loading
views

Zieke werknemer hard tegen de lamp gelopen

23 december 2009

Inleiding
De werknemer in kwestie is sinds 1 januari 2002 als allround medewerker reiniging (chauffeur/belader) in dienst bij een bedrijf dat als primaire taken heeft stadsreiniging en inzameling van afval. Op het dienstverband is een verzuimreglement van toepassing. Hierin is onder andere bepaald dat op zieke werknemers een actieve informatieplicht rust. Zonder toestemming van de bedrijfsarts én de werkgever, mag geen arbeid, of andere activiteiten, worden verricht die genezing zouden kunnen belemmeren. Vakanties tijdens ziekte dienen tijdig, schriftelijk te worden aangevraagd en kunnen − naar gelang van omstandigheden − al dan niet worden geweigerd.

Zonder toestemming met vakantie met whiplash
Op 23 november 2006 is de werknemer voor de eerste keer geopereerd aan zijn rechterknie en stond sindsdien als ziek te boek. Eind maart 2007 is de werknemer betrokken geweest bij een kop-staartbotsing. Hij stelt hieraan whiplashachtige klachten te hebben overgehouden. De werknemer is op 16 juli 2007 voor de eerste keer gewaarschuwd wegens het onaangevraagd met vakantie gaan alsook belemmering van de re-integratie.

Re-integratie niet geslaagd
Op uitdrukkelijk aangeven van de werknemer heeft de bedrijfsarts op 21 september 2007 onder andere gerapporteerd dat de werknemer ongeveer een half uur achtereen kan lopen (ommetje) en dat hij gedurende een beperkt deel van de werkdag (ongeveer 1 uur) kan lopen. Ook voor- en nadien had/heeft de bedrijfsarts rekening moeten houden met knieklachten. De door de werknemer gestelde beperkingen waren zo divers dat de werknemer intern niet herplaatsbaar (b)leek. Een mobiliteitscentrum en twee re-integratiebureaus, die in het kader van het tweede spoor waren ingeschakeld, zijn er evenmin in geslaagd de werknemer te re-integreren.

Deelname Dam tot Damloop
Eind juni 2008 is de werkgever getipt dat de werknemer op 23 september 2007 − derhalve twéé dagen na zijn afspraak met de bedrijfsarts − onder een andere naam heeft deelgenomen aan de Dam tot Damloop. Foto- en filmmateriaal op de website van de Dam tot Damloop bevestigen dit. Uit het prestatieoverzicht blijkt dat de werknemer − ondanks zijn vele, gepretendeerde klachten − wél 16,1 kilometer in een netto tijd van 1:32:22 uur heeft gelopen. De werknemer heeft zijn werkgever noch de bedrijfsarts hier toestemming voor gevraagd.

Op vakantie tijdens verantwoordingsgesprek met werkgever
De werkgever heeft − in het kader van hoor en wederhoor − de werknemer ontboden zich te verantwoorden. De werknemer heeft deze afspraak per e-mail geannuleerd wegens een onaangekondigde drieweekse vakantie in Duitsland. Achteraf is overigens gebleken dat de werknemer via Duitsland naar Zuid-Oost Azië is gevlogen. Het verantwoordingsgesprek heeft uiteindelijk begin augustus 2008 plaatsgevonden. De werknemer heeft daarbij toegegeven dat hij met pijnstillers heeft deelgenomen aan de duurloop en dat hij hiervoor hard had getraind. De werkgever zag geen basis meer voor continuering van het dienstverband en heeft een ontbindingsverzoek ingediend.

Oordeel kantonrechter
Voor de kantonrechter Haarlem staat vast dat de werknemer op grond van het verzuimreglement toestemming had dienen te vragen voor activiteiten die zijn genezing zouden kunnen belemmeren. Het had de werknemer duidelijk moeten zijn dat deelname aan de Dam tot Damloop tot zulke activiteiten gerekend moeten worden, juist omdat zijn ziekteverzuim verband houdt met knieklachten, waarvoor hij laatstelijk op 6 juni 2007 voor de tweede maal was geopereerd. Deelname aan een duurloop vormt een belasting voor het bewegingsapparaat en in het bijzonder de knieën. Het was dus niet aan de werknemer zelf om te beslissen of deelname (op dat moment) verantwoord was. De werknemer heeft naar de mening van de kantonrechter de op hem rustende re-integratieverplichtingen (waaronder zijn informatieplicht) zodanig veronachtzaamd, dat dit ontbinding per 1 november 2008 wegens een dringende reden rechtvaardigt.

Afwijkende visie UWV
Helaas voor de werkgever is deze kwestie hiermee niet afgedaan. De werknemer heeft namelijk een WW-uitkering aangevraagd. Het UWV heeft dit verzoek gehonoreerd. Het UWV verhaalt sedertdien de uitkeringskosten op de werkgever, daar deze eigenrisicodrager is voor de WW. Als belanghebbende in de zin van de Algemene wet bestuursrecht heeft de werkgever bezwaar gemaakt tegen het toekenningsbesluit. Het UWV heeft in bezwaar het standpunt ingenomen dat er geen sprake zou zijn van verwijtbare werkloosheid wegens het ontbreken van een dringende reden in de zin van het Burgerlijk Wetboek. De beroepsprocedure loopt nog. Wordt vervolgd…

Bron: Rechtbank Haarlem, Sector kanton – locatie Haarlem, 29 oktober 2008, LJN: BG2722

Gerelateerd nieuws

  • Geen gerelateerde berichten gevonden.

Meer uit deze rubriek