Maandelijkse archieven: november 2026

Is het einde van de flexmarkt in zicht?

Na 156 weken bij dezelfde inlener: een vast contract bij die inlener of stoppen. Dat is de kern van het wetsvoorstel Tijdelijkheid van inlenen, dat momenteel in consultatie is. De regeling geldt ook voor payrolling.

Ik geloof niet in het einde van flex. Wel in een flinke stresstest.

Structureel werk, maar tegen welke prijs?

Het doel deel ik: structureel werk verdient een structureel perspectief. Maar ik zie dagelijks hoe het in de praktijk gaat. Een horecaondernemer met seizoenswerk of een mkb-bedrijf met een handvol medewerkers en een onzeker orderboek kiest na drie jaar niet zomaar voor een vast contract. Dan stopt het werk. Dat is geen zekerheid, dat is een baan minder.

Flex gaat niet alleen over flexibiliteit. Het uitbesteden van werkgeverschap betekent ook ontzorging. Een ondernemer wil zich focussen op zijn business: gasten ontvangen, zijn zaak laten groeien. Niet op loonstroken, verzuim en de zoveelste wetswijziging. Wie die keuze na drie jaar onmogelijk maakt, neemt meer weg dan alleen een contractvorm.

En dat terwijl de flexwet, gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden en de Wtta er ook al aankomen. Laten we eerst zien wat die veranderingen in de praktijk betekenen, voordat we er weer een laag bovenop leggen. Zeker voor kleine ondernemers zonder eigen HR-afdeling.

De flexmarkt verdwijnt niet. Ze wordt volwassener.

Pak excessen gericht aan

Volwassen worden betekent ook: alles in de juiste verhouding zien. De overheid noemt zelf de cijfers. Van de circa 880.000 uitzendkrachten die in 2020 begonnen, werkten er zo’n 9.000 langer dan drie jaar via hetzelfde bureau. Dat is ongeveer 1 procent. Het kabinet schrijft er zelf bij dat de meeste uitzend- en payrollbanen korter duren dan 36 maanden (Kamerbrief SZW, december 2024).

Pak die situaties gericht aan, in plaats van de hele markt een nieuwe administratieve last op te leggen. Als Kolibrie hebben we onze reactie geformuleerd, met concrete voorstellen. Want meedenken werkt beter dan alleen roepen. We helpen graag mee.

Reageren kan nog tot en met 24 november via internetconsultatie.nl. Doe het, juist als je zelf ondernemer bent.

Geplaatst in In de wet, Wetten & CAO’s | Tags , | Laat een reactie achter

AI en tooling doen de intake, de recruiter maakt het verschil  

Soms zijn er wel tweeduizend kandidaten per maand, verspreid over vier markten. Dat zijn de getallen waar Level.works mee te maken heeft. Level.works is een partner voor praktisch talent. Zij werven praktisch talent en leiden het op in sectoren waar een groot personeelstekort is, zoals transport, logistiek, openbaar vervoer en techniek. Zij doen dat via hun zelf ontwikkelde platform, waarin zij de onboarding van kandidaten en de matching met klanten zo makkelijk mogelijk maken. “Dat zijn inderdaad enorme aantallen mensen,” zegt Peter Veenvliet, hoofd marketing bij Level.works. “Die moeten we eerst spreken, een intake doen, administratief verwerken, bekijken of ze geschikt zijn en of ze over de juiste capaciteiten beschikken. En natuurlijk of ze de juiste skills hebben.”

Level.works deed dat eerst allemaal handmatig. Meerdere teams bestaande uit recruiters stonden klaar om dat gesprek te voeren en dat hele proces te doorlopen, zegt Veenvliet. “Ze voerden intakegesprekken van minimaal tien minuten, handmatig, via de telefoon. Omdat de sollicitaties bleven toenemen, zijn we gaan nadenken hoe we het selectieproces fijner en sneller konden maken voor zowel kandidaat als recruiter.” Level.works wilde het voor de collega’s plezieriger maken: minder kandidaten afwijzen en zich meer bezighouden met het persoonlijke gesprek bij het begeleiden van een kandidaat naar de juiste match met een opdrachtgever.

●      Lees ook dit artikel: Staffingbedrijven schrijven volop over AI-agents, maar nauwelijks over AI-governance

De talenttest van Equalture

En dan kom je in deze tijden al snel uit bij de inzet van automatisering, in het bijzonder tooling. Al dan niet op basis van AI, heel bewust ingezet aan de voorkant. “We hebben voor verschillende stappen in het proces verschillende oplossingen,” zegt Britt Markman. De harde vereisten checken met de kandidaat is de eerste stap. Die vindt plaats via een zelf opgezette chatbotflow met behulp van WhatsApp. Markman: “In dit gesprek met de chatdienst kan de kandidaat al zijn relevante certificaten, zoals een heftruckcertificaat, uploaden in een veilige omgeving binnen onze webapp, zodat deze gelijk geverifieerd kunnen worden.”

Zodra de kandidaat aan de harde vereisten voldoet, gaat deze door naar de tweede stap: de talenttest van Equalture. Dit online platform voor pre-employmentscreening helpt bedrijven als Level.works personeel te selecteren op basis van gamified skillsassessment: neurowetenschappelijke games die cognitieve vaardigheden en gedrag in kaart brengen. Dat gebeurt gedeeltelijk op basis van AI. Veenvliet legt uit hoe het werkt: “De kandidaat maakt online een reeks spellen of opdrachten. Die meten eigenschappen zoals leervermogen, flexibiliteit, cognitieve vaardigheden en verantwoordelijkheidsgevoel. De resultaten worden vergeleken met functieprofielen van succesvolle medewerkers, bijvoorbeeld buschauffeurs of monteurs. De recruiter ontvangt vervolgens een rapport met aandachtspunten en gebruikt dat als basis voor een persoonlijk gesprek.”

De test is als het ware de brug naar de volgende, derde stap: het persoonlijke sollicitatiegesprek. De vergelijking met medewerkers die al in dienst zijn, geeft een beeld van de match. “Tijdens het gesprek kunnen de recruiter en de kandidaat vervolgens uitgebreid ingaan op de testuitslag en de motivatie, zonder tijd te verliezen aan administratieve checks,” vult Markman aan.

Niet eerst ellenlange gesprekken

Volgens Veenvliet is deze preselectie op basis van games ook leuk voor kandidaten die niet eerst ellenlange gesprekken hoeven te voeren. Daarnaast is er ook vrij snel duidelijkheid, omdat via WhatsApp eerst al een paar feitelijke zaken zijn ‘uitgefilterd’ die niet handig zijn voor een eventuele match.

Bijvoorbeeld of de kandidaat in de juiste regio woont. “Deze wordt gematcht aan de hand van onze openstaande vacatures. Is er niets binnen 45 minuten rijafstand, dan wordt de kandidaat afgewezen,” zegt Markman. Ook Veenvliet geeft nog een sprekend voorbeeld: “Neem een buschauffeur: je moet tussen 1,63 en 1,96 meter zijn. Als je daarbuiten valt, mag je geen buschauffeur worden. En natuurlijk is het juiste rijbewijs belangrijk.”

De keuze voor Equalture

Het doel van de software is om het wervingsproces objectiever, eerlijker en minder gevoelig voor vooroordelen (biases) te maken, zegt Equalture zelf. Eerder testte Level.works meerdere apps, waarvan sommige ook op neurowetenschappelijke basis bijvoorbeeld de motivatie van kandidaten meten. Equalture paste, na uitgebreid testen, uiteindelijk beter bij waar Level.works op wil selecteren: vaardigheden van de kandidaat.

Equalture bood een paar voordelen, zegt Veenvliet: “Een skillsgerichter assessment, een positievere kandidaatervaring dankzij de spelvorm in plaats van een vragenlijst en rapportages waarmee recruiters diepere en gerichtere gesprekken konden voeren.” Beide applicaties werkten uitstekend, vult Britt Markman aan. Zij is binnen Level.works Lead Performance en Automation Marketing: “Maar de ene sloot net wat beter aan bij wat we zelf als Level.works willen.”

De eigen app van HappyNurse

HappyNurse besloot het net wat anders te doen. HappyNurse, een arbeidsbemiddelings- en uitzendbureau voor zorgprofessionals, besloot namelijk zelf een app te ontwikkelen, samen met een vaste externe ontwikkelpartner. Dat gebeurde wel in eigen beheer, met een geheel eigen ontwerp en werking. Dat werd het digitale platform HappyOne: in 2023 officieel gelanceerd. Voor HappyNurse was het belangrijk, zo niet essentieel, om zelf de regie te houden over de app. Enrike Rutten, CEO van HappyNurse: “We wilden gewoon echt geen concessies doen aan wat we voor ogen hadden. We kwamen er vrij snel achter dat standaardoplossingen voor ons niet werkten.” Met de externe partner kan snel worden geschakeld en kan het hoofdkantoor in Den Haag alles precies zo laten uitvoeren als het wil, aldus Rutten.

Eind 2020 begon ze erover na te denken, mede ingegeven door de voortschrijdende digitalisering. Een digitaal platform, zo bedacht ze, maakt HappyNurse robuuster en toekomstbestendig. “Het paste naadloos binnen onze doelstellingen en ons ambitieniveau. We hebben een unieke positie in de markt en dat willen we graag behouden en het liefst uitbreiden.”

Zorg gaat 24/7 door

Ook bij HappyOne is de eerste recruitmentfase, de intake, geautomatiseerd. Zorgprofessionals solliciteren via het platform en krijgen dan te maken met AI-bot Aisha, feitelijk een AI-agent. Een AI-agent kan zelfstandig processen uitvoeren. Aisha controleert de harde eisen die een opdrachtgever stelt, zoals diploma’s, en vraagt naar voorkeuren: regio, diensten, uren en beschikbaarheid. Het platform gebruikt die gegevens om passende opdrachten te vinden. Aisha plant vervolgens een persoonlijke kennismaking met een medewerker van HappyNurse.

“Dat eerste contactmoment is heel belangrijk,” geeft Rutten aan. “Het geeft de kandidaat een warm welkom.” En je bent niet meer afhankelijk van kantooruren, de uren dat een recruiter vaak werkt. “We opereren in de zorgsector. Die gaat 24/7 door. Bij ons wordt er juist gesolliciteerd ’s nachts en in het weekend.” Bijkomend voordeel is dat de markt doorheeft dat er meteen werk wordt gemaakt van een sollicitatie. Daarnaast, zegt Rutten, kun je een AI-agent prima de harde eisen laten doorlichten: “In de zorg ben je niks zonder diploma. Dat is erg belangrijk: als je de juiste papieren niet hebt voor een bepaalde functie, kom je er simpelweg niet voor in aanmerking.”

Rutten staat ervan te kijken wat je met AI allemaal kunt doen. “Het is ongelooflijk: op het moment dat je AI-agents laat draaien op je digitale platform, is the sky the limit. Wat natuurlijk niet betekent dat je ook alles moet doen.” Want dat is ook meteen de valkuil, zegt ze: je moet wel connectie houden met de werkvloer. “Medewerkers moesten anders leren werken, bepaalde routines loslaten. De snelle ontwikkelingen vragen dat mensen voortdurend leren en bijschakelen. Ook als leider kostte het behoorlijk wat energie om medewerkers te overtuigen, mee te nemen en ruimte te geven voor hun inbreng en ideeën.” “Volgens mij zijn we daar redelijk in geslaagd,” zegt Rutten desgevraagd. “Een platform als HappyOne bouwen is één ding, maar dan begint pas het echte werk. HappyOne en de AI-agents moesten echt onderdeel worden van recruitment en planning en niet een extra hulpmiddel ernaast.”

Eindbeslissing bij de mens

HappyNurse werkt op basis van het principe tech & touch: de technologische mogelijkheden inzetten voor efficiëntie en versnelling, maar wel altijd het menselijk contact behouden. “Het persoonlijke gesprek en de kennismaking blijven cruciaal,” aldus Rutten. “AI is het hulpmiddel en de flexbranche biedt ongelooflijk veel kansen op het gebied van innovatie, maar de mens blijft altijd in de cockpit.” Zo ook bij AI-agent Aisha: die checkt de harde eisen en vraagt de voorkeuren uit, maar de beoordeling en eindbeslissing liggen altijd bij een medewerker van HappyNurse, benadrukt Rutten met klem.

●      Lees ook: AI maakt recruitment sneller, maar de match blijft mensenwerk

Ook Level.works houdt er een soortgelijke visie op na: artificiële intelligentie zal binnen de organisatie, zowel intern als naar externe partijen toe, nooit de mens vervangen of zelfstandig beslissingen nemen. Dat is zowel een ethische overweging als één die voortkomt uit de AI Act, de Europese verordening die ook in Nederland al gedeeltelijk in werking is getreden. Werk en opleiding zijn simpelweg belangrijke levenskeuzes, zegt Markman. “Wanneer je dit soort keuzes aan het maken bent met iemand anders, dan is daar echt een heel belangrijk persoonlijk advies voor nodig. En dat moet je gewoon één-op-één doen. Je mag AI nooit gebruiken om een beoordeling te doen zonder dat daar menselijke interactie bij zit, maar je kunt het wel heel goed gebruiken om zaken efficiënter in te richten.”

Automatisering en AI zijn ongelooflijk behulpzaam, maar zeker geen doel op zich. Ze moeten dus of de efficiëntie verhogen of de kwaliteit van de dienstverlening verbeteren. Een AI-tool toevoegen omdat die een forse tijdwinst belooft, vindt Level.works daarom zelf geen goede strategie. Veenvliet: “Ons advies is: begin niet met als doel AI in te zetten. Je moet altijd beginnen met de vraag: wat is het probleem dat je binnen de organisatie hebt?” Met andere woorden: AI is geen vertrekpunt of doel op zichzelf. Breng eerst het proces en de concrete bottleneck in kaart en kies daarna pas de passende oplossing. Dat kan dan een AI-oplossing zijn, een automatiseringsproces of het gebruik van externe tools.

Tot slot wil Veenvliet graag nog wat cijfers delen, om te laten zien dat de ingeslagen weg lijkt te werken. “Level.works wil wel efficiënter worden, maar alleen zolang de kandidaat tevreden blijft. De combinatie van 120 procent meer plaatsingen per recruiter en een gemiddelde kandidaattevredenheid van 91 procent geldt voor ons als bewijs dat die balans werkt,” zegt hij met gepaste trots.

Geplaatst in AI, In de cloud | Tags , , , , | Laat een reactie achter

SEU-examen doen in het Pools: ‘Ik begrijp het Nederlands goed, maar ik denk in het Pools’

Beata werkt sinds anderhalf jaar in de uitzendbranche. Na een korte periode op een verzuimafdeling kwam ze terecht bij Covebo, waar ze als backofficemedewerker werkt op de vestiging Sliedrecht. Ze heeft het er goed naar haar zin, maar moest ook wennen aan de hectiek. De werkdruk is hoog en wet- en regelgeving verandert voortdurend. 

“Op de backoffice moet je veel weten, en een fout kan grote gevolgen hebben. Toen mijn werkgever me vroeg het SEU-diploma te halen, zag ik daar ook zelf de toegevoegde waarde van in.” 

Nooit te oud om te leren

Het volgen van de opleiding en het leren voor het examen viel Beata niet mee. “Ik heb een drukke baan en een gezin. Ik ben 46 jaar en leren gaat niet meer zo makkelijk als toen ik jong was. Het kostte veel energie. Bovendien nam ik het heel serieus: ik wilde het examen halen met mooie cijfers.”

Dat lukte. En het diploma bracht haar meer dan een mooi resultaat. Sindsdien kijkt Beata anders naar haar werk. Ze hoeft minder vaak iets na te vragen, werkt sneller en ervaart minder stress. Haar kennis geeft haar zekerheid, zelfvertrouwen en rust. ‘Werkcomfort’, noemt ze het zelf. Beata: “Je bent nooit te oud om te leren.”

Bij het Poolstalige examen worden de vragen en antwoorden in het Pools aangeboden. Voor de vaktermen geldt iets anders: die worden in het Nederlands geëxamineerd. Tegelijkertijd kennen veel kandidaten ook de Poolse termen. Daarom komen in het examen zowel Nederlandse als Poolse vaktermen voor.

Welke termen worden gebruikt, is vooraf duidelijk. In het toelichtingsdocument bij het examen staat een overzicht van de gebruikte terminologie in het Nederlands en Pools. Ook in het oefenexamen kunnen kandidaten zien hoe beide talen in de praktijk worden gebruikt.

Beata’s eigen ervaring maakt haar extra bewust van wat taal kan betekenen bij ingewikkelde informatie. Dat ziet ze ook bij arbeidsmigranten. Wie de taal niet goed beheerst of niet vertrouwd is met de Nederlandse werkcultuur, begrijpt regels niet altijd direct.

Weten waar je over praat

Beata werkt veel samen met de coördinatoren. Zij onderhouden het contact met klanten en uitzendkrachten en kunnen met hun vragen terecht bij een vast aanspreekpunt op de backoffice. Beata merkt dat ze hen dankzij haar eigen kennis beter kan adviseren.

“Een klant van ons werkt bijvoorbeeld met meerdere uitzendbureaus. Onlangs wilden enkele uitzendkrachten overstappen naar Covebo. Dan moet je goed weten in welke fase iemand zit, welke termijnen gelden en wat de overstap betekent voor het contract, de inschaling en de gewerkte uren. We krijgen regelmatig audits. Dan wil je het goed hebben gedaan en weten waar je over praat.”

Vakmanschap vraagt om actuele kennis

Ook uitzendkrachten zelf weten steeds meer. Ze gebruiken bijvoorbeeld AI-tools zoals ChatGPT om informatie over hun rechten op te zoeken. De informatie die ze vinden is niet altijd volledig of van toepassing op hun specifieke situatie. Bovendien hebben uitzendkrachten naast rechten ook plichten. “Het is aan ons om hen daarop te wijzen. Wij doen er alles aan om open en transparant te zijn richting onze uitzendkrachten.”

Bij internationale medewerkers kan daar nog een extra uitdaging bij komen. Zij komen uit verschillende landen en culturen en spreken vaak geen Nederlands. Ook zijn de Nederlandse werkcultuur en de regels op de werkvloer niet voor iedereen vanzelfsprekend. Daardoor kan het lastiger zijn om goed te begrijpen welke rechten en plichten je hebt en wat er van je wordt verwacht.

Volgens Beata helpt het als iemand die regels kan uitleggen in een taal en context die iemand begrijpt. “Uitzendkrachten ontvangen van ons het Groene Boekje met hun rechten en plichten. Daarnaast brengen wij hen in hun eigen taal op de hoogte van wijzigingen in de wet- en regelgeving. Hiermee voorkom je misverstanden en het zorgt voor meer vertrouwen.” 

Beata merkt ondertussen hoe snel kennis in de uitzendbranche verandert. Collega’s en vriendinnen die het examen eerder aflegden, vragen haar soms naar recente ontwikkelingen. Voor haar bevestigt dat hoe belangrijk het is om ook na het examen te blijven leren. Ze wil haar kennis daarom actueel houden via de Academy van Covebo en door webinars te volgen.

“Ik ben me heel bewust van het belang van vakmanschap. Regels zijn regels, maar ik wil het beste voor Covebo én voor onze uitzendkrachten. En dat kan alleen als ik goed weet waar het over gaat.”

Investeren in kennis helpt ook Covebo vooruit

Covebo investeert met een eigen Academy in de kennis en ontwikkeling van medewerkers. Beata ziet dagelijks wat het oplevert als kennis onderdeel wordt van een organisatie. Zo groeiden onlangs twee coördinatoren door naar de functie van teamleider. Zij kennen de organisatie, de branche en het werk al. Daardoor hoeven zij zich vooral hun nieuwe rol nog eigen te maken. De kennis blijft binnen de organisatie en medewerkers krijgen de kans om verder te groeien.

Regels toepassen met oog voor de mens

Voor Beata blijft vakmanschap uiteindelijk mensenwerk. Haar werk is afhankelijk van de informatie die coördinatoren aanleveren. Gaat er iets mis bij de verloning en ziet Beata dat iemand daardoor geen salaris ontvangt, dan probeert ze een voorschot te regelen. “Misschien is het niet mijn fout, maar die mensen moeten wel eten en hun huur betalen.”

Voor Beata zit vakmanschap daarin: de regels kennen, weten wat je kunt doen en tegelijk blijven kijken naar de mens om wie het gaat. Kennis geeft haar de zekerheid om beslissingen te nemen, collega’s goed te adviseren en verantwoordelijkheid te nemen als een situatie daarom vraagt. En omdat de regels blijven veranderen, vindt ze dat ook haar kennis moet blijven bewegen. 

“Regels zijn regels, maar ik wil het beste voor Covebo én voor onze uitzendkrachten. En dat kan alleen als ik goed weet waar het over gaat.”


Examen doen in een andere taal

SEU biedt verschillende mogelijkheden voor kandidaten die het examen niet in het Nederlands kunnen of willen afleggen. Het online examen Uitzendprofessional is beschikbaar in het Nederlands en Pools. Het online examen Backofficeprofessional is alleen in het Nederlands beschikbaar.

Het examen Uitzendprofessional kan onder voorwaarden ook mondeling worden afgelegd. SEU neemt deze examens in de praktijk af in het Nederlands, Engels en Pools. Een examen in een andere taal is mogelijk als maatwerk. Bij anderstalige mondelinge examens wordt gebruikgemaakt van een beëdigde en onafhankelijke tolk.

Kandidaten die Pools spreken, kunnen het online examen Uitzendprofessional in het Pools afleggen. Wie het online examen minimaal twee keer heeft afgelegd zonder te slagen, kan een mondeling examen met een Poolse tolk aanvragen.

Meer informatie over de mogelijkheden en voorwaarden staat in het examenreglement van SEU. De actuele kosten staan op de tarievenpagina.

Geplaatst in In de wereld, Werken 4.0 | Tags , , | Laat een reactie achter

Ook Adecco Group groeit goed in Q3, Nederlandse omzetgroei lijkt nog steeds positief

Vanochtend publiceerde Adecco Group z’n cijfers over het derde kwartaal: de mondiale omzet van de groep is 3,7% gegroeid (ten opzichte van een jaar eerder, na correctie voor werkbare dagen, eventuele overnames en wisselkoersverschillen). Dat was minder dan in het tweede kwartaal: toen was de omzetgroei nog 5,6%. Eerder rapporteerde ManpowerGroup weer 6% mondiale omzetgroei en bleek Randstad met +3,9% een fractie harder te zijn gegaan dan Adecco Group. De wereldwijde omzet van Adecco Group kwam in het derde kwartaal van 2026 uit op 5,998 miljard euro, nu toch weer wat minder dan Randstad: dat deed 117 miljoen euro meer. Cumulatief staat Adecco Group nu op 17,653 miljard euro omzet in 2026, een fractie meer dan Randstad met 17,525 miljard euro.

Q3-cijfers positief ontvangen

De brutomarge zakte dit kwartaal ook weer iets, naar 18,9% van de omzet (was een jaar eerder nog 19,2%) en de winst voor rente, belastingen en goodwill-afschrijvingen (de EBITA) steeg naar 3,6% van de omzet (was 3,4%). Beide percentages lagen daarmee in Q3 iets hoger dan die van Randstad en behoorlijk hoger dan die van de ManpowerGroup. De conversieratio (winstmarge als percentage van de brutomarge, indicatie van de productiviteit en efficiency van de organisatie) steeg hierdoor van 17,7% naar 19,0%. Weer hoger dan in het voorgaande kwartaal (15,1%) en aanzienlijk hoger dan die van ManpowerGroup, maar nog iets lager dan die van Randstad en nog steeds lager dan de wenselijke waarde van 20-25%.

De Adecco Group zag in de eerste weken van het lopende vierde kwartaal een continuering van het positieve momentum van de volumes. Daarnaast verwacht de groep een verdere lichte verbetering van de brutomarge. De kosten zullen weer wat afnemen als percentage van de omzet.

Op de aandelenbeurs werd, heel anders dan na de vorige twee kwartalen, zeer enthousiast gereageerd: na ruim een uur handel stond het Adecco Group-aandeel (ADEN.SW) op zo’n +14% (en trok het Randstad-aandeel mee: +5%). De koers/winst-verhouding van ADEN.SW staat op een behoorlijke 16,3 (die van Randstad op 22,3, ManpowerGroup op 18,2, Robert Half Inc op 34,6, Recruit Holdings Co, met onder andere RGF Staffing Nederland, maar ook Indeed en Glassdoor, op 35,6).

Weer meer grootschalig uitzenden, meer Spanje, meer defensie, minder opleiding

De drie Global Business Units (GBU) van Adecco Group realiseerden de volgende omzetontwikkelingen. Adecco, in Q3 zelfs goed voor 83% van de mondiale concernomzet, zag in het derde kwartaal een wereldwijde omzetgroei van +5%. De omzetontwikkeling verschilde significant per Adecco-component: (vooral) grootschalig uitzenden +5%, recruitment voor vast stabiliseerde ook nu weer en outsourcing +12%, niet heel anders dan in het voorgaande kwartaal. De Adecco EBITA-marge kwam in Q3 uit op 3,8% (3,9% een jaar eerder), de EBITA was goed voor 71% van de groeps-EBITA.

Per land / regio waren er weer aanzienlijke groeiverschillen: Adecco Americas groeide met 8% (+12% in Q2), Adecco France kromp nu zelfs met 4% (nog -1% in Q2), Duitsland en omgeving (DACH) groeide ook in Q3 weer, nu met 5% (net als Randstad in Q3, maar minder dan ManpowerGroup), het VK en Ierland realiseerden met 8% alweer iets meer groei, Italië groeide dit kwartaal met 4% juist iets minder sterk, de Nordics deden +7%, Spanje/Portugal groeiden nu met een iets minder forse 15% en de Benelux zag de omzet wederom maar net groeien, met 1%.

Akkodis (met name tech en IT professionals ten behoeve van innovatie en high tech transformatie) blijft kwakkelen: het zag de omzet in Q3 stagneren, na +1% in Q2. De omzet werd ook dit kwartaal weer gestut door ASD (Aerospace & Defense). Geografisch kwam de groei vooral uit Spanje (+14%) en Italië (+10%), Frankrijk groeide hier nog wat (+1%), Duitsland deed hier -4%. Over Akkodis Benelux weer geen informatie. De Akkodis EBITA-marge kwam in Q3 uit op 5,6%, een mooie sprong ten opzichte van de 4,5% van een jaar eerder. Akkodis was daarmee in Q3 goed voor 12% van de groepsomzet en 13% van de groepswinst.

LHH (dienstverlening ten behoeve van de workforce transformatie, met name interne en externe mobiliteit) zag, na nog wat krimp in Q1 en stabilisatie in Q2, 1% omzetgroei in Q3. Professional Recruitment Solutions (recruitment process outsourcing (RPO)) zag de omzet nu sterk groeien, met 6%. Career Transition kromp nu licht (-1%) en Coaching & Skilling deed het ook in Q3 slecht, met 11% omzetkrimp. De LHH EBITA-marge kwam in Q3 uit op een heel fraaie 11,6% (9,0% een jaar eerder). LHH was daarmee in Q3 goed voor 5% van de groepsomzet en 14% van de groepswinst.

Met ingang van 2027 worden de 3 GBUs iets anders ingericht en anders genoemd, zie het onderstaande schema.

Adecco Group rapporteert ook over haar vijf Service Lines. De omzetgroei zat in Q3 in 3 van de 5 Service Lines. Vooral Flexibel Placement (ruim 74% van de mondiale groepsomzet) en Outsourcing etcetera (21%) droegen bij aan de mondiale omzetgroei.

Omzetgroei Adecco (Groep) Nederland lijkt op laag pitje te blijven staan

Eerder beschreven we dat Adecco Group ineens stopte met het vermelden van groei- of krimpcijfers van Adecco (Group) Nederland en hoe we toch tot een berekening daarvan zijn gekomen. De Adecco-omzet in Benelux groeide in Q3 zoals vermeld met 1% ten opzichte van een jaar eerder, na ook al +1% in Q2, nog +6% in Q1 en +7% in heel 2025. Over de ontwikkeling van Akkodis en LHH in de Benelux in Q3 weer geen woord. Dat, in combinatie met de cijfers over de Nederlandse en de Belgische uitzendmarkt en de Nederlandse detacheringsmarkt, maakt dat ik schat dat de omzetgroei in Nederland ook in Q3 1% was. Het effect van de behoorlijke groei in 2025 ten opzichte van de lage basis in 2024 lijkt daarmee ten einde, en lijkt vooralsnog niet gecontinueerd te worden met nieuwe mogelijkheden.

Verder werd er ook nu weer met geen woord over marges of winst in Nederland of de Benelux gesproken. De Benelux is dan ook goed voor nog maar 4% van de wereldwijde Adecco-omzet.

Geplaatst in Bedrijfsnieuws, In de branche | Tags , , | Laat een reactie achter

De uitzendbranche wordt langzamerhand kapot gereguleerd

De uitzendbranche lijkt inmiddels de favoriete speeltuin van beleidsmakers geworden. De ene regel is nog niet ingevoerd of de volgende ligt alweer klaar. En nu wil Den Haag ook nog bepalen dat een uitzendkracht maximaal drie jaar bij dezelfde opdrachtgever mag werken. Het moet toch niet gekker worden!

Ik werk al 33 jaar in de uitzendbranche. Ik heb de sector zien groeien, professionaliseren en veranderen. Die verandering en aanpassing beschrijft Bas Hengstmengel uitgebreid en zeer deskundig in zijn boek*), De geschiedenis van de uitzendbranche in Nederland – verplichte leesstof voor betrokken beleidsmakers. Ik heb zelf ervaren hoe uitzendondernemingen een steeds belangrijkere rol zijn gaan spelen bij het oplossen van personeelstekorten, het vinden van vakmensen en het bieden van kansen aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, die op de reguliere arbeidsmarkt moeilijker hun plek vinden. 

Natuurlijk begrijp ik dat werknemers bescherming nodig hebben. Fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden, gelijke behandeling en het tegengaan van misstanden zijn volkomen terecht. Daarover geen discussie.

Maar wat er tegenwoordig vanuit Den Haag over de uitzendbranche wordt uitgestort, begint werkelijk absurd te worden.

Wetswijziging na wetswijziging. Nieuwe verplichtingen, aanvullende certificeringen, ingewikkelde regelgeving, gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden, aanpassingen in contractfasen en steeds verdergaande administratieve lasten. De uitzendondernemer is inmiddels meer tijd kwijt aan het voldoen aan regelgeving dan aan datgene waarvoor hij ooit uitzendondernemer is geworden: mensen en bedrijven bij elkaar brengen vanuit de gedachte dat een uitzendbureau het instrument daarvoor is op de arbeidsmarkt. 

En alsof dat allemaal nog niet genoeg is, ligt er alweer een nieuw plan op tafel.

Een uitzendkracht zou maximaal drie jaar bij dezelfde inlener mogen werken. Daarna moet de samenwerking eindigen of moet er een andere arbeidsrechtelijke constructie komen.

Pardon? Wie heeft dit bedacht en welk probleem denkt men hiermee op te lossen?

Stel je eens een vakbekwame aluminiumlasser voor die al jaren met veel plezier bij dezelfde jachtwerf werkt. De opdrachtgever is tevreden, de werknemer is tevreden en het uitzendbureau zorgt voor de continuïteit, begeleiding en zo nodig

voortdurende scholing en het op peil houden van zijn certificeringen. Er is een prima samenwerking, gebaseerd op vakmanschap en vertrouwen.

Maar volgens de Haagse bedenkers zou daar na drie jaar een einde aan moeten komen.

Waarom in hemelsnaam?

Is die werknemer na drie jaar ineens minder flexibel? Is zijn vakmanschap niet meer gewenst? Is de opdrachtgever niet meer in staat zelf te bepalen met wie hij zaken wil doen? Of is de werknemer opeens niet meer tevreden met zijn situatie?

Het antwoord op al die vragen is waarschijnlijk nee. Maar blijkbaar denkt Den Haag het beter te weten dan de mensen die dagelijks in de praktijk werken.

En daar zit precies het probleem. Beleidsmakers lijken een steeds grotere afstand te hebben tot de werkelijkheid op de werkvloer. Vanuit Haagse vergaderkamers worden regels bedacht die misschien op papier aardig klinken, maar in de praktijk vaak contraproductief uitpakken.

Bovendien wordt één belangrijk aspect over het hoofd gezien: werknemers zijn geen willoze pionnen die door werkgevers en uitzendbureaus heen en weer worden geschoven. Het zijn volwassen mensen die zelf keuzes kunnen maken. Niet iedere uitzendkracht wil per definitie een vast dienstverband bij een opdrachtgever. Er zijn mensen die bewust kiezen voor de relatie met hun uitzendbureau, voor de begeleiding, voor de afwisseling of simpelweg voor de manier waarop zij hun werk hebben georganiseerd. Zij kunnen en willen die keuze zelf maken. 

Waarom moet de overheid die keuzevrijheid steeds verder beperken?

Natuurlijk moeten uitwassen worden aangepakt. Natuurlijk moet worden voorkomen dat werknemers jarenlang in een uitzichtloze constructie terechtkomen. Maar gebruik daarvoor gerichte maatregelen. En handhaaf met strenge sancties op niet-naleving van de regels. Ga niet met een botte bijl door een hele bedrijfstak heen.

Wat mij misschien nog wel het meest stoort, is de gedachte dat iedere nieuwe regeling automatisch tot verbetering zou leiden. Dat is allang niet meer vanzelfsprekend. Integendeel. Iedere extra verplichting maakt ondernemen ingewikkelder, duurder en minder aantrekkelijk. Vooral kleinere en middelgrote uitzendondernemingen worden hierdoor onevenredig hard geraakt.

De overheid zegt ondernemerschap te willen stimuleren, de arbeidsmarkt toegankelijk te willen houden en personeelstekorten te willen aanpakken. Maar ondertussen wordt een sector die juist een belangrijke bijdrage levert aan die doelstellingen steeds verder aan banden gelegd en als dit zo doorgaat de nek omgedraaid.

Dat is niet alleen tegenstrijdig, het is ronduit kortzichtig.

De uitzendbranche is geen probleem dat door Den Haag moet worden opgelost. De uitzendbranche is een deel van de oplossing voor de problemen op de arbeidsmarkt.

Misschien wordt het hoog tijd dat Den Haag eens ophoudt met het bedenken van nieuwe regels en begint met luisteren naar de mensen die het werk daadwerkelijk doen. Ga eens praten met uitzendondernemers, opdrachtgevers en uitzendkrachten. Niet om een al bedacht plan te verkopen, maar om werkelijk te begrijpen hoe de arbeidsmarkt functioneert. Lees het boek van Bas Hengstmengel om te doorgronden wat er inmiddels in professionele zin veranderd is en dat het wel een keer klaar is met het willen veranderen van een branche en burgers beknotten in hun vrijheid. 

Wij vragen niet om een vrijbrief voor commercieel handelen. Wij vragen om redelijkheid, vertrouwen en ruimte om te ondernemen.

En bovenal vragen we om een overheid die begrijpt dat je niet iedere arbeidsrelatie in een wettelijk keurslijf kunt persen vanuit een paternalistische gedachte, die zo langzamerhand lijkt op dictatoriale dictaten. 

Dus, Den Haag: bescherm werknemers, pak misstanden aan, zorg voor een goed ondernemersklimaat, houd op met het voortdurend verzinnen van nieuwe beperkingen die de praktijk alleen maar ingewikkelder maken en geef burgers keuzevrijheid.

Laat de uitzendbranche haar werk doen. En blijf verder met je handen van een goed functionerende branche af!

Want als dit zo doorgaat, blijft er straks weinig ondernemerschap over. Alleen nog maar regels, formulieren, verplichtingen en beleidsmakers die zich afvragen waarom het allemaal niet meer werkt en de volgende “oplossing” bedenken.


*) Dit boek is verschenen ter gelegenheid van het twintigjarige bestaan van de Stichting Naleving Cao voor Uitzendkrachten (SNCU), de voorlichtings- en handhavingsorganisatie in de uitzendbranche.

Geplaatst in In de wet, Wetten & CAO’s | Tags , | 2s Reacties