loading
views
5 reacties
Gijs Notte

StiPP zinloosheid

Gijs Notté is verbonden aan Rave-cruitment, detachering van IT-professionals. X

Op 4 november 2016 heeft de Hoge Raad uitspraak gedaan in de zaak StiPP/Care4Care. Inzet was de vraag of detacherings- en payroll bedrijven verplicht konden worden gesteld mee te doen aan het StiPP Pensioenfonds voor de flexbranche.

StiPP werd in het gelijk gesteld en stond de volgende dag met een rammelende collectebus op de stoep bij de detacherings- en payrollbedrijven in Nederland om met terugwerkende kracht de premies op te halen.

Een pensioenfonds is op zich een prima principe. Het is een soort collectieve spaarpot, bedoeld als appeltje voor de dorst na het werkzame leven. Het collectieve karakter zorgt ervoor dat de pot gevuld blijft en zolang het pensioenfonds het kapitaal niet laat verdampen door mislukte beleggingen, kan elke deelnemer tot aan zijn dood hiervan profiteren. So far so good.

Nu terug naar Stichting Pensioenfonds voor Personeelsdiensten (StiPP). Men regelt de pensioenregeling voor de flexbranche, die voornamelijk wordt gekenmerkt door kortlopende contracten, die vaak de opmaat zijn voor een vast dienstverband. Als gevolg daarvan heeft StiPP veel kleine, bijna verwaarloosbare, pensioenaanspraken. Zo lag eind 2014 bijna de helft van de pensioenaanspraken onder € 50,- bruto per jaar (bron Pensioen Federatie). Dat neemt niet weg dat ook deze minimale aanspraken belangrijk zijn voor StiPP, althans, dat maak ik op uit hun website waarop staat ‘Het pensioenfonds is een stichting. Dat betekent dat uw belang (en pensioen!) voorop staat, niet het behalen van winst’.

Dit blijkt in de praktijk echter lastig te realiseren, want in het onderzoek van de Pensioen Federatie staat dat 95% van de pensioenaanspraken die StiPP beheert minder is dan € 463 bruto per jaar. Wettelijk gezien, kunnen deze aanspraken worden afgekocht als er 2 jaar niet meer wordt opgebouwd. Dit is precies het beleid wat StiPP voert; het heeft inmiddels al zo’n 400.000 pensioenen afgekocht, blijkt uit de jaarverslagen van StiPP.

Kortom, een snelle rekensom leert dat het belang (en pensioen!) eigenlijk slechts bij 1 op de 20 deelnemers daadwerkelijk voorop staat. Die andere 19 krijgen, voor zover deze niet al zijn afgekocht, op enig moment hun pensioeninleg teruggestort, maar dan wel verminderd met de nodige administratie- en afkoopkosten.

Met dit rammelende verhaal en dito collectebus staat StiPP dus sinds 5 november ook bij ons voor de deur.
Wij zijn een relatief klein detacheringsbureau met alleen hoogopgeleide buitenlandse IT-ers in dienst. Zo’n 90% van deze jongens gaat binnen 1 jaar in vaste dienst bij de opdrachtgevers of gaat terug naar het land van herkomst.

Concreet komt het erop neer dat StiPP van ons verwacht dat wij tienduizenden euro’s aan premie gaan afdragen, om vervolgens de pensioenafspraak af te kopen en, als er nog iets overblijft na aftrek van hun administratie- en afkoopkosten, een paar euro terug te kunnen storten aan onze ex-medewerkers.

Als de wens van Staatssecretaris Klijnsma werkelijkheid wordt, namelijk dat per 1-1-2018 de mogelijkheid tot afkopen van kleine pensioenen komt te vervallen, dan ontstaat er helemaal een interessante situatie. StiPP zal dan namelijk die paar euro pensioenaanspraak moeten gaan betalen aan een deelnemer die inmiddels is teruggekeerd naar zijn thuisland, waarbij de kosten van de overboeking waarschijnlijk meer zullen bedragen dat het pensioen zelf.

En zo kan ik nog wel meer zaken bedenken waar het in ons geval scheef loopt. Zo gaat StiPP bijvoorbeeld uit van de gemiddelde levensverwachting in Nederland, terwijl in de landen waar onze medewerkers vandaan komen, de levensverwachting lager is.

Gezien het bovenstaande kan ik niet anders concluderen, dan dat StiPP een markt bedient, waarvoor men niet is ingericht en vooral bezig is zichzelf in stand te houden.

Op langere termijn zou de ‘overwinning’ die StiPP heeft binnengehaald met de uitspraak van de Hoge Raad, wel eens kunnen leiden tot de eigen ondergang. De ABU moet voor 2018 nieuwe cao-afspraken – en dus ook pensioenafspraken met StiPP – gaan maken. De meeste detacherings- en payrollbedrijven zijn niet bij de ABU aangesloten, daarom kan het zijn dat de ABU niet de benodigde 51%* van de sector vertegenwoordigt en derhalve geen algemeen bindende afspraken kan maken voor de hele branche. Het gevolg zal zijn dat detacherings- en payrollbedrijven collectief uit StiPP stappen, waarmee StiPP haar grootste bron van inkomsten kwijtraakt.

Kortom, wij gaan straks tienduizenden euro’s in een fonds storten dat voor ons geen enkel belang dient en in de huidige vorm geen toekomst heeft. Dit is zacht gezegd vreemd, of mis ik hier iets? Wie kan dit nog uitleggen?

* Al in 2012 was het de vraag of de ABU daadwerkelijk 51% van de sector vertegenwoordigde.

Gijs Notté, Rave-cruitment

Reacties op dit artikel

  • Auteur: Rein Brants Datum:

    Beste Gijs,

    Ik kan je frustratie begrijpen, maar daar hebben alle bureaus last van.
    Dus wat mij betreft een volledig terechte conclusie van de hoge raad.
    Neemt niet weg dat wat mij betreft die hele Stipp op de schop mag, maar dan wel voor de gehele branche.

  • Auteur: Chris Datum:

    je ene laatste alinea gaat niet helemaal op. StiPP is een bedrijfstakpensioenfonds en de verplichtstelling staat los van het feit of de ABU cao AVV is. Massaal eruit stappen kan dan ook niet (enkel als je onder een bedrijfstakpensioenfonds valt zoals opgenomen in de verplichtstelling van StiPP of indien je dispensatie krijgt, of überhaupt niet onder de werkingssfeer valt).

    Overigens kan ik mij wel voorstellen dat je er niet gelukkig mee bent als je je werknemers in een beter pensioenfonds hebt ondergebracht en nu verplicht in dit minder gunstige pensioen zit. Maar in Nederland werkt het zo dat de aanspraak op pensioen los staat van de premiebetaling. Indien StiPP niets doet, lopen ze een gigantisch risico. Dus zij hebben geen andere keuze.

  • Auteur: Gijs Notté Datum:

    @ Ano Niempje
    Dat is ook een manier om naar deze zaak te kijken. Overigens zijn wij NEN 4400-1 gecertificeerd en zitten hoofdzakelijk in de detachering, dus kan ik me niet helemaal inleven in jouw verhaal.

  • Auteur: Ano Niempje Datum:

    Beste Gijs,

    Iedere werkgever in Nederland dient pensioenafdrachten te doen voor zijn werknemers, zo is het systeem nu eenmaal geregeld hier. Uitzendbureau, payroll-bedrijf, dat maakt natuurlijk geen klap uit, die afdrachten aan pensioenfondsen moeten betaald worden. Ik vind het dan ook een beetje zielig om achteraf een betoog te gaan schrijven dat je het niet met deze kosten eens bent omdat het “geld in een toekomstloos pensioenfonds” zou zijn. Het klinkt mij een beetje in de oren als “onze bedrijfsauto’s rijden nooit op snelwegen dus wij willen er ook geen wegenbelasting meer voor betalen”, “mijn werknemers zijn nooit ziek dus die hoeven geen ziektekostenverzekering”, “mijn werknemers maken nooit gebruik van het scholingsfonds dus die kosten premie wil ik ook niet meer afdragen”. Wet is wet, omzeilen is op de blaren zitten nu, volkomen terecht!

    Mijn persoonlijke mening is dat payroll-bedrijven de markt gewoon verzieken omdat ze graag maximaal willen profiteren van alle voordelen maar niet op willen draaien voor de kosten. Juist dit soort constructies geven flexibel werken een slechte naam. Ik hoop dan ook van harte dat het hele payroll-principe zo snel mogelijk de nek omgedraaid zal worden en we in Nederland alleen nog maar NEN 4400-1 gecertificeerde uitzendbureaus zullen gaan zien. Gewoon eerlijk en transparant, gelijke monniken, gelijke kappen.

    Moge de opgelegde boete dus hoog zijn, je wist dat je deze kosten moest betalen en probeert er op een sneue wijze onderuit te komen met een slappe rechtzaak. Zoals de Braboneger dat zo mooi kan zeggen: gewoon betalen, schuiven met die centen, aftikken jongen!

  • Auteur: Erica Wits Datum:

    Goed geschreven stuk. Het is moeilijk te verteren dat er zoveel geld wordt verspild. En dan hebben we het nog niet over de nog steeds slechte rechtspositie van payrollmedewerkers door de incongruente Ontslagregeling (waaraan minister Asscher dus niets wil doen), detacheringsbureau’s die volgens het arrest wél uitzendbureau zijn, maar volgens de Ontslagregeling niet…

Reageren:

*

Gerelateerd nieuws


Meer uit deze rubriek