Geen opdracht, geen vergoeding: hof wijst claim detacheerder tegen Equans af

Wanneer mag een bureau aanspraak maken op een vergoeding als een kandidaat buiten hem om bij de opdrachtgever in dienst treedt? En telt het toesturen van een c.v. al als een opdracht waarop de algemene voorwaarden van toepassing zijn? Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden behandelde deze kwestie onlangs in een zaak tussen een technische detacheerder en technisch dienstverlener Equans.

De kern van de zaak

Het bureau, een in 2021 opgericht uitzend- en detacheringsbureau voor technische professionals uit Groningen, stond tegenover Equans Noord-Nederland, een internationaal opererend bedrijf in technische dienstverlening. De detacheerder vorderde 35.604,25 euro aan schadevergoeding, plus buitengerechtelijke kosten en wettelijke rente. De reden: Equans had een kandidaat aangenomen die het bureau eerder had voorgesteld aan Equans, zonder daarvoor te betalen.

Volgens de algemene voorwaarden van het bureau is een opdrachtgever een vergoeding verschuldigd als hij binnen twaalf maanden na voordracht rechtstreeks een arbeidsverhouding aangaat met een aangedragen kandidaat.

Aanleiding

Eind oktober 2022 belde het detacheringsbedrijf op eigen initiatief met Equans over een kandidaat voor de functie van (service)monteur WTB.  Het c.v. werd toegestuurd, het gesprek vond plaats, maar de kandidaat werd afgewezen. Twee weken later herhaalde de detacheeerder dit voor een tweede kandidaat, voor dezelfde functie. Equans liet toen weten voorlopig af te zien van een gesprek.

Drie maanden later solliciteerde deze kandidaat op eigen initiatief naar een andere functie bij Equans: Aankomend Rotating Technicus. Hij werd aangenomen en trad op 1 juni 2023 in dienst. De detacheerder stuurde daarop een factuur op basis van haar algemene voorwaarden, die Equans onbetaald liet.

Het verweer

Equans betwistte dat er ooit een opdracht was verstrekt aan het bureau om kandidaten aan te dragen. Er was volgens Equans geen vacature voor een (service)monteur WTB, en dus ook geen grond voor een vervolgopdracht. Bovendien ging het bij de uiteindelijke aanstelling om een andere functie dan waarvoor de kandidaat destijds was voorgedragen, en had de kandidaat zelf gesolliciteerd naar aanleiding van een vacature op de website van Equans.

De afweging van de rechter

Het hof stelde vast dat er geen schriftelijke overeenkomst van opdracht tussen partijen bestond. Uit de feiten bleek dat steeds de detacheerder het initiatief nam voor telefonisch contact, waarna een c.v. werd toegestuurd met de mededeling dat de algemene voorwaarden alleen gelden als Equans “contact” zoekt met de kandidaat. Equans liet bij de tweede kandidaat juist weten dát niet te willen. Daarmee ontbrak volgens het hof een feitelijke grondslag voor een opdracht, laat staan een vervolgopdracht na de afwijzing van de eerste kandidaat.

Ook de ruime uitleg die het bureau  aan het begrip “contact” wilde geven, namelijk dat alleen al het versturen van contactgegevens daaronder zou vallen, hield geen stand. Het hof wees erop dat aanbiedingen volgens de eigen voorwaarden van de detacheerder vrijblijvend zijn, en dat pas bij een daadwerkelijke inleenovereenkomst de voorwaarden van toepassing worden. Die overeenkomst kwam er nooit.

Het hof verwierp ook de aanvullende stelling dat Equans onrechtmatig had gehandeld door te profiteren van de kennis en tijd van het bureau. Doorslaggevend was dat het bureau zelf had gekozen voor een werkwijze waarbij c.v.’s vrijblijvend werden aangeboden, zonder voorafgaande afspraken over rechten en plichten vast te leggen. Dat risico, aldus het hof, hoort bij die manier van opereren en komt voor rekening van het bureau zelf.

Bovendien solliciteerde de kandidaat maanden later op eigen initiatief naar een andere functie, zonder dat bleek dat Equans hem daartoe had bewogen. Daarmee bekrachtigde het hof het eerdere vonnis van de rechtbank en wijst ze het hoger beroep van de detacheerder volledig af.