Maandelijkse archieven: juni 2026

De Eerste Kamer stemde deze week in grote meerderheid voor de invoering van de wet. Alleen FvD stemde tegen. Minister Thierry Aartsen (Werk en Participatie, VVD) heeft de wet los geknipt van de bredere Wet Verduidelijking Beoordeling Arbeidsrelaties en Rechtsvermoeden (VBAR), die het kabinet niet verder uitwerkt, zodat dit onderdeel sneller in werking kan treden.

Wat regelt de wet

De wet introduceert een rechtsvermoeden van het bestaan van een arbeidsovereenkomst voor zzp’ers die minder dan 38 euro per uur verdienen. Peildatum voor dit tarief is 1 januari 2026. Het tarief groeit mee met het minimumloon en komt – bij invoering van de wet – in 2027 waarschijnlijk te liggen op 39 euro.

Zzp’ers die onder deze grens werken via de rechter een beroep doen op dit rechtsvermoeden. De bewijslast wordt daarmee omgedraaid: niet de werkende hoeft aan te tonen dat hij werknemer is, maar de opdrachtgever moet aantonen dat er sprake is van echte zelfstandigheid. Lukt dat niet dat krijgt de werkenden de rechten en bescherming die hoort bij een arbeidsovereenkomst, zoals vakantiegeld, loondoorbetaling bij ziekte, ontslagbescherming en pensioenopbouw.

Naar schatting werken momenteel zo’n 150.000 zzp’ers voor een tarief onder de grens.

• Lees ook :Rechtsvermoeden werknemerschap geldt ook bij stuksprijs en totaalprijs — maar bewijslast ligt bij de zzp’er

Geen verbod, wel een stok achter de deur

Het is uitdrukkelijk geen minimumtarief of verbod. Aartsen benadrukte bij de behandeling in de Tweede Kamer: ook onder de 38 euro kun je gewoon zzp’er zijn, als de arbeidsrelatie dat rechtvaardigt. De wet past de inhoudelijke criteria voor de kwalificatie van een arbeidsrelatie niet aan. Die blijven gebaseerd op de uitspraken van de Hoge Raad in de Uber- en Deliveroo-zaken.

Alleen de werkende zelf, of een vertegenwoordiger namens hem, kan een beroep doen op het rechtsvermoeden. De Belastingdienst, Arbeidsinspectie en het UWV kunnen er niets mee. Aartsen heeft wel toegezegd te laten onderzoeken of de Arbeidsinspectie alsnog een rol kan krijgen bij handhaving rond de tariefsgrens.

Preventieve werking

Het kabinet verwacht dat de wet niet alleen in de rechtszaal effect heeft. Door de bewijslast bij de opdrachtgever te leggen, moeten beide partijen vooraf kritischer kijken of de constructie juridisch standhoudt. Dat moet er op termijn toe leiden dat kwetsbare werkenden minder snel in een situatie van schijnzelfstandigheid terechtkomen.

De wet fungeert dus als steun in de rug voor de werkende en als normerende prikkel. Mogelijk zorgt het ook voor een positief effect ricthing uitzendwerk.

Wat nu

Met de instemming van de Eerste Kamer kan de wet per 1 januari 2027 in werking treden. Ondertussen werkt Aartsen door aan de bredere Zelfstandigenwet, die meer duidelijkheid moet bieden over het inhuren van zzp’ers in het algemeen. Die wet verwacht hij op zijn vroegst op 1 januari 2028 in te kunnen voeren.

De Opsporingsdienst van de Nederlandse Arbeidsinspectie heeft beslag gelegd op vermogen van de aandeelhouder van een uitzendbureau dat actief is in de slacht- en vleesverwerking. Het beslag maakt deel uit van een lopend opsporingsonderzoek dat zich richt op het uitzendbureau en zijn aandeelhouder.

De verdachte wordt ervan beschuldigd ruim 2,1 miljoen euro te hebben verduisterd. Daar bovenop zou hij zo’n 2,4 miljoen euro hebben verkregen uit opbrengsten van vergelijkbare strafbare handelingen. Het totale verkregen voordeel wordt berekend op zo’n 4,5 miljoen euro.

Het beslag dat nu is gelegd, heeft een geschatte totaalwaarde van circa 3,3 miljoen euro. Het gaat om bankrekeningen, een perceel en onroerend goed in Nederland, en om 20 panden in Duitsland met een gezamenlijke waarde van zo’n 2,4 miljoen euro. Het onderzoek loopt onder gezag van het Openbaar Ministerie. De aandeelhouder is eerder aangehouden; in augustus volgt de volgende regiezitting.

Aanleiding

De verdenking is dat arbeidsmigranten die als uitzendkrachten werkten, hun salaris niet op de eigen bankrekening kregen bijgeschreven. In de salarisadministratie van het uitzendbureau werden bankrekeningnummers gewijzigd, waarna de salarissen op andere rekeningen werden overgemaakt en vervolgens contant werden opgenomen. Die rekeningen werden vermoedelijk beheerd door medewerkers van het uitzendbureau zelf.

Bij het uitzendbureau is bewust geen beslag gelegd, om de bedrijfsvoering en de loonbetaling aan uitzendkrachten niet te frustreren.

Dreigend uitzendverbod

Het beslag komt op een moment dat de vleessector stevig in de politieke belangstelling staat vanwege misstanden rond arbeidsmigranten die via uitzendbureaus werken. Minister Hans Vijlbrief (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) stelde de sector eerder een deadline om aantoonbare verbeteringen te laten zien, op straffe van een sectoraal uitzendverbod.

Naar verwachting neemt hij binnenkort een definitief standpunt in, na ontvangst van een nieuw rapport van de Arbeidsinspectie over de vleessector. De Arbeidsinspectie kondigt aan die rapportage nog voor de zomer openbaar te maken, om inzicht te geven in wat er de afgelopen periode is gedaan en geconstateerd in de sector.

De sector zelf deze week een nieuwe voortgangsrapportage van het actieplan ‘Gezond, veilig en eerlijk werk’ aangeboden aan minister Vijlbrief. Met die rapportage wil de belangenbehartiger VleesNL laten zien dat haar leden in de afgelopen twee jaar aantoonbare stappen hebben gezet: er is enkel plek voor gecertificeerde uitzendbureaus, meer medewerkers krijgen een directe arbeidsrelatie en de veiligheid op de werkvloer verbetert structureel. Zo voldoet aan het einde van deze zomer 90% van de leden aan de doelstelling van minimaal 50% medewerkers in eigen dienst. Daarmee heeft ruim 55% van alle werknemers in de vleessector een directe arbeidsrelatie met het vleesbedrijf. Het aandeel ontslagen op staande voet is gedaald tot onder de 1%, aldus VleesNL.

Is een online werkplatform dat zzp’ers en opdrachtgevers koppelt een neutraal technologiebedrijf, of is het gewoon een uitzendbureau in een nieuw jasje? Mogen receptionisten, obers en logistiek medewerkers die via een app worden ingepland worden beschouwd als zelfstandigen? En wat betekent de uitkomst van deze zaak voor andere platforms die op vergelijkbare wijze opereren?

Het Gerechtshof Amsterdam deed op 16 juni 2026 uitspraak in het hoger beroep van FNV en CNV tegen Temper B.V. (ECLI:NL:GHAMS:2026:1612). Het Hof draait daarmee de uitspraak van de rechtbank Amsterdam uit juli 2024 volledig om.

De kern van de zaak

Aan de ene kant staan vakbonden FNV en CNV, die namens een aantal Temper-werkers optreden in een collectieve actie. Aan de andere kant staat Temper, een online platform dat zzp’ers (die het bedrijf zelf “FreeFlexers” noemt, waarvan een flink deel zich expliciet achter Temper heeft geschaard) koppelt aan opdrachtgevers voor kortdurende klussen. Denk aan horecamedewerkers, receptionisten, winkelbedienden en logistiek personeel.

De inzet is fors: als de overeenkomsten die via Temper worden gesloten kwalificeren als uitzendovereenkomsten, dan valt Temper ook onder de wetgeving en cao voor uitzendkrachten. Dat betekent onder meer recht op pensioenopbouw, loondoorbetaling bij ziekte, opbouw van arbeidsrechten en de toepasselijkheid van cao-loonschalen.

FNV en CNV wilde dat de rechter vaststelt dat de overeenkomsten die de Temper-werkers via het platform sluiten, uitzendovereenkomsten zijn met Temper als formele werkgever.

Aanleiding

De vakbonden begonnen al in het najaar van 2020 met een rechtszaak tegen Temper. Zij stelden dat de werkwijze van Temper identiek is aan die van een uitzendbureau: Temper werft, selecteert en koppelt werkers aan inleners, beheert de planning en afhandeling, en houdt stevige grip op de arbeidsrelatie via de app.

In 2021 concludeerde de Nederlandse Arbeidsinspectie al dat Temper in de periode 2018-2019 feitelijk als uitzendbureau functioneerde en dat er bij sommige opdrachtgevers sprake was van een gezagsverhouding tussen Temper en de werkers.

Temper paste zijn werkwijze daarna aan, wat mede ten grondslag lag aan de uitspraak van de rechtbank Amsterdam in juli 2024: die oordeelde dat onder de gewijzigde opzet geen sprake meer was van formeel werkgeversgezag van Temper, omdat de opdrachtgevers de werktijden en werkzaamheden bepalen, Temper geen loon uitbetaalt aan de werkers (dat doen de opdrachtgevers via een factoringmaatschappij), en er nauwelijks een verplichting bestond om de klus persoonlijk uit te voeren.

FNV en CNV lieten het hier niet bij zitten en gingen in hoger beroep.

Het verweer

Temper voerde ook in hoger beroep aan dat zijn platform fundamenteel verschilt van een uitzendbureau. Het bedrijf omschrijft zichzelf als een digitaal prikbord dat vraag en aanbod bij elkaar brengt, niet als werkgever. Werkers zijn volledig vrij om klussen te accepteren of te weigeren, de opdrachtgever bepaalt wie er welk werk doet en wanneer, en de betalingsstromen lopen niet via Temper maar rechtstreeks van opdrachtgever naar werker via factoringmaatschappij Finqle.

Temper wees ook op de meer dan 15.000 FreeFlexers die zelf hadden laten weten hun manier van werken te willen behouden. Bovendien beriep Temper zich op recente jurisprudentie van de Hoge Raad in het Uber-arrest als ondersteuning voor zijn standpunt dat niet elke platformconstructie automatisch leidt tot een arbeids- of uitzendovereenkomst.

De afweging van de rechter

Het Gerechtshof Amsterdam is het daar niet mee eens. Het Hof beoordeelt de vraag of er sprake is van een uitzendovereenkomst niet alleen aan de hand van formele criteria, maar ook op basis van de feitelijke kenmerken van de arbeidsrelatie.

Waar de rechtbank in 2024 nog zwaar woog dat Temper geen formeel loon uitbetaalt en dat de opdrachtgevers de gezagsverhouding invullen, kijkt het Hof naar het geheel: Temper werft en selecteert werkers, beheert de toegang tot klussen via de app, stelt kwaliteitseisen, kan werkers van het platform weren en bepaalt de spelregels van de samenwerking.

Dat zijn kenmerken die in de jurisprudentie van de afgelopen jaren, te beginnen met het Deliveroo-arrest en de Helpling-zaak, consistent zijn aangemerkt als indicatoren van een arbeidsrechtelijke constructie waarbij het platform als werkgever functioneert.

Het Hof concludeert dat Temper de beschikking over de werkers heeft in de zin van de wet, dat de werkers voor rekening en risico van Temper werken, en dat de overeenkomsten dus kwalificeren als uitzendovereenkomsten. Dat de belating via een factoringconstructie verloopt doet daar in de ogen van het Hof niet aan af.

De uitspraak

Het Gerechtshof Amsterdam vernietigt dus het  vonnis van de rechtbank en wijst de hoofdvordering van FNV en CNV alsnog toe: de overeenkomsten die via het Temper-platform worden gesloten zijn uitzendovereenkomsten. Temper kwalificeert als uitzendwerkgever en dient de cao voor uitzendkrachten toe te passen op de werkers die via zijn platform werkzaamheden verrichten.

Wat dit in de praktijk betekent voor de individuele claims van werkers, loon- en cao-nabetalingen en de positie van opdrachtgevers, zal in verdere procedures of onderhandelingen moeten worden uitgewerkt. Temper kan nog in cassatie bij de Hoge Raad. In dat geval hoeft Temper de uitspraak nog niet uit te voeren, zo bepaalde het Hof.

Bron: Gerechtshof Amsterdam, 16 juni 2026, ECLI:NL:GHAMS:2026:1612