Maandelijkse archieven: maart 2017

Interview met Lars Bakker, General Manager North Asia voor Brunel
Lars woont en werkt sinds oktober 2014 in Shanghai, China.

Dit interview is onderdeel van een serie, waarin Femke van Soest, partner/eigenaar van FaseVijf, diverse Nederlanders spreekt die in het buitenland werkzaam zijn in de flexbranche.

Hoe ben jij gestart in de flexbranche? Wat was je eerste baan?
“In 2006 ben ik via via bij Tempo Team terechtgekomen. Daar ben ik gestart als intercedent op de industrie unit in Enschede. Ik wist niet zo goed wat ik wilde en had nooit gedacht aan werken in de uitzendbranche. Ik speelde destijds voetbal, en daar was de link. Op een dag vertelde een teamgenoot mij in de kleedkamer dat hij werkte als marketingmedewerker bij een uitzendbureau. Hij was super enthousiast over de branche en het werk. Ik dacht: “Dat is vast niets voor mij”. Maar ik heb toch contact gelegd en ben als intercedent gestart. Na 2,5 jaar wilde ik meer de diepte in en wilde ik professionals gaan detacheren, me meer verdiepen in het vak, zowel in de kandidaten als in het aanbod van bedrijven. Met dat doel voor ogen ben ik bewust gaan solliciteren en gaan werken bij Staffplanning. Via de overname van Staffplanning door Randstad zou Staffplanning niet veel later het label Tempo Team Professionals gaan worden, en dat was niet helemaal waar ik naar op zoek was. Toch hield ik mijn doel voor ogen. Via een goede vriend van mijn manager bij Staffplanning die ik ook weleens bij een klant ontmoette, kwam ik in contact met Brunel en ben ik op 1 april 2009 gestart als junior accountmanager bij Brunel.”

Wat is je huidige functie?
“Als General Manager North Asia ben ik verantwoordelijk voor China, Japan en Zuid-Korea. Daarnaast ben ik nu nog countrymanager voor China. Per half maart verhuis ik overigens met mijn vrouw en pasgeboren zoontje Sam naar Tokyo. Vanuit Tokyo blijf ik dezelfde rol en verantwoordelijkheid houden. Ons team bestaat uit een mix van expats en locals. De expats komen uit verschillende landen, onder andere uit Schotland en Canada, maar hier in China werkt ook nog een Nederlander. Ik geef direct leiding aan 2 Country Managers en indirect aan een groep van 16 personen.”

Welke verschillen zijn er ten opzichte van de Nederlandse flexmarkt?
“Er zijn natuurlijk verschillen! Van wetgeving tot culturele aspecten. Allereerst is Brunel geen uitzendbureau. Wij zien onszelf als global workforce provider en focussen ons daarbij op projecten. Daarnaast bemiddelen we professionals naar zowel tijdelijke als vaste banen. Dat doen wij bijvoorbeeld in Zuid-Korea waar wij op de grootste scheepswerven ter wereld technisch specialisten in verschillende disciplines leveren van all over the world. In China is het anders, we zijn hier actief sinds 2012 en onze strategie is om hier autonoom te groeien vanuit onze vestigingen in Shanghai en Shenzhen. Onze focus ligt op het ondersteunen van internationale technische bedrijven met focus op zaken doen in China. Het zaken doen in China is anders dan in Nederland. Vaak kenmerkt het zich door twee belangrijke zaken; de kortste (snelste) route en zo goedkoop mogelijk. Daarnaast kan de overheid de regelgeving opeens aanpassen zonder dit te communiceren, waardoor je iedere dag alert moet zijn op compliance. De flexmarkt in China is enorm, maar wij als Brunel kiezen heel specifiek voor klanten die matchen met onze propositie en bedrijfscultuur. Dit zijn de klanten die gebruik willen maken van onze lokale kennis en ervaring in de markt. Het gaat in China om de oplossing, niet om de weg er naartoe, die is totaal ondergeschikt. Het gaat alleen om de oplossing die wordt geboden.”

Kun je kort omschrijven hoe het uitzenden (flex) werkt in jouw land?
“Met uitzenden ofwel flex houden wij ons niet bezig, simpelweg omdat Brunel alleen detacheert. Detacheren werkt wel min of meer hetzelfde, maar de wet- en regelgeving is anders. De manier van zaken doen verschilt sterk van de gang van zaken in Nederland. In China kennen we ‘cultural things’. Een mooi voorbeeld hiervan is een opdracht waar we een voorstel voor mochten maken. Echt een groot project, het ging om het bouwen van een schip. Zo’n opdracht waar je ogen van gaan glimmen.

Om deze opdracht te krijgen moesten we ons wel eerst bewijzen. We moesten een onmogelijke kandidaat zoeken. Iemand die Chinees én Arabisch én Engels sprak, maar ook technische onderlegd was. Salaris was € 2500 bruto per maand. Uiteindelijk hebben we die gevonden en na een interview mocht de kandidaat starten. Vervolgens ging er een maand voorbij, geen betaling van de factuur. Na twee maanden weer geen betaling. Contract en compliance was allemaal in orde, maar er werd niet betaald. Nadat de eerste factuur 360 dagen open stond, werd ik op een zaterdagochtend gebeld door iemand van de financiële afdeling van het bedrijf. Hij ging het voor me regelen, ik blij! In het Engels vertelde hij mij wat ik moest doen om die facturen betaald te krijgen. Ik moest iedere maand cash geld naar hem brengen en in ruil daarvoor zou hij mij helpen met het betalen van de facturen. Ik rolde uit mijn stoel, vroeg nogmaals wat hij bedoelde. Ik had het echt goed begrepen, dit was gewoon een ‘cultuur dingetje’ zei hij. Nou, mooi niet dus. We hebben hier uiteraard niet aan meegewerkt en na veel gedoe en lang wachten werden uiteindelijk toch alle facturen betaald, maar dit heeft wel 475 dagen geduurd.

Dit soort voorbeelden zie ik ook in het dagelijkse leven. Als je als Chinees bijvoorbeeld rij-examen moet doen, dan geef je de examinator een envelop met inhoud. Dan knijpt de examinator een oogje dicht. Maar omgekeerd is het ook zo, als je foutloos rijdt, maar hem geen geld toestopt, laat hij je niet slagen. Dat zijn dingen die voor veel Chinezen normaal zijn, maar mij blijven verbazen.”

Wie zijn jouw concurrenten, hoe ziet het speelveld eruit?
“Traditioneel zijn Brunel’s concurrenten in de detacheringsmarkt vaak Britse bedrijven zoals Fircroft, NES en AirSWift. Deze bedrijven zijn ook actief in China. Daarnaast zijn er ontelbaar veel lokale spelers waar wij mee concurreren.

Op het gebied van werving & selectie zijn Michael Page, Robert Walters en Hays grote spelers op dat gebied. Brunel kiest in China bewust voor – vaak grote – projecten die gebruik willen maken van ons wereldwijde netwerk. We richten ons daarnaast op vraagstukken die ik meer zou willen kenmerken als ‘small footprint with high complexity’.”

“De verrijking! Maar ook de diversiteit aan mensen. Je moet hier iedere dag op de toppen van je kunnen presteren, het is heel intensief. In Nederland is alles vanzelfsprekend, hier niet. Alles is hier anders, de taal, cultuur, de grote stad Shanghai met 20 miljoen inwoners.”

In welke landen ben je werkzaam geweest?
“Alleen in China. Vanaf maart ga ik naar Tokio, Japan.”

Wat is je meest bijzondere ervaring in het land waar je nu werkt?
“Dat zijn meerdere dingen en momenten. Als expats richten wij ons niet zo op de Nederlanders, de Hollandse club. Onze vriendengroep bestaat uit een mix van Europeanen, Aziaten en Amerikanen. Wat bijzonder is; iedereen wil elkaar helpen, is heel open, zowel zakelijk als privé. Als vrienden introduceren wij elkaar ook gemakkelijk bij elkaars contactpersonen bij de bedrijven. Heel open dus.

Bijzonder voor mij is ook dat de gemiddelde Chinees 50% tot 60% van zijn salaris spaart om een huis te komen. Dit vindt men op jonge leeftijd al erg belangrijk en alles moet voor dit doel wijken. Een Chinese man wil vaak al op zijn 25e een huis kopen, trouwen en sparen. Aan de andere kant zijn veel Chinese vrouwen bang om over te blijven en daarom voortdurend op zoek naar een man. Dit is een andere motivatie om te werken, een ander doel. Niet de loopbaan en ontwikkeling staan centraal, maar men werkt vooral voor het geld dat nodig is voor het kopen van een huis en het stichten van een gezin.”

Wat mis je het meest van Nederland?
“Uiteraard mijn vrienden en familie, maar ook Calvé pindakaas! Wat ik overigens niet mis is het geklaag. Nederlanders klagen altijd zo, dat kennen we hier totaal niet. Ik hou niet van negatieve mensen. Ik ben me nu wel meer bewust van het feit dat alles zo goed geregeld is in Nederland. Of het nu gaat om de zorg, infrastructuur, et cetera, alles is gewoon goed geregeld. Ik ga slechts één keer per jaar een week naar Nederland. De vakanties brengen wij door in de omgeving hier en we hebben al mooie tripjes gemaakt, naar onder andere Laos en Vietnam. Of we gaan een lang weekend naar Bali wat maar een korte vlucht is. Hoog op onze bucketlist staat nog Nieuw Zeeland.”

Welke boodschap wil je meegeven aan de mensen die in deze branche werkzaam zijn en ook graag hun carrière in het buitenland willen vervolgen?
“Je moet duidelijk zijn, als je echt naar het buitenland wilt, moet je dat zeggen en aangeven. Je moet er wel klaar voor zijn, je moet eerst meters maken om die stap naar het buitenland te kunnen maken. Dat betekent: lastige dingen doen en juist de complexe klanten willen bedienen. Als je dit doet, sta je steviger in je schoenen. Mocht je de kans krijgen bij een internationale deal betrokken te worden, DOEN! Je zult zien dat je hier veel van leert.

Verkijk je niet op de droom van een expat bestaan. In de werkelijkheid moet je bereid zijn om veel offers te brengen. Ik werk met veel nationaliteiten samen, en in mijn optiek zijn Nederlandse recruiters overigens wel goed in dit vak. Ik denk dat dit komt omdat Nederlanders van nature erg nieuwsgierig zijn, maar ook praktisch zijn ingesteld en de diepgang zoeken. Ondanks dat ik de voorkeur geef aan een team met voornamelijk lokale professionals, kan ik hier best nog een paar goede buitenlandse recruiters gebruiken.”

Hoe zie je het uitzendbureau van de toekomst?
“Hoe het eruit ziet weet ik niet precies. Wel weet ik dat het gaat om twee dingen.

Enerzijds meegaan met ontwikkelingen in recruitment.
Het is echt een vak en het blijft altijd people business, maar daarnaast is het ook de kunst om gebruik te maken van de juiste technologie.

Anderzijds mobiliteit; om opdrachten in de toekomst te kunnen doen, moet je overal aanwezig zijn. Werk is global en het kent geen grenzen.”

Interview: Femke van Soest, FaseVijf