loading
views
6 reacties
Frank van Gool

De lange, koude winter

Frank van Gool (1965) is DGA van OTTO Work Force. De onderneming ontwikkelde zich sinds de oprichting in 2000 snel tot grootste internationale arbeidsbemiddelaar in Europa. OTTO Work Force heeft ruim 10.000 mensen aan het werk in Nederland, Polen, Duitsland, Tsjechië, Slowakije, Hongarije en Oekraïne. OTTO Work Force is lid van de ABU en is VCU- en NEN-4400-1 gecertificeerd. X

De lange, koude winter

Het is weer december en de meeste Polen verheugen zich al op het Kerstfeest. Kerst is in het katholieke Polen hét feest van het jaar. En dat vier je natuurlijk bij voorkeur gezellig thuis in het winterse vaderland. Maar de Nederlandse economie draait ook in de Kerstvakantie door, en dat betekent dat wij op veel van onze Poolse medewerkers een beroep doen om door te werken. Een moeilijke afweging die verrassend vaak ten gunste van Nederland uitvalt. Niet vanwege de toeslagen, maar omdat zij positief in het leven staan en zich verantwoordelijk voelen voor hun werk.

Wij kunnen veel leren van dat positieve verantwoordelijkheidsgevoel van onze Poolse mede-Europeanen.
Zo langzamerhand hebben wij elkaar zo diep in de put gepraat dat onze hele economie stagneert. Reikhalzend keken wij uit naar het nieuwe élan van het duo Rutte-Samson, maar het optimisme werd in de kiem gesmoord. Gekissebis, diep insnijdende bezuinigingen en geen perspectief. Tot overmaat van ramp waren de kwartaalcijfers van onze economie ook nog eens desastreus.
Ook de uitzendbranche kraakt. Van de nieuwste cijfers wordt niemand vrolijk. Volgens de ABU Marktmonitor daalde het aantal uitzenduren in periode 11 (week 41 – 44) met 5% en de uitzendomzet nam af met 4% ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar. OTTO Work Force doet het gelukkig aanzienlijk beter dan het marktgemiddelde, maar er is natuurlijk wel een verschil tussen beter en goed.

Overigens dekt het woord ‘crisis’ zo langzamerhand de lading van onze economische malaise niet meer. De weg omlaag was ellendig, de economie is een zwak flakkerend waakvlammetje en de weg omhoog is nog niet eens in zicht. Dit is geen crisis meer, dit is de nieuwe werkelijkheid.
En die werkelijkheid is bitter. We staan aan het begin van een lange, koude winter. Als het consumentenvertrouwen niet wordt aangewakkerd, dan zou er wel eens een nog grotere kaalslag kunnen komen. En blijkens de laatste cijfers is juist het consumentenvertrouwen de afgelopen periode weer gedaald. Dat verbaast mij niets. De overheid komt met maatregelen die de koopkracht zwaar aantasten. De hypotheekrenteaftrek wordt aangepakt, de huizenprijzen dalen, de inflatie is hoger dan de loonstijging. Iedereen wordt in zijn portemonnee geraakt en dus houden we de hand op de knip, kruipen rond de kachel tegen elkaar aan en wachten op betere tijden. Als we niet uitkijken gaat die lange, koude winter verdacht veel op een nucleaire winter lijken. Een uitzichtloze catastrofale periode, waarin niets meer tot bloei komt en het moreel van de bevolking geknakt is.

Het negativisme van veel consumenten wordt weerspiegeld door de opstelling van veel ondernemers. Teveel ondernemers wat mij betreft. Ook bij veel ondernemers lijkt het élan geknakt. Veel te vaak hoor ik ondernemers op klaaglijke toon zeggen dat ze in deze periode vooral proberen te overleven. Geen pech is ook mazzel, redeneren zij. Als er niets tegen zit gaat het ons goed, als we de nul maar houden. Zij surfen mee op de golven van de economie, maar zij sturen niet. En dat terwijl je juist bij tegenwind je stuurmanskunst moet vertonen. Alle ondernemers rationaliseren hun interne organisatie, maar lang niet alle ondernemers zien dat er buiten op de markt ook in deze tijden kansen te ontdekken zijn. En dat is jammer, want daarmee versterken zijn het beeld: blijf zitten waar je zit, verroer je niet, hou je adem in en stik niet.

Natuurlijk zijn het barre tijden, maar de grootste fout die wij kunnen maken is dat we onszelf en elkaar de put in praten. Wij zitten collectief verstard als een konijn in de aanstormende koplampen te staren. We zijn bang voor wat er komen gaat en geven geen geld meer uit. En juist dát is een fatale fout. It’s psychology, stupid. Als wij er niet in blijven geloven, dan wordt het inderdaad een lange, koude winter. Maar als wij met elkaar, Rutte en Samson voorop, ons vertrouwen hervinden, dan vinden wij ook de weg omhoog.
Juist in deze decembermaand kunnen wij het verschil maken door als consumenten te doen wat ons land nodig heeft: geld uitgeven. Ik roep iedereen op om deze maand eens lekker ouderwets te gaan shoppen. Verras je familieleden met een extra cadeau, kies gerust voor dat duurdere exemplaar, doe eens gek, wat maakt het uit. Ik hoop dat dit inderdaad wat uitmaakt. Verander de economie, begin bij jezelf.

Misschien heb ik makkelijk praten. Ik voel mij bevoorrecht dat ik heel veel Poolse medewerkers heb in mijn dagelijkse omgeving. Zij gaan met de feestdagen niet naar hun familie in Polen, maar blijven doorwerken om de Nederlandse economie draaiend te houden. Zij nemen hun verantwoordelijkheid, zij blijven positief en zij herinneren ons aan wat wij moeten doen. Er in blijven geloven.

Frank van Gool


Gerelateerd
ABU week 40-41: omzetdaling 4%

Reacties op dit artikel

  • Auteur: Leo van den Berg Datum:

    Inderdaad is er sprake van een toenemende werkloosheid, zowel onder jongeren als ook ouderen. Dat men misbruik zou maken van het feit dat Nederlanders niet zouden willen werken is maar de vraag. Ik gaf al aan dat een aantal projecten zoals het Westland en de Rotterdamse haven nou niet echt succesvol zijn gebleken.

    Dat is op zijn zachts gezegd toch wel verbazingwekkend met een groot aantal werklozen in Zuid-Holland. Eerlijkheidshalve moet ik wel vertellen dat ik niet op de hoogte ben van de arbeidsvoorwaarden die de werkgevers daar boden en of dat de reden is dat mensen niet kwamen opdagen c.q. aan de slag gingen.

    Ook begrijp ik uit publicaties dat het werkzaamheden zouden zijn waar men geen oudere werklozen voor zouden willen hebben. Dat zal deels te maken hebben met een stuk vooroordeel over de oudere werkzoekenden wat weer leeftijdsdiscriminatie veroorzaakt.

    Hoe dan ook, er zullen voorstanders en tegenstanders blijven bestaan omtrent de aanwezigheid van de Oost-Europese werknemers, waarvan ik overigens verwacht dat een groot aantal terug zal gaan aangezien de Poolse economie beter draait dan de Nederlandse. Maar zolang ze hier zijn ben ik van mening dat we ze op gelijke basis moeten behandelen en betalen zoals we ook Nederlanders behandelen en betalen.

    Dan schrijf je “De mensen die hierdoor niet aan de bak komen, maken wel gebruik van onze voorzieningen die door ons allen dienen te worden opgehoest”. Juist, met zijn allen betalen we in Nederland voor mensen die vaak buiten hun schuld zonder werk zijn komen te zitten. Onder die mensen zijn er een groot aantal die jarenlang premie hebben betaald en hun bijdrage hebben geleverd aan de sociale voorzieningen die we in Nederland hebben. Het zijn dus onze voorzieningen en daar moeten we solidair over blijven in Nederland.

  • Auteur: Frank de Haan Datum:

    Als je nou niet in staat bent om je zelf te helpen (lees: steeds maar toenemende werkeloosheid), hoe kan je dan wel in staat zijn om om personeel van over de grens hier naar toe te halen? Dat is toch de omgekeerde wereld? Men maakt “misbruik” van de situatie dat de nederlanders hier niet zou willen werken. Er is hier in Nederland sprake van een arbeidspotentieel, echter deze aan te spreken is kennelijk geen optie. De mensen die hierdoor niet aan de bak komen, maken wel gebruik van onze voorzieningen die door ons allen dienen te worden opgehoest. Gelet op de context van het verhaal onnodig.

  • Auteur: Leo van den Berg Datum:

    Even ter ondersteuning aan mijn eerder geschreven verhaal nog een bericht wat vandaag verscheen in de media.

    VANDAAG 12:10.
    Hun imago is niet altijd even goed, maar arbeiders uit Oost-Europa hebben wel degelijk een positieve bijdrage aan onze economie.
    Dat blijkt uit een rapport van onderzoeksbureau SEO, in opdracht van de Stichting Buitenlandse werknemer. Eerder waren vermeende overlast en criminaliteit van Oost-Europese seizoenarbeiders. voor Geert Wilders aanleiding het Polen-meldpunt te openen.

    Maar dat meldpunt geeft een verkeerd beeld, zeggen de onderzoekers. De Poolse arbeiders hebben we volgens hen juist hard nodig.
    De onderzoekers hebben alle kosten en opbrengsten in kaart proberen te brengen. Onder de streep blijft een positieve bijdrage over van 1.400 euro per werknemer. De 200.000 tijdelijke arbeidskrachten leveren onze economie daarmee dit jaar 270 miljoen euro op. Om dat voordeel te behouden moet er wel wat gebeuren. Vooral bij de huisvesting. Daarnaast roepen de onderzoekers de overheid op om illegale uitzendbureaus harder aan te pakken.

    Hun imago zou niet altijd even goed zijn, maar wie is daar verantwoordelijk voor? Zijn het de buitenlandse werknemers die hun imago omlaag halen of is dat een kwestie van vooroordeel? En in hoeverre heeft het Polenmeldpunt hieraan bijgedragen?
    Nou, een recente publicatie:

    Het Polenmeldpunt van Geert Wilders’ PVV heeft voor de Polen achteraf gezien positief uitgepakt. Polen blijken het helemaal niet zo slecht te doen in Nederland. De extra media-aandacht die de PVV genereerde met het meldpunt, wees uiteindelijk uit dat deze bevolkingsgroep relatief goed is ingeburgerd. Door de commotie bleken veel mensen helemaal niet negatief te denken over Polen in Nederland.

  • Auteur: Leo van den Berg Datum:

    Een goed en realistisch geschreven verhaal, over de huizenmarkt, de koopkracht, het consumentenvertrouwen en de inflatie. Met de waarschuwing waar we terecht zouden kunnen komen indien we in een hoek kruipen en betere tijden afwachten. Inderdaad, een uitzichtloze periode kan ons staan te wachten waarbij het moreel van de bevolking geknakt zou kunnen worden.

    Waarom schrijf ik dit stuk? Ik wordt te vaak geconfronteerd met meningen en inschattingen op andere blogs die spreken over een goed jaar in 2012, die spreken over goede vooruitzichten voor 2013 en totaal voorbijgaan aan de werkelijke feiten op de arbeidsmarkt. Die ons willen doen geloven dat er eigenlijk niets aan de hand is en Europa zo goed als uit de crisis is. In het stuk van Frank van Gool wordt naar mijn mening zeer duidelijk aangegeven waar we werkelijk staan, wat ons kan overkomen en wat ons te doen staat. Hoe moeilijk het momenteel ook is om het consumentenvertrouwen weer op te krikken zal dat toch echt moeten gebeuren voordat we veranderingen zullen zien in de economie.

    Voor velen was de onduidelijkheid over de hypotheekaftrek de reden dat er niet gekocht of verkocht werd waardoor de huizenmarkt piepend en krakend tot stilstand kwam. De onzekerheid over het hebben van een baan, de oplopende kosten voor energie en de achterblijvende investeringen van het bedrijfsleven maken mensen onzeker en zorgt ervoor dat de cirkel weer rond is.

    Dat de meeste Polen zich verheugen op het kerstfeest is mij bekend, ik had de kans om meer dan een jaar een afdeling aan te sturen waar hoofdzakelijk Polen werkzaam waren. Ik heb ze leren kennen als hardwerkende en vriendelijke mensen die, indien ze fatsoenlijk worden behandeld, loyaal en betrouwbaar zijn. Waarom schrijf ik fatsoenlijk behandeld worden?

    Omdat ik in de praktijk vaker geconfronteerd werd met het feit dat deze mensen anders behandeld werden dan Nederlandse werknemers. Juist Nederlandse leidinggevende speelde hierin een rol die ik als onfatsoenlijk wil betitelen en waar ik mij altijd tegen verzet heb. Ik heb me nooit bemoeid met salarissen die Poolse mensen verdiende, maar wel zeker met de wijze waarop je met Poolse werknemers dient om te gaan en dat is in een zin gezegd: Op dezelfde respectvolle manier zoals ook wij behandeld en benaderd willen worden.

    Met het stuk waarin gesproken wordt over maatschappelijk verantwoord ondernemen en waar men eerst klaar zou moeten staan voor de eigen beroepsbevolking zullen ongetwijfeld mensen te vinden zijn die het hiermee eens zijn. Als dit ingevuld zou zijn kan men pas gaan denken aan het binnenhalen van arbeidskrachten buiten de grenzen. De vraag is natuurlijk wel of je dit opgevuld krijgt met Nederlanders met een uitkering.

    Recentelijk is er een actie geweest in het kassengebied van het Westland om mensen (Nederlanders) met een uitkering aan het werk te krijgen en dat is nou niet een doorslaand succes gebleken. Een tweede voorbeeld is het personeelstekort in de Rotterdamse haven waar mensen met een uitkering werden uitgenodigd om met een busrit mee te gaan om het havengebied te bekijken en dan met name op plekken waar volop werkgelegenheid voor hen zou zijn. Ondanks dat Rotterdam duizenden mensen heeft met een uitkering kregen ze nog niet 1 bus vol. Uit deze voorbeelden moge blijken dat het nog niet zo eenvoudige materie is.

    Om er voor te pleiten om Polen een bijdrage te laten betalen voor de financiering van de Nederlandse werknemers gaat me een stap te ver. Zij komen hier naartoe om op een normale wijze hun boterham te verdienen, niet om een bijdrage te leveren aan een probleem waar zij part noch deel aan hebben. Ik ben zelf inmiddels mijn baan ook kwijtgeraakt door een reorganisatie en solliciteer vele malen per week om weer aan de slag te komen. Ik heb niet de indruk dat Poolse werknemers me voor de voet lopen bij mijn zoektocht naar een baan, ik zou zelfs graag tussen Poolse mensen willen werken.

    Weet je waar ik wel fundamenteel op tegen ben? Op het wegzetten van Poolse werknemers als baanpikkers en overlast bezorgende mensen. Ik vraag me overigens wel af hoeveel Nederlanders graag naar huis zouden willen gaan met kerstmis?

    Voor zover, een prettig kerstfeest.

  • Auteur: Frank de Haan Datum:

    Beste Frank,

    In het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen ben ik van mening dat men eerst klaar moet staan voor de eigen beroepsbevolking.

    Als dit is ingevuld kan men gaan denken aan het binnenhalen van arbeidskrachten buiten de grenzen.

    Volgens het CBS was in september 2012 de werkeloosheid 6,6% en komen er gemiddeld 8.000 werkelozen er bij. Je kan iemand anders (Polen bijvoorbeeld) helpen als je in staat bent om je zelf (werkeloze Nederlanders) te helpen.

    Maatschappelijk verantwoord ondernemen betekent dus niet Nederlanders voorzien van een uitkering om vervolgens mensen van over de grens hier naar toe te halen.

    Ik zou er voor pleiten, als er sprake is van het bezetten van arbeidsplaatsen door derden (Polen bijvoorbeeld) deze een bijdrage te laten betalen i.v.m. de financiering van de nederlandse werknemers. Nou moeten wij dat doen. Daar ben ik fundamenteel tegen.

  • Auteur: Paul Hoogduin Datum:

    Beste Frank,

    Ondanks alle berichten ben ook ik sinds 1 november gestart als eigen ondernemer.

    Mijn missie: het verlagen van de indirecte kosten van mijn klanten met als USP: NO SAVINGS NO FEE.

    Fijne feestdagen.
    Paul Hoogduin

Reageren:

*

Gerelateerd nieuws

  • Geen gerelateerde berichten gevonden.

Meer uit deze rubriek