loading
views
0 reacties
Rob Berbers

‘De Zwarte Madam’

Directeur van FaseVijf, Bemiddelaars voor Bemiddelaars te Bussum. Gespecialiseerd in het bemiddelen van mensen binnen de commerciële arbeidsbemiddeling voor vaste en interim posities. Kent die branche op zijn duimpje omdat hij sinds 1990 daarin op directieniveau (vast en interim) werkzaam is. Lid van diverse raden van advies en de laterale denktank ‘Not Just Von Braun’. Getrouwd met Milou en vader van drie kinderen. X

26 oktober 2011

Column Rob Berbers


In deze serie columns beschrijft Rob Berbers ervaringen met klanten in bemiddelingstrajecten. Typerend en herkenbaar.


Klanttype: ‘De Zwarte Madam’
In de klassieker van Suske en Wiske, de Zwarte Madam, prijkt op de kaft een oude heks die met haar handen boven een glazen bol hangt en daarin de toekomst denkt te zien. De laatste maanden heb ik een aantal van onze cliënten ook boven zo’n bol zien hangen (bij wijze van spreken dan) om te kijken wat de toekomst hen zou brengen. En aan de hand van deze voorspelde toekomst maak je je huishoudboekje op. In grote mensentaal heet dat budgetteren. Dat is eigenlijk een akelige bezigheid, die veelal heel veel tijd en energie kost. En hoe groter de organisatie, des te langer en omslachtiger deze trajecten lijken te zijn. Vandaag hoorde ik van een directielid van een wereldwijde top driespeler, dat zij inmiddels de vierde ronde budgetteren ingegaan zijn, en dat het traject al loopt vanaf augustus. Ze hopen er medio november een klap op te geven…

Mistige glazen bol
De Zwarte Madam probeerde de toekomst te voorspellen, en dat proberen mijn cliënten ook. Ik heb veel respect voor hen, want wie weet nou wat de economie gaat doen het komende jaar. Wat doet Nederland, Europa, en de wereld? Gaat deze -15% doen, of toch +3? Wanneer gaat de dip echt komen, komt ie eigenlijk wel, wordt 2012 dan een sof of een feestje? Ga er maar aan staan, om in deze mist, in de glazen bol van de Zwarte Madam, de toekomst nog te ontwaren.

Duikeling
Onder invloed van de sombere verhalen die weer overal de kop opsteken zagen wij de gestage groeilijn in onze opdrachtenportefeuille van voor de zomer plotseling een vervelende duikeling naar beneden maken. Gedurende de zomer werd de mist in de bol alleen maar dikker, met dank aan de Grieken, de Italianen, de Ieren… Procedures werden vertraagd, uitgesteld en afgeblazen. Was het een normaal seizoenspatroon of liet de crisis haar lelijke gezicht weer zien? Onze voorraad lopende procedures nam gestaag af, hoewel gezegd moet worden dat we ook wel een aantal mooie plaatsingen deden. Maar dan heb je daarna wel weer nieuwe opdrachten nodig. Ik kreeg een déja vu, dit leek op de situatie van medio 2008. Angstvallig hield ik de kranten in de gaten, op zoek naar tekenen die me hielpen de toekomst te voorspellen.

Gehard?
Die tekenen liegen er niet om. Maar het lijkt wel of we er nu beter mee om kunnen gaan. Of we niet meer het koppie laten hangen en ondanks de zware tegenwind toch vooruit willen blijven gaan. Zijn we gehard? Gewend aan slechte berichten? We hebben er nogal wat gehad de laatste jaren, Tsunami en de nucleaire ramp in Japan, Italiaanse monetaire fratsen, de Nederlandse inzending voor het Eurovisie songfestival, het mogelijke faillissement van de Grieken, de Ieren en de Spanjaarden en wie weet wie nog meer. Kunnen we daar gewoon mee om gaan en gaan we gewoon door met ons leven, zij het met de nodige aanpassingen? Blijven bedrijven gewoon mensen inzetten om werk te verzetten: ik geloof het wel.

Opdrachten
Mijn mening wordt onderstreept met hetgeen gebeurde in de eerste dagen van oktober, het leek hier wel of de sluizen van de opdrachten open gingen. Die kwamen namelijk in groten getale binnen, mooie aansprekende affiches, zouden ze bij Studio Sport zeggen. Er was ineens meer dan voldoende werk in huis, en nog meer dan dat. Een gevarieerd palet van uitdagende jobs, op een goed niveau bij een verscheidenheid aan bedrijven. Ondernemers, bestuurders, directieleden, die crisismoe zijn, die misschien nog niet op groei aansturen maar die de opengevallen posities ingevuld willen zien met zeer goede nieuwe werknemers. Gelukkig schakelen ze ons daar voor in en ik ben blij met die bedrijven die ons het vertrouwen schenken.

Vertrouwen
Want dat lijkt de kern te zijn waar de zaak om draait: vertrouwen. Wanneer het vertrouwen terugkeert in de markt kan het herstel weer gaan beginnen. De consument kan weer met goed vertrouwen geld gaan uitgeven zodat het mechaniek weer op gang komt. In onze branche betekent het dat we ons met z’n allen niet van de wijs laten brengen. Durf tonen, zoeken naar kansen en focussen op het halfvolle gedeelte van het glas. Want halfvol is nog lang niet leeg.

Rob Berbers
FaseVijf
Reageren?
r.berbers@fasevijf.nl

logo FaseVijf

Gerelateerd nieuws


Meer uit deze rubriek