loading
views

Kleine financiële instellingen worstelen met wetswijzigingen

De komende twee jaar worden achttien grote wetswijzigingen van kracht die van belang zijn voor financiële instellingen. Vooral de kleinere hebben moeite om daaraan binnen de deadline te voldoen.

In de financiële sector wijzigen wetten en regels elk jaar. Kleine financiële instellingen onderschatten vaak de impact, waardoor zij te laat actie ondernemen. Elke nieuwe regel vraagt om naleving en controle. Banken moeten daarvoor niet alleen aanvullende informatie verzamelen, verwerken en opslaan, maar ook bestaande processen anders inrichten. Voor die aanpassingen is vaak maar weinig tijd. Wie de deadline niet haalt, riskeert een boete en reputatieschade.

Voorbeeld: MiFID II
Een voorbeeld is de Europese beleggingsrichtlijn MiFID II. Die gaat in 2018 in en vergt uitgebreide datarapportage aan meerdere toezichthouders, zoals de AFM, DNB en de ECB. Dat betekent nieuwe software, nieuwe bedrijfsprocessen en goed ingewerkte medewerkers, die meestal verspreid zijn over verschillende afdelingen.

Projectteam vaak te ambitieus
Grote financiële instellingen stellen daarvoor een projectteam of een afdeling op. Maar voor kleinere instellingen is dat vaak te ambitieus. Toch heeft de wetgeving dezelfde impact en dezelfde deadline. Hoe kun je als kleine financiële instelling verstandig met compliance omgaan? Peter Langewis, Senior Manager Interim Solutions bij recruitmentorganisatie Robert Walters, geeft advies.

1. Begin op tijd
Grote organisaties overleggen vaak met de toezichthouders. Kleine financiële instellingen daarentegen wachten meestal af, merkt Langewis. “Dat is riskant. Voorkom tijdsdruk bij het halen van de deadline.”

Het schijnbare voordeel van later beginnen (je kunt leren van de beginnersfouten die concurrenten maken) heeft een keerzijde, volgens Langewis: “Als de gespecialiseerde teams van een grote bank al anderhalf jaar nodig hebben, waarom zou je als kleine bank dan veel minder tijd nodig hebben? Bovendien zijn goede professionals later lastiger te vinden. Het tarief van externe professionals stijgt naarmate de deadline van de wetgeving dichterbij komt.”

2. Zoek geen schaap met vijf poten
Subject matter experts kunnen juristen zijn, die de praktische impact van nieuwe of aangepaste wetgeving kunnen inschatten, maar ook specialisten in regulatory reporting. Grote financiële instellingen leiden deze mensen vaak zelf op. Kleinere instellingen moeten meestal externe kennis inschakelen. Dat kan bij adviesbureaus en advocatenkantoren, maar dat beter is om te zoeken naar passende interim professionals. Die doen in kwaliteit niet onder voor de consultants van een adviesbureau.

Maar het aanbod van senior specialisten is klein. Langewis: “Omdat meerdere banken en verzekeringsmaatschappijen tegelijk dezelfde profielen zoeken, is een schaap met vijf poten lastig te vinden. Maar als je iets minder specifiek gaat zoeken, dan zijn goede kandidaten zeker beschikbaar. Bijvoorbeeld een betrouwbare regulatory specialist op medior niveau. Bovendien is deze oplossing een stuk betaalbaarder.”

3. Zorg voor duidelijk projectleiderschap
Nieuwe regelgeving heeft vaak gevolgen voor verschillende bedrijfsprocessen. Vaak gaan meerdere afdelingen de wetswijziging afzonderlijk te lijf. Dat levert dubbel werk en gebrekkige afstemming op.

Langewis adviseert om een cross-functioneel team samen te stellen, met betrokkenen uit meerdere afdelingen, met één eindverantwoordelijke, al dan niet extern ingehuurd. die moet dan wel voldoende mandaat krijgt om zijn doelstellingen binnen de gestelde tijdslijnen te realiseren.

Bron: Robert Walters, 21 februari 2017

Gerelateerd nieuws


Meer uit deze rubriek