loading
views
0 reacties
Jaco Coster

Modernisering Ziektewet (ZW) biedt kansen

Jaco Coster is zelfstandig ondernemer en onder meer trainer bij Artra en Falke & Verbaan en associate bij Professionals in Flex. Zijn meer dan 30 jarige ervaring op de thema’ s arbeid en gezondheid in zowel staf- als directiefuncties past hij direct toe bij het adviseren en ondersteunen van zowel brancheorganisaties als individuele werkgevers. Voordat hij zelfstandige werd, was hij directeur ZW bij het UWV. X


Modernisering Ziektewet (ZW) biedt kansen
De terminologie ‘modernisering ZW’ dekt maar een deel van de lading. De Wet Beperking Ziekteverzuim en Arbeidsongeschiktheid Vangnetters – de officiële benaming – gaat verder dan alleen een aanpassing van de ZW. Ook de Wet Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA) voor vangnetters gaat op de schop.

Het waarom van de nieuwe wetgeving
Na het echec destijds van de WAO – zonder ingrijpende maatregelen was de grens van 1.000.000 uitkeringen gepasseerd! – is een trend ingezet naar meer financiële prikkels en privatisering op tal van terreinen in de Sociale Zekerheid. De ingecalculeerde solidariteit bleek een fictie, de calculerende burger een feit. Een loondoorbetaling gedurende maximaal twee jaar (2004) en daarna nog eens een doorbelasting van een eventuele WGA-uitkering voor maximaal 10 jaar (2006), zie daar de rekening die elke werkgever gepresenteerd krijgt. ‘Het werkt dus’ zo bejubelt de overheid het vermeende effect: het ziekteverzuim is gedaald en de WGA-instroom eveneens. Maar dat betreft dan wel de werknemers in vaste dienst. Voor vangnetters zijn de cijfers in absolute zin ongeveer gelijk gebleven en in relatieve zin dus ongunstiger geworden. Tijd dus voor identieke maatregelen voor deze doelgroep. Zin of onzin? Ik kies – met enige aarzeling, dat wel – voor het eerste.

Het ‘succes’ gekopieerd
Feitelijk is de nieuwe wet met de introductie van financiële prikkels voor de vangnetters zelf en voor hun ex-werkgevers een soort kopie van de bestaande wetgeving. Voor de ex-werkgevers betekent het een differentiatie (vanaf een loonsom van 10 x het modale loon gedeeltelijk, vanaf 100 x het modale loon volledig) van zowel de ZW-premie als de WGA-premie voor vangnetters. En dus een (financiële) verantwoordelijkheid voor werknemers waarvan al afscheid is genomen. En dat is een hele ingewikkelde, reken maar! Met ingang van 1 januari 2014 is het zover voor de ZW, de wijzigingen in de WGA voor vangnetters worden waarschijnlijk 2 jaar uitgesteld.

Een lastenverzwaring?
‘Gaan we nu ook al WGA-premie betalen voor vangnetters?’ aldus een verbolgen werkgever aan de telefoon met de vraag hoe het nu allemaal precies zit. De realiteit is, dat daar al voor wordt betaald, ‘verborgen’ in de sectorpremie. Een premie die sectoraal wordt vastgesteld, dus zonder directe gevolgen voor de individuele werkgever. De ZW-premie, eveneens onderdeel van de sectorpremie, kent al een differentiatie, maar zeer beperkt en alleen bij toepassing van het uitzendbeding. De lasten worden dus niet per definitie zwaarder, maar anders verdeeld.

De verliezers
Een hoog (langdurig) verzuim van ex-werknemers/uitzendkrachten gaat dus fors in de papieren lopen. En hoe langer het verzuim duurt des te groter het risico van WGA-instroom. Hoe zwaar dat risico weegt, blijkt wel uit de terugtrekkende beweging van bijna alle verzekeraars op het WGA-dossier. Enorme verliezen als gevolg van een (te) optimistische inschatting van re-integratiekansen: eenmaal in de WGA beland, is er maar zelden een weg terug naar werk. Maar kwam daar maar eens om bij de voortvarende verovering van de markt in 2006.

Ooit – als arbeidsdeskundige – kreeg ik mensen aan mijn bureau met een jaar ziekteverzuim achter de rug. ‘Einde wachttijdgevallen’ heette dat. Een ontnuchterende ervaring, die nooit uit mijn geheugen zal worden gewist, maar die oh zo moeilijk in woorden is te duiden. Want wie gelooft nou dat een jaar uit het arbeidsproces een grotere handicap is dan de reden van uitval? En dat het verschil tussen verzuim van zeg enkele weken en twee jaar vaak flinterdun is?

Had ik het de verzekeraars destijds verteld, ze hadden me niet geloofd.

De kansen
Elke WGA-instroom is ooit gestart met een (onschuldig lijkende?) 1e ziekmelding. Dat lijkt een open deur, maar bewustwording hiervan is de sleutel tot een succesvolle aanpak. Voor ondernemingen met arbeidsbemiddeling als core business – uitzenders, detacheerders en payrollers dus – is dit een gouden kans. Voor de eigen vangnetters sowieso, maar ook voor de vangnetters uit alle andere sectoren. Want wat moet je als niet arbeidsbemiddelaar met werknemers, waarvan je afscheid hebt genomen en tegelijk wel verantwoordelijk bent voor hun re-integratie.

Ik zou het wel weten: uitbesteden aan een arbeidsbemiddelaar met een goed trackrecord.
Nederland wordt wakker!

Jaco Coster, coster@professionalsinflex.nl

Reageren:

*

Gerelateerd nieuws

  • Geen gerelateerde berichten gevonden.

Meer uit deze rubriek