Maandelijkse archieven: februari 2018

Interview met Edwin Schram, Director Business Concept Development Randstad in India.

Edwin woont en werkt sinds februari 2014 in Bangalore, India.*

Interview door Femke van Soest, FaseVijf

Wat was je eerste baan?
“Mijn eerste baan was marketing manager bij een familiebedrijf in evenementen. Zij organiseerden bedrijfsfeesten, maar hadden ook een bowlingbaan en restaurant. Hier ben ik tijdens mijn studie op de HEAO part time gaan werken en na mijn afstuderen gebleven. Tijdens mijn MBA- studie in 1997 heb ik iemand van Randstad ontmoet en zo ben ik in de arbeidsbemiddeling terechtgekomen. Mijn eerste baan bij Randstad was dan ook vestigingsmanager horeca en catering in Amsterdam.”

Wat is je huidige functie?
“Als Director Business Concept Development is het mijn verantwoordelijk ervoor te zorgen dat we in India in hoofdlijnen werken op dezelfde manier als in alle andere landen waar Randstad actief is. Dit geldt voor processen, systemen en de manier waarop we onze dienstverlening uitvoeren. Daarnaast ben ik als Client Service Director verantwoordelijk voor het ‘meer uit klanten halen’. Dit willen wij zelf maar onze klanten willen het ook. Het is een wens van onze klanten die vestigingen hebben over de hele wereld. Zij willen in alle landen op een vergelijkbare manier met ons samenwerken.”

Welke verschillen zijn er ten opzichte van de Nederlandse flexmarkt?
“In India hebben tijdelijke medewerkers een lagere status dan medewerkers met een vast dienstverband. Dit verschil in status is ontzettend groot, niet te vergelijken met de Nederlandse arbeidsmarkt. Daarnaast streeft men hier naar de ‘American Dream’. Je moet het maken, daar gaat het hier om. Het is een land met meer dan een miljard mensen, dus veel concurrentie aan de top. Dit betekent dat men vaak van baan wisselt om versneld een carrière te kunnen maken. Het is normaal dat je vier tot zes banen hebt in vijf jaar bij verschillende bedrijven. In Nederland zou je een ‘jobhopper’ worden genoemd, maar hier niet. Als je wisselt van werkgever, betekent dit dat je circa 20% tot 30% meer gaat verdienen, zeker aan het begin van je carrière. We zien hier dan ook veel mobiliteit op de arbeidsmarkt.

Wat ook echt anders is, dat circa 20% van de medewerkers die een andere baan aanvaarden, niet eens beginnen aan die nieuwe baan. Er zijn meerdere aanbiedingen op hetzelfde moment, waaruit de meest lucratieve baan wordt gekozen. Het gemiddelde startsalaris ligt hier laag, op circa €250 bruto per maand, voor een starter met een afgeronde universitaire opleiding. In gespecialiseerde vakgebieden als IT kan het wat hoger zijn, maar het staat niet in verhouding tot een startsalaris in het westen.

Ook kennen we in India veel payrolling omdat (veelal ook de internationale) bedrijven voornamelijk de key werknemers als vaste medewerkers op hun payroll willen. De hoge mobiliteit van de medewerkers brengt ook veel administratieve last met zich mee, die grotendeels wordt weggenomen in een payroll situatie. In India kennen we nagenoeg uitsluitend een salaris per maand, ook dat is anders dan in Nederland met uurtarieven en/of weeksalarissen.

Werktechnisch zie je ook verschillen. In beginsel hebben medewerkers de nijging zich voornamelijk te richten op het uitvoeren van hun eigen taak, minder rekening houdend met het grotere geheel. Sterk gericht op het behalen van de eigen KPI’s en targets. In tegenstelling tot de Nederlandse mentaliteit denkt men minder met elkaar mee en kan collectief eigenaarschap wel een uitdaging zijn. Hier is men taakgericht, opgevoed vanuit de norm dat je je eigen opdracht moet uitvoeren. Zo sproeide onze tuinman regelmatig onze tuin terwijl het regende. Toen ik hem vroeg waarom hij dit deed, antwoordde de tuinman: ‘dat is toch mijn taak’.

Bij het zaken doen met Indiase bedrijven word je geconfronteerd met de grote gelaagdheid die men nog steeds kent. Hierdoor kan het in eerste instantie ook heel ondoorzichtig zijn wie de uiteindelijke beslisser is. Daarbij moet je ook niet vreemd opkijken als de meest senior manager pas een kwartier later aanschuift bij de meeting, wat bijdraagt aan het gevoel van status.”

Wie zijn jouw concurrenten, hoe ziet het speelveld eruit?
“Op de markt voor hoger opgeleiden zijn aan de ene kant de grote internationale bemiddelaars actief zoals Randstad, Manpower en Adecco. Maar met name in het IT- en BPO-front zijn de consultancy bedrijven en system integrators sterke spelers. Denk hierbij aan Wipro, Accenture et cetera. Sterke lokale spelers in de markt zijn partijen als Team Lease en Quess. In het blue collar segment zie je ook veel kleinere lokale spelers. Daarnaast is er ook een grote markt voor sales & trade marketing. Zeg maar persoonlijke verkoop van financiële producten, telefoonabonnementen, maar ook producten binnen supermarkten. Complete teams, gemanaged door Randstad. Je moet je voorstellen dat er heel veel mensen beschikbaar zijn voor deze rollen in het lagere segment. Zij zitten letterlijk te wachten tot ze aan het werk mogen. In dit segment vind je met name de medewerkers die het zich niet hebben kunnen veroorloven om aan een top universiteit te studeren in het binnen- of buitenland en voor een studie zijn aangewezen op een kleinere lokale universiteit.”

Wat vind je het leukst aan het werken het buitenland?
“Het wonen en werken in India is ontzettend leuk omdat India een geweldig land is. Men zegt wel eens dat je om India twee keer moet huilen. De eerste keer omdat je hoort dat je naar India toe moet, de tweede keer omdat je India moet verlaten. Dat is ook mijn ervaring, want inmiddels ben ik terug in Nederland en ik vond het lastiger om India te verlaten dan er heen te gaan.

India is echt zo anders dan Nederland, dat is niet zo één twee drie uit te leggen. Juist het feit dat het zó anders is, maakt het geweldig. Het andere begint al bij de opvoeding die met name gericht is op studeren en het behalen van succes in de toekomst. Dit heeft een enorm effect op hoe mensen zich ontwikkelen en dus op de medewerkers in een bedrijf. In Azië zegt men ook niet snel nee, want dat vindt men onbeleefd. Als je feedback of input vraagt, is het antwoord bijna altijd ja en positief. Compleet anders dan in Nederland, waar men niet schroomt om duidelijk een mening te geven. Zelfs als daar niet om wordt gevraagd.

In mijn rol heb ik medewerkers geprobeerd een beetje te leren hoe wij in Nederland (Europa) hiermee omgaan. Dit heeft de blik van mijn mensen verruimd en vooral de duidelijkheid werd uiteindelijk zeer gewaardeerd. Men ziet dat je van opbouwende kritiek vooral veel kunt leren. Dat is iets wat ik leuk vind, maar waar ik ook wel een beetje trots op ben. Temeer omdat er nagenoeg niemand is vertrokken uit mijn team tijdens mijn periode. Ook ontzettend leuk in India is de energie, intensiteit en dynamiek van het land, de cultuur. Natuurlijk heeft dit ook nadelen, want het is hier altijd druk en de stroom valt soms twintig keer per dag uit. Hier leeft men met de gedachte ‘ach, het komt wel goed’ en dat komt het vaak ook wel. Als er in Nederland paniek is vanwege weersomstandigheden en mensen moeten op een NS-station overnachten, is dat bijzonder en voorpaginanieuws. In India accepteert men zijn of haar lot.”

In welke landen ben je werkzaam geweest?
“Voor mijn werk reis ik de hele wereld over, maar ik heb alleen in Nederland en India gewoond.”

Wat is je meest bijzondere ervaring in dit land?
“Dat zijn zeker de vele mooie reizen die wij in India hebben gemaakt. De allermooiste reis was naar het iets noordelijker deel van India, Radjastan. Hier zaten wij in een Palace-hotel waar een Indiase bruiloft was. We kenden deze mensen niet, maar omdat wij in hetzelfde hotel verbleven, werden wij automatisch gast op hun bruiloft. Een bruiloft in India is het allerbelangrijkste dat er bestaat en er zijn al snel honderden gasten. Hier worden in veel gevallen dochters nog uitgehuwelijkt. Bruiloften zijn ritueel gedreven, heel bijzonder om dat mee te maken.

Ook bijzonder is de stad waar wij wonen, Bangalore. Een stad met meer dan tien miljoen inwoners. Hier heb ik mijn motorrijbewijs gehaald, nou dat viel niet mee. Wij hebben veel gereisd sinds we hier wonen, maar de mooiste reizen waren toch in India zelf. Wij zijn in dorpjes geweest waar ze nog nooit iemand met een blanke huidskleur hadden gezien.”

Wat mis je het meest van Nederland?
“Eerlijk gezegd mis ik niets. Alles is hier te krijgen en het weer is veel mooier dan in Nederland. Wat minder prettig is in India is het verschil tussen arm en rijk. De rijke Indiërs claimen een voorkeurspositie en stellen zich soms boven de wet. Een rijkere Indiër neemt ook graag voorrang in een rij. Wij Nederlanders zijn heel erg ‘down to earth’, daarom kan ik hier slecht tegen. Zo bevalt het mij ook niet dat vrouwen hier nog steeds geen gelijke rechten hebben. Vrouwen hebben het hier veel zwaarder dan mannen, zij moeten bovengemiddeld goed zijn om carrière te maken. De man is in India nog veelal de baas.”

Welke boodschap wil je meegeven aan de mensen die in deze branche werkzaam zijn en ook graag hun carrière in het buitenland willen vervolgen?
“Sta open voor ‘anders’ en DOEN! Geef aan bij je baas dat je graag in het buitenland zou willen werken.”

Hoe zie je het uitzendbureau van de toekomst?
“Er gaat zeker meer ‘global’ gewerkt worden. Dit verlangen onze internationale klanten ook van ons. De ontwikkeling van ‘global’ betekent meer standaardisatie in de manier waarop we werken.

Dit kan ook, want werkzaamheden die standaard zijn, worden meer en meer door technologie en automatisering vervangen. Het gaat in de toekomst meer om de vraag hoe bedrijven ervoor gaan zorgen dat ze de juiste talenten vinden en dat zij voor hen willen werken. Ondanks technologische ontwikkelingen blijft de ‘personal touch’ een belangrijk onderdeel in de arbeidsbemiddeling. Bemiddeling zal altijd blijven bestaan.”

Interview: Femke van Soest, FaseVijf

*Sinds kort woont Edwin Schram weer in Nederland.