Maandelijkse archieven: september 2016

Femke van Soest, FaseVijf, stelt tien vragen aan Annemarie Muntz

Annemarie Muntz is Director Group Public Affairs Randstad Holding en President Ciett en Eurociett – de nieuwe naam van deze organisatie luidt: World Employment Confederation.
Haar loopbaan begon bij de ABU, de Algemene Bond Uitzendondernemingen.

Wat was je eerste baan?
“Tijdens mijn rechtenstudie in Utrecht heb ik natuurlijk bijbaantjes gehad via uitzendbureaus, maar mijn eerste baan was bij de ABU. Daar ben ik in 1986 begonnen als Hoofd Secretariaat van een toen nog klein clubje van vijf. Ik kwam niet meteen in vaste dienst maar begon als uitzendkracht. De baan bij de ABU sloot prima aan bij mijn studierichting, bedrijfs-, sociaal- en economisch recht.”

Welke rol/baan bekleed je nu in de branche?
“Op dit moment ben ik Director Public Affairs bij Randstad en voorzitter van de branche-organisaties Ciett en Eurociett. Ciett behartigt de belangen van de uitzendsector (HR-dienstverlening) wereldwijd. Eurociett die in Europa. Het Ciett voorzitterschap is een gekozen positie en kent een 3- jarige termijn. Mijn eerste termijn voor Ciett loopt af in 2017. Eurociett voorzitter ben ik al sinds 2004, ik word jaarlijks herkozen.
Mijn banen lopen inhoudelijk in elkaar over, versterken elkaar, kennen daarom geen verdeling in dagen en/of tijd.”

Wat is je het meest bijgebleven?
“Lastige vraag, er is me zoveel bijgebleven, werken in deze branche is een soort ‘achtbaan’. Er zijn twee momenten die nu boven komen drijven. Als eerste is de totstandkoming van de ABU ‘gedragsregels ter voorkoming van discriminatie’ in 1987. Het Landelijk Bureau Racismebestrijding (LBR) liet destijds uitzendkrachten undercover langsgaan bij uitzendbureaus en constateerde dat er echt iets gedaan moest worden aan discriminatie. Samen met het LBR hebben wij toen als eerste branche gedragsregels opgesteld, deze werden zelfs in Den Haag ondertekend in aanwezigheid van de Minister van Sociale Zaken! Dat mocht ik doen en vervolgens kwam ik zelfs op radio en televisie. Ik heb dit toen als heel bijzonder ervaren. Het mooie is overigens dat de essentie van deze gedragsregels nog steeds hetzelfde is.

Het tweede is toch wel de gang van de eerste CAO voor Uitzendkrachten in 1987 naar het Flexakkoord in 1996. In die 10 jaar kwam er gelijke beloning en een goede rechtspositie voor uitzendkrachten tot stand.
Hiermee werd de ABU ook een volwassen organisatie die er toe doet.”

Goede balans werk-privé (is voor huidige generatie belangrijk), hoe doe/deed je dat?
“Door heel hard te werken, maar ook geregeld rust te nemen. Work hard, play hard. Door echt vakantie te nemen, trachten af te koppelen! En door in rustige werkmomenten een beetje te ontspannen en ‘nadenktijd’ in te bouwen. Het gaat er in je baan immers om je taak (je klus) goed te doen. Hoe je dat doet, doe je. Strak plannen en organiseren dus.”

Wat is de moeilijkste beslissing die je hebt moeten nemen (qua werk)?
“Dat zijn er twee! De eerste was de wijze waarop ik directeur werd bij de ABU in 1991. De toenmalig directeur, Wim Garritsen, overleed plotseling in 1989, en zijn opvolger trad aan. Ik had toen eigenlijk al besloten dat het voor mij tijd was om mijn carrière elders te voort te zetten. Maar ik zag het mis gaan met hem en kon de ABU toen gewoonweg niet in de steek laten, bleef hem dus maar bijstaan. Best lastig! Het gevolg was wel dat ik van het ABU bestuur de kans kreeg om hem op te volgen. De tweede moeilijke beslissing was weggaan bij de ABU in 1996. Ik wilde na 10 jaar de bedrijfskant van de branche leren kennen en Vedior vroeg mij voor een mooie functie. Ik heb dat uiteraard gedaan, maar het achterlaten van de ABU was moeilijk.”

Was er iemand die jou inspireerde of waar je van leerde?
“Jazeker, van twee pioniers in de uitzendbranche. Van Wim Garritsen, jarenlang directeur van de ABU, heb ik geleerd hoe je de branche inhoudelijk moet vertegenwoordigen. De feiten moet hebben en kennen.

Van Wim – meneer – Ruggenberg, voorzitter van de ABU van 1970 tot 1997, heb ik geleerd hoe je moet lobbyen, welke spelers zijn van belang? Het hebben van doorzettingsvermogen en een ‘olifantenhuid’.
Daarnaast heb ik veel geleerd van leden van de ABU; het bestuurlijke ‘spel spelen’, onderhandelen, het belang van Fingerspitzengefühl en het leuke van een beetje flamboyant zijn – dat waren een aantal van die ‘uitzendpioniers’ zeker!”

Hoe selecteerde je de toppers voor jouw teams, waar keek je naar?
“Als eerste keek ik naar iemands passie voor de branche. Daarnaast keek naar ik naar iemands organisatievermogen, helikopterview en zelfstandigheid. Normen en waarden als simultane belangenbehartiging en ‘kennen, dienen en vertrouwen’ zijn voor mij vanzelfsprekend, die neem ik altijd mee in de afweging in het selectieproces.”

Waar ben je het meest trots op?
“Dat ik gekozen ben als voorzitter van Eurociett en vervolgens Ciett.
Het is echt heel bijzonder dat ik de branche mag vertegenwoordigen op Europees en wereldniveau. In 2017 zijn er nieuwe verkiezingen voor het Ciett-voorzitterschap en ik hoop dat ik nog een termijn mag dienen. In 2017 bestaat de Ciett 50 jaar. Eind september is de nieuwe naam van de organisatie bekend gemaakt, die de huidige en toekomstige verbreding van de flexbranche dekt. De nieuwe naam is World Employment Confederation, want de organisatie vertegenwoordigt ook HR-diensten als werving en selectie, RPO/MSP en outplacement.”

Hoe zie je het uitzendbureau van de toekomst?
“Van oudsher richt de dienstverlening van uitzendbureaus zich op bedrijven, Business to Business. De toekomst is B to B to C, de C van Consumer. Oftewel qua dienstverlening moeten uitzendbureaus zich veel meer richten op de kandidaten als echte klant. Dus aan de ene kant – ten behoeve van ‘business’ – het selecteren en plaatsen van mensen, beheer van contracten en kandidaten, het totaal organiseren en plannen van HR-processen. Aan de andere kant ten behoeve van de potentiële kandidaat; binden en boeien, hoe haal je iemand binnen, hoe ga je om met talentmanagement, meer banen bieden, mensen laten groeien. De rol van intercedent zal opnieuw gedefinieerd worden, de plaatsing blijft centraal staan, maar de engineering wordt uitgebreider. De branche zal meer gaan doen voor beide kanten, beide klanten. De toegevoegde waarde zal toenemen. Daarnaast staat de digitalisering nog in de kinderschoenen, vooral mogelijkheden tot databeheer en -benutting zullen zich de komende tijd nog volop door ontwikkelen.”

Welke boodschap of tip wil je meegeven aan de mensen die in deze branche werkzaam zijn? Heb je een tip voor intercedenten?
“De ‘worker becomes queen’; er komt, er is al(!) een tekort aan goede mensen. Diversiteit is van belang. Bedenk wat je daarvoor kan én moet doen.

Het gaat erom dat je je kandidaten kunt behagen met goed werk, maar vooral dat je hen kan begeleiden in hun loopbaan, dan komen ze naar je terug. Je wordt een talentmanager en -coach, of zoals ze in de voetbalwereld zeggen ‘zaakwaarnemer’.”

Interview: Femke van Soest, FaseVijf
Met medewerking van Hinke Wever, FlexNieuws

Later dit najaar publiceert FlexNieuws interviews met Nederlanders die in het buitenland actief zijn in de flexbranche.