‘Grootte zegt niets over groei’

Enkele weken geleden was het weer zover. De publicatie van de FlexNieuws Top 100. Dé ranglijst van onze sector. De meetlat waarlangs iedereen zichzelf legt. Gegroeid, gekrompen?  Gestegen, gedaald? Zitten we in de top 10, 20, 30, 40, 50? En niet te vergeten: ‘waar staat die ander?’ Elk jaar weer. Ik smul ervan. Dat geldt eigenlijk voor elk onderzoek of ranglijst:  natuurlijk ga je na publicatie direct  op zoek naar jezelf. Ook in de FlexNieuws Top 100 2026.

 Wat dat gedrag betreft ben ik nog net zo ver als  bij mijn eerste klassenfoto: hoe sta ik erop? Hoe doen die anderen het? En hoe bleek steek ik af bij de populaire jongens van de klas? En eerlijk, daar kwam ik nooit zo goed vanaf. Om daarna op zoek te gaan naar verzachtende en verklarende omstandigheden om mezelf wijs te maken dat het allemaal niet belangrijk was. En ik vermoed dat dit geldt voor de meesten onder ons. Maar goed, die FlexNieuws Top100 2026 dus. 

Iedereen vindt zijn eigen gelijk

Net als ongetwijfeld iedereen trek ik de conclusies die mij het beste uitkomen. Iedereen is zijn eigen winnaar. Met de bijbehorende social posts over het hoe en wat. Iedereen heeft zijn eigen gelijk. Dit bedoel ik helemaal niet zo zuur als het hierboven wellicht klinkt. Als het wel zo voelt? Mijn welgemeende excuses. Zo werken lijstjes nou eenmaal. Dat maakt ze nou juist zo leuk. Iedereen vindt daarin wat hij zoekt. Daarom blijven we het ook gewoon doen. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar. 

• Lees ook: Analyse FlexNieuws TOP 100: omzet grote uitzenders stabiliseert, kleine tot middelgrote uitzenders blijven groeien

Verwacht van mij hier geen diepgravende analyse, verklaringen, verzachtende of versterkende omstandigheden over het hoe en wat van de lijst. Dat hebben Wim Davidse en de andere samenstellers van de FlexNieuws Top 100 2026 al voor hun rekening genomen. Daar heb ik niets zinnigs aan toe te voegen. Misschien één ding. En dat is meer een advies aan de lezers. Conclusies verbinden aan gemiddelden is maar heel beperkt zinnig en ontneemt je het zicht op wat er echt gebeurt. Neem dus alsjeblieft de tijd voor de grondige analyses van FlexNieuws en blijf weg bij koppensnellen en (te) snelle beelden die het hele plaatje verdoezelen. Je zou zomaar iets verkeerds kunnen concluderen.     

Groei volgens de oude logica     

Wel wil ik iets anders aankaarten  dat ook dit jaar weer onbesproken bleef tijdens het FlexNieuws Top Live event. Iets dat als een graatje in mijn keel bleef steken. Wanneer je een ranglijst als deze maakt, gaat het om grootte. Omzet als ijkpunt. Groei vertaald naar totaal aantal euro’s. Meestal geplaatst naast uren. Waarbij we al tijden zien dat het totaal aantal uren in de sector wat terugloopt terwijl de omzet zo’n beetje gelijk blijft. ‘Stijgende tarieven’ is dan meestal de verklaring. 

De beoogde groei in deze lijst bestaat uit meer klanten, meer werkenden. Groei in uren, groei in tarief, groei in omzet. Dat alles levert een stijging op de lijst. Een onwrikbare logica bij alle aanwezigen. Je groeit als je meer doet wat je deed.  Om tijdens het event gezamenlijk op zoek te gaan naar de sleutels van deze groei. Het leverde mooie en zinnige inzichten op. Waardevolle bespiegelingen over AI, procesdiscipline, organisatiecultuur en leiderschap. Over hoe je binnen veranderende wet- en regelgeving ‘gewoon’ je werk kan blijven doen. Leerzaam, waardevol en zinnig. En toch…      

• Lees ook: AI maakt ons menselijker

Dat graatje bleef zitten. Het voelde niet helemaal goed. Zeker in een sector die zo onder het vergrootglas ligt. In een markt die zo fundamenteel verandert. Wij leven in een wereld die elke dag minder lijkt op die van gisteren. En in die wereld blijven wij onszelf langs dezelfde lat leggen. Uren, tarief, omzet. Om daarnaast veel tijd te besteden aan hoe wij in deze veranderende wereld hetzelfde kunnen blijven doen. Maar hoeveel AI je ook inzet: als het datgene overneemt wat jij deed, hoe slim ook, blijf je per saldo hetzelfde doen. Als je de risico’s van de wet- en regelgeving zorgvuldig mitigeert, blijf je ook hetzelfde doen. Als je vanuit gedreven leiderschap stuurt op operational excellence, blijf je hetzelfde doen. Beter, efficiënter, betrouwbaarder, sneller wellicht. Maar wel hetzelfde. Dat is stilstand! Dat is geen groei.          

Tijd voor een nieuwe meetlat     

Willen wij als sector groeien, dan moeten we ook andere dingen laten zien.  Als wij ons in alle veranderingen verder moeten ontwikkelen, is daling van het totaal aantal facturabele uren wellicht heel goed denkbaar. Misschien zelfs welkom. Dan is een daling van tarief per gewerkt uur heel goed voor te stellen en wellicht zelfs een teken van ontwikkeling. Omdat je dat uurtarief van een flexkracht niet meer gebruikt om de werkelijke waarde van je dienstverlening te waarderen, maar hooguit om gemaakte kosten te verrekenen. De andere diensten worden anders verrekend. Met andere diensten, waardeproposities en adviesdiensten komen dan ook andere verrekeningen die de huidige logica van uren, tarief en omzet naar het verleden verwijzen. In dat geval ontstaat een andere ranglijst. Een nieuwe logica komt ervoor in de plaats. 

Eentje die in extremis misschien betekent dat een grotere omzet eerder duidt op stilstand dan groei. Want die groei zit in andere dingen. Grootte zegt dan niets over de werkelijke groei. In ieder geval niet alles.  

• Lees ook: ABU marktmonitor: aantal uren daalt weer flink, omzet groeit