 en -4% een jaar eerder – de Professional-omzet groeide met een explosieve +15%, na al +9% in Q2 en +11% in Q1, maar -17% in 2025. De winst kreeg in Q3 toch weer een flinke dreun: -22%, na -15% in Q2 en zelfs -23% in Q1, naar een winstmarge van 4,0% (5,2% een jaar eerder). Bij de 2025 Q4-cijfers, toen er sprake was van een winstdaling van maar liefst -73% en voor het hele jaar een winstdaling van -33%, was de verklaring door Randstad: “Incidental items” – de bodem leek er in Q2 aan te komen, maar die lijkt nu toch weer wat dieper te liggen. Het personeelsbestand in Nederland was in Q3 wederom -7,7% kleiner dan een jaar eerder, na ook al -7,7% in Q2 en -3,6% in Q1. Verwachtingen In de outlook stelt Randstad in oktober een verbetering van de Q3-activiteitentrends te zien. De brutomarge lijkt te stabiliseren, de kosten wat te stijgen. Op de aandelenbeurs (AMX) werd ook nu zeer enthousiast gereageerd: na twee uur handel stond het aandeel RAND.AS een stevige +20% hoger – voor het jaar staat de teller daarmee op +27% (ter vergelijking: de AEX staat cumulatief op +17%, ASML op +49%). Geplaatst in Bedrijfsnieuws, In de branche | Laat een reactie achter