‘Erkenning op papier lost woningtekort voor arbeidsmigranten niet op’

De Tweede Kamer stemde op 24 maart 2026 in met de novelle bij de Wet versterking regie volkshuisvesting. Daarmee staan de seinen op groen voor verdere behandeling van deze wet, die overheden meer mogelijkheden moet geven om te sturen op hoeveel, waar en voor wie er wordt gebouwd. Dat arbeidsmigranten daarin officieel worden aangewezen als aandachtsgroep – naast studenten, ouderen en statushouders – is een belangrijke stap.

“Maar erkenning op papier lost nog geen woningtekort op”, schetst Jaap Uijlenbroek, CEO van Lento.eu, het internetplatform voor huisvesting van arbeidsmigranten. “Dit is het startschot voor gemeenten en provincies om dit te vertalen naar concrete woonplekken.”

Onzichtbare groep in het woonbeleid

Volgens Uijlenbroek ging het daar de afgelopen jaren juist mis. “Arbeidsmigranten zijn al jaren zichtbaar op de arbeidsmarkt, maar onzichtbaar in het woonbeleid. Er werd wel ruimte gemaakt voor bedrijvigheid en werkgelegenheid, maar veel minder voor de vraag waar de mensen die dat werk verrichten moeten wonen.”

Daardoor liep de praktijk volgens hem achter de feiten aan. “Dat zorgde voor druk op woonwijken, vakantieparken en overvolle panden. En dat terwijl de rijksoverheid beter zicht kan geven op de omvang van die groep, bijvoorbeeld door gegevens van mensen die in Nederland werken te vergelijken met de Basisregistratie Personen (BRP).”

• Lees ook: Minister Paul onder vuur om regeling huisvestingskosten arbeidsmigranten

Van erkenning naar uitvoering

De betekenis van de wet gaat volgens Uijlenbroek dan ook verder dan een formele erkenning. “Gemeenten en provincies kunnen straks niet meer volhouden dat arbeidsmigranten wel een economisch vraagstuk zijn, maar geen onderdeel van de huisvestingsopgave. Als de wet gaat over regie voor wie er wordt gebouwd, hoort deze groep daar gewoon bij.”

Dat vraagt volgens hem om scherpe keuzes in onder meer tekortanalyses, woonprogrammering en locatiebeleid.

Gemeenten moeten zelf regie nemen

Uijlenbroek benadrukt dat provincies en gemeenten niet hoeven af te wachten. “De richting is helder. Wie nu al de opgave in beeld brengt en locaties aanwijst, neemt daadwerkelijk regie.”

Daarbij is wel een belangrijke rol weggelegd voor het Rijk, zegt hij. “Dat moet snel komen met bruikbare cijfers, zodat gemeenten niet blijven werken met aannames of versnipperde informatie.”

‘Papieren erkenning is niet genoeg’

Tot slot waarschuwt Uijlenbroek voor stilstand. “Als we dit moment laten passeren zonder dat provincies en gemeenten echte opgaven formuleren, verandert er niets. Dan krijgen arbeidsmigranten wel een plek in de wet, maar geen dak boven hun hoofd. En blijft de druk op woonwijken, vakantieparken en overvolle panden bestaan. Dat kan niet de bedoeling zijn van een wet die juist is bedoeld om de regie terug te brengen in de volkshuisvesting.”

• Lees ook: Nieuw kabinet legt verantwoordelijkheid voor goede arbeidsmigratie bij werkgevers