loading
views

Zetten payrollondernemingen FNV, CNV en De Unie voor het blok?

Harry Vogels

7 september 2011

Column Harry Vogels, cao-expert

Het einde van de payroll-cao van de VPO en FNV, CNV en de Unie nadert. Payrollondernemingen zijn op zoek naar alternatieven.

Zetten payrollondernemingen de vakbonden FNV, CNV en De Unie voor het blok?

Met het nadere einde van de landelijke payroll-cao van de VPO en FNV, CNV en de Unie zijn diverse payroll-ondernemingen, naarstig op zoek naar cao-alternatieven, om de huidige cao op ondernemingsniveau toch door te zetten. Het gaat om hier om grote payroll-ondernemingen, die aan de wieg stonden van de nieuwe werkgeversorganisatie de Vereniging Payroll Ondernemingen (VPO) binnen de ABU-organisatie, maar die zich nu in de steek gelaten voelen door de vakbonden FNV, CNV en De Unie.

Waarom op zoek naar cao-alternatieven?
In 2006 hebben de gevestigde vakbonden – tot mijn verbazing – payrollen officieel erkend als bedrijfsactiviteit. Tot 2006 stelden de gevestigde vakbonden zich op het standpunt, dat payrollen eigenlijk hetzelfde was als uitzenden en zij werden hierin ook bevestigd door uitspraak van een rechter. Maar in 2006 sloten FNV, CNV en De Unie een landelijke payroll-cao af met werkgeversorganisatie VPO, omdat steeds meer payroll-ondernemingen contact zochten met andere vakbonden en deze werden vrijgesteld van de algemeen verbindend verklaarde ABU-cao. Met andere woorden: de gevestigde vakbonden zijn overstag gegaan, omdat zij de andere alternatieve vakbonden absoluut niet wilden toelaten tot deze jonge bedrijfstak, waarin volgens de vakbonden nu circa. 90.000 werknemers werken.
Maar na vijf jaar hebben de gevestigde vakbonden het helemaal gehad met deze cao, ondanks alle investeringen. Roderik Mol, bestuurder van CNV Dienstenbond zegt hierover: “we zijn in de payroll-cao gestapt om er voor de toekomst iets goed van te maken voor de werknemers. We hebben ons in de afgelopen tijd de blaren op de tong gesproken om verbeteringen in de arbeidspositie van de ‘payrollers’ te realiseren. De payrollbedrijven geven echter niet thuis en echte interesse voor het lot van de werknemers ontbreekt. Tegelijkertijd worden steeds meer mensen in de payroll constructie aangesteld. Een onverantwoorde ontwikkeling waar we niet aan kunnen en willen meewerken.”
Werkgevers verenigd in de VPO hebben een heel andere mening.
Jeu Claes, voorzitter van de VPO, zegt dat met de VPO-cao de arbeidsvoorwaarden juist uitstekend geregeld zijn en dat werknemers en werkgevers hierdoor weten waar zij aan toe zijn. “Flexibilisering van de arbeidsmarkt is onomkeerbaar. Dat geldt ook voor payrolling. De kunst is om veranderingen in arbeidsverhoudingen in goede banen te leiden. De VPO-cao schrijft voor dat vanaf dag één de payroll-medewerker dezelfde primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden ontvangt als de medewerker in dienst van de opdrachtgever. Daarover, en over vele andere arbeidsvoorwaarden, hebben we uitgebreide afspraken gemaakt in onze VPO-cao. Zo is loondoorbetaling bij ziekte geregeld van totaal 170 procent in de eerste twee jaar, hebben VPO-leden herplaatsingsverplichtingen wanneer het werk wegvalt, kent de VPO een eigen pensioenregeling en wordt er geld gereserveerd – 1 procent van de loonsom – voor opleidingen.”

De FNV, CNV en De Unie hebben de VPO-cao opgezegd en zoals het nu dus loopt is de landelijke payroll-cao op 1 januari 2012 ter ziele. Enkele grote payrollondernemingen laten het hier echter niet bij zitten en willen toch doorgaan met de huidige payroll-cao op ondernemingsniveau en zoeken een uitweg om straks niet onder de ABU-cao te hoeven vallen.
En die uitweg is te vinden bij andere vakbonden, die klaarstaan om de ‘taken’ van FNV, CNV en De Unie over te nemen. Want een cao moet nu eenmaal worden afgesloten met een of meer vakbonden.

Andere alternatieve vakbonden
Velen denken dat FNV, CNV en De Unie de enige vakbonden zijn, maar er zijn er veel meer in Nederland, zoals onder andere de LBV, ABW, ABGP en AVV. Vakbonden LBV en ABW zijn al lang actief in payroll-land met ondernemings-cao’s, zoals Tentoo en Please. Alternatieve vakbonden zijn zeker bereid met grote payrollondernemingen zaken te doen, en dat is een steek in de rug voor de gevestigde vakbonden FNV, CNV en De Unie. Niet voor niets wordt er dezer maanden achter gesloten deuren in de Stichting van de Arbeid gesproken over payrolling. Bij de Stichting van de Arbeid blijkt recent een adviesaanvraag te zijn binnengekomen van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over payrollen. Want ook de minister zit in een lastig pakket: hij heeft al diverse payroll-cao’s gedispenseerd van de ABU-cao en waarom zou hij dan volgende ondernemings-cao’s weigeren? Ook de minister heeft blijkbaar erkend dat payroll iets anders is dan uitzenden. En ook alternatieve vakbonden worden door de minister gerespecteerd als onafhankelijke vakbonden.

Toch nog een landelijke payroll-cao?
Ik vermoed dat grote payroll-ondernemingen, volgens mij met medeweten van de ABU en de VPO met alternatieve vakbonden praten om druk uit te oefenen op de vakbonden FNV, CNV en De Unie om voor het eind van eind jaar weer plaats te nemen aan de cao-tafel bij de VPO, zodat er toch weer een nieuwe landelijke payroll-cao komt per 1 januari a.s. De gevestigde vakbonden willen zeker niet dat andere vakbonden hun rol in payroll-land volledig overnemen. Er is door de gevestigde vakbonden al veel geïnvesteerd in de landelijke cao en in een gezamenlijke stichting: de Stichting Sociaal Fonds Payrolling met een premieheffing van 0,05% van de loonsom. Bij het loslaten van deze jonge bedrijfstak verliezen de gevestigde vakbonden niet alleen hun invloed, maar ook de jaarlijkse bijdragen uit het sociaal fonds. En dit geld hebben de vakbonden hard nodig, want veel leden hebben zij ook niet in payroll-land.
Het zal mij niet verbazen als er per 1 januari 2012 weer een nieuwe landelijke payroll-cao op bedrijfstakniveau komt.

Harry Vogels
www.caoadvies.nl

> Lees meer columns over cao-perikelen

Gerelateerd nieuws


Meer uit deze rubriek