Preventie en behoud centraal in verlengde samenwerking NBBU en UWV

De samenwerking tussen NBBU en UWV is opnieuw met twee jaar verlengd. Een logische stap, vinden Sven van Brakel, senior adviseur arbeidsmarkt bij de NBBU, en Marieke Duijndam, werkgeversadviseur voor de sector uitzenden bij UWV. 

Wat ruim vijftien jaar geleden begon als een intensieve samenwerking, is uitgegroeid tot een volwassen publiek-private relatie waarin kennisdeling, concrete projecten en gezamenlijke ambities samenkomen. “We willen niet alleen mensen aan het werk helpen, maar ze daar ook houden,” zegt Duijndam.

Op 25 februari werd de verlenging officieel bekrachtigd door Bernard van Nijnatten, algemeen directeur Werkbedrijf van UWV, en NBBU-directeur Marco Bastian. Achter die handtekeningen schuilt echter meer dan een formele afspraak.

“Het partnership is deze keer concreter en inhoudelijker,” zegt Van Brakel. “We werkten al intensief samen, maar hebben nu gerichter benoemd waar we écht verschil willen maken. Denk aan preventie, een inclusieve arbeidsmarkt en werken vanuit skills en vaardigheden.”

Duijndam: “We zien elkaar als volwaardige partners op de arbeidsmarkt. De gezamenlijke paraplu is helder: zorgen dat mensen duurzaam kunnen deelnemen aan werk. Dat betekent niet alleen instroom bevorderen, maar ook uitval voorkomen.”

• Lees ook: UWV en ABU verdiepen samenwerking om meer werkzoekenden duurzaam aan het werk te helpen

Van informatie naar actie

De samenwerking draait om kennisdeling en informatievoorziening richting NBBU-leden. UWV beschikt over uitgebreide arbeidsmarktdata, terwijl NBBU-leden dagelijks in de praktijk opereren. Juist die combinatie levert meerwaarde op. “Als UWV in een regio een overschot ziet aan bepaalde profielen en elders juist krapte, kunnen onze leden daarop inspelen,” legt Van Brakel uit. “Door inzichten te combineren, kunnen we gerichter projecten opzetten.”

Volgens Duijndam ontstaan initiatieven soms vanuit data en soms vanuit de praktijk. “Sven en ik spreken elkaar bijna wekelijks. Dan komt er een bureau met een vraag of idee en bekijken we samen wat mogelijk is.”

Een concreet voorbeeld is een project waarbij mensen met een WIA-achtergrond worden opgeleid tot jobcoach. “Dat zijn mensen die zelf hebben ervaren wat het is om uit te vallen,” zegt Duijndam. “Ze volgen een door UWV gefinancierde opleiding, doen praktijkervaring op en krijgen vervolgens perspectief op werk. Zo maken we van een kwetsbaarheid een kracht.” Van Brakel: “Dit laat zien hoe complementair we zijn. UWV faciliteert scholing en begeleiding, een uitzendorganisatie biedt praktijk en perspectief. Samen creëer je duurzame inzetbaarheid.”

Skills boven cv

Een belangrijk speerpunt voor de komende twee jaar is het werken vanuit vaardigheden in plaats van diploma’s. “We willen verder kijken dan het traditionele cv,” zegt Duijndam. “Wie ben je, welke vaardigheden breng je mee en waar ligt je potentieel?”

Volgens Van Brakel is dat geen makkelijke transitie. “Veel werkgevers, inclusief intermediairs, denken nog in diploma’s en werkervaring. Maar iemand die jarenlang een gezin heeft gemanaged, heeft óók waardevolle skills. De vraag is: vertalen we die voldoende naar kansen op de arbeidsmarkt?”

UWV werkt aan betere tooling om vaardigheden beter inzichtelijk te maken. De NBBU is aangesloten bij initiatieven zoals de Skillsambassade. “Als we kennis bundelen en samen sessies organiseren voor leden, maken we het concreet,” aldus Van Brakel. “Dan is het niet alleen een mooi woord, maar ook een werkbare aanpak.”

Preventie en behoud

Een ander speerpunt is preventie: voorkomen dat mensen uitvallen. “Zeker in een complexe maatschappij zien we dat psychische kwetsbaarheid toeneemt,” zegt Duijndam. “Het aantal WIA-aanvragen is na corona gestegen, onder meer door burn-outs. De vraag is hoe we voorkomen dat iemand met mantelzorgtaken of mentale klachten volledig uitvalt, maar met aangepaste omstandigheden kan blijven werken.”

Hier ligt volgens Van Brakel een duidelijke rol voor intermediairs. “Uitzendorganisaties staan dicht bij zowel werknemer als opdrachtgever. Als zij eerder signaleren dat het niet goed gaat, kunnen we samen met UWV kijken wat mogelijk is: tijdelijk minder uren, extra begeleiding of andere aanpassingen.”

Duijndam wijst op de servicepunten voor werkgevers. “Daar leggen we uit wat er mogelijk is als een medewerker dreigt uit te vallen. Die kennis is vaak onbekend. Door dit samen onder de aandacht te brengen, verlagen we drempels.”

• Lees ook: Pilots om asielzoekers aan het werk te helpen: Er loopt talent rond dat broodnodig is

Publiek en privaat: soms schuren, vaak versterken

Publiek-private samenwerking is niet vanzelfsprekend. UWV valt onder het ministerie van SZW en heeft een uitvoerende rol, terwijl NBBU optreedt als belangenbehartiger. “Soms zitten we aan verschillende kanten van de tafel,” zegt Duijndam. “Bijvoorbeeld bij thematafels vanuit SZW met voorwaarden waar wij als uitvoeringsorganisatie niet altijd aan kunnen voldoen. Dan moet je zoeken naar een passende rol.”

Van Brakel  ziet die spanning juist als kracht. “We hoeven het niet altijd eens te zijn. Maar doordat de lijnen kort zijn en we elkaar goed kennen, vinden we altijd een werkbare oplossing. Dat vertrouwen is in de afgelopen jaren opgebouwd.”

Impact in cijfers

De betekenis van de samenwerking blijkt ook uit cijfers: ongeveer één op de vijf WW’ers stroomt uit via een baan bij een intermediair. Daarmee is de uitzendbranche nog altijd de grootste uitstroomsector vanuit de WW. “Dat aandeel is de afgelopen jaren iets gedaald, in lijn met de afname van uitzenduren,” zegt Duijndam. “Maar het blijft een cruciale route naar werk. Dat laten we ook zien in onze communicatie, via nieuwsbrieven en webinars.”

Van Brakel: “Er bestaan nog altijd vooroordelen over de uitzendbranche. Door samen data te delen en successen zichtbaar te maken, laten we zien wat de sector daadwerkelijk bijdraagt.”

Werkcentra als nieuwe ontmoetingsplek

Met de komst van regionale werkcentra zien beide partijen nieuwe kansen om de verbinding tussen publiek en privaat te versterken. “Het woord zegt het al: werkcentrum,” aldus Duijndam. “Daar horen werkgevers bij. En een intermediair is óók een werkgever. Dat wordt nog wel eens vergeten.”

Van Brakel: “Als een werkzoekende binnenloopt, zou daar ook een intermediair moeten zitten die direct kan meedenken over concrete vacatures. Die verbinding willen we expliciet maken.” Volgens Duijndam vraagt dat ook aandacht voor beeldvorming. “Er leven soms nog oude vooroordelen. Door presentaties te geven binnen UWV en regionale netwerken leggen we uit wat intermediairs daadwerkelijk doen en betekenen.”

Wat heeft het al opgeleverd?

Voor NBBU-leden betekent de samenwerking directe toegang tot arbeidsmarktinformatie, korte lijnen bij vragen en concrete projecten rond scholing, jobcoaching en duurzame inzetbaarheid. UWV krijgt beter inzicht in de praktijk van intermediairs en beschikt over een krachtig kanaal om mensen duurzaam naar werk te begeleiden.

Ook voor werkzoekenden en de maatschappij is de meerwaarde zichtbaar: snellere matching, maatwerk in scholing en begeleiding en meer perspectief op duurzame arbeid. Dat draagt bij aan hogere arbeidsparticipatie en minder uitval. “Uiteindelijk delen we hetzelfde belang,” zegt Van Brakel. “Hoe meer mensen duurzaam aan het werk zijn, hoe beter voor iedereen.”

Duijndam: “We worden soms nog gezien als uitkeringsinstantie. Maar we kunnen veel meer betekenen voor ondernemers dan vaak wordt gedacht. Als we samen drempels slechten en kansen creëren, is deze verlenging meer dan terecht.”

Is twee jaar genoeg? “Niet echt,” zegt Duijndam lachend. “De arbeidsmarkt blijft dynamisch. We zijn hier nog lang niet klaar.” Van Brakel besluit: “Deze verlenging laat zien dat we elkaar nodig hebben. Juist in tijden van krapte, technologische verandering en maatschappelijke druk. Als goede partners vinden we elkaar, en dat is misschien wel de grootste winst.”