loading
views

Wet op het algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten | Wet AVV

Wet op het algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten | Wet AVV
De Wet op het algemeen verbindend en het onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten, de Wet AVV, regelt dat de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid CAO-bepalingen op verzoek algemeen verbindend kán verklaren, mits de bepalingen gelden voor een naar zijn oordeel belangrijke meerderheid van de in een bedrijfstak werkzame personen. Daarmee worden deze bepalingen voor de hele bedrijfstak bindend.



CAO bepalingen die voor AVV in aanmerking komen
CAO bepalingen die voor AVV in aanmerking komen zijn CAO bepalingen die primair verband houden met arbeid en die rechten en plichten regelen van werkgever en werknemer onderling en van werkgever en werknemer ten opzichte van CAO partijen. Meer over de Wet CAO. 

Besluit algemeen verbindendverklaring
In het Besluit aanmelding van collectieve arbeidsovereenkomsten en het aanvragen van algemeen verbindendverklaring zijn de procedurele vormvereisten opgenomen waaraan CAO-partijen moeten voldoen bij de aanmelding van een CAO en een verzoek om avv.

Toetsingskader algemeen verbindendverklaring
Het Toetsingskader algemeen verbindendverklaring van CAO-bepalingen bevat de criteria waaraan AVV-verzoeken inhoudelijk worden beoordeeld.

Met de publicatie van het Toetsingskader is beoogd zowel aan onderhandelingspartijen bij CAO’s als aan derden bekendheid te geven aan de procedures en de criteria waaraan de verzoeken om AVV alsmede de bedenkingen van derden tegen het AVV-verzoek worden beoordeeld. Eveneens is beoogd de juridische kwaliteit van voor AVV voorgelegde CAO-bepalingen te vergroten, de verantwoordelijkheden tussen AVV-verzoekende partijen en de Minister duidelijk te scheiden en de afhandeling van AVV-verzoeken te versnellen.

Een aantal CAO-bepalingen zal nooit voor AVV in aanmerking komen. Deze staan benoemd in artikel 4.3 van het toetsingskader en zijn als volgt:

  • bepalingen die de relaties tussen cao-partijen onderling regelen. Dergelijke bepalingen hebben alleen betekenis voor cao-partijen;
  • Intentieverklaringen, protocollen of aanbevelingen en eventuele toelichtingen op de cao, waaronder tevens verstaan wordt voetnoten bij cao-bepalingen;
  • cao-bepalingen die de beslissing van de rechter omtrent twistgedingen uitsluit. Een cao-bepaling inzake een geschillenprocedure komt niet voor avv in aanmerking indien niet aan de voorwaarden zoals genoemd in het Toetsingskader wordt voldaan. Zo moeten bijvoorbeeld beide partijen in het geding om een bindend advies verzoeken; een bindend advies dient niet verplicht te zijn opgelegd;
  • cao-bepalingen die ongelijke behandeling van georganiseerden en ongeorganiseerden te weeg brengen;
  • cao-bepalingen over pensioenen. Dit zijn lange-termijnvoorzieningen terwijl een avv-besluit voor maximaal twee jaar kan gelden. Ook komen bepalingen die uitdrukkelijk tot een bepaald tijdstip van kracht zijn, indien dat tijdstip gelegen is voor de inwerkingtreding van het avv-besluit, niet voor avv in aanmerking. Een besluit tot avv heeft namelijk geen terugwerkende kracht. Evenmin komen cao-bepalingen voor avv in aanmerking waarbij een eenmalig recht wordt toegekend dan wel een eenmalige verplichting wordt opgelegd te verkrijgen/voldoen op een tijdstip dat ligt voor (of na) de werkingsduur van het avv-besluit;
  • Cao-bepalingen die ertoe strekken dat een door de cao toegestane de­centrale afspraak waarmee van een of meer cao-bepalingen wordt afge­we­ken, binnen de werkingssfeer ervan bindend zal zijn voor de werkgever(s) en al zijn (hun) werknemers, tenzij de cao-bepaling slechts afwijking toe­laat in de vorm van in de cao zelf aangegeven alternatieven.

Gerelateerd nieuws


Meer uit deze rubriek