loading
views

Vergoeding op basis van de nieuwe kantonrechtersformule

Februari 2009

Inleiding
In het geval van een ontbinding van de arbeidsovereenkomst wordt aan de werknemer op basis van de kantonrechtersformule een billijke vergoeding toegekend. Op 1 januari 2009 is de herziene “nieuwe” kantonrechtersformule in werking getreden. Gelijk de oude kantonrechtersformule wordt in de nieuwe kantonrechtersformule bij de vaststelling van de hoogte van de vergoeding rekenschap gegeven aan de volgende factoren: het aantal dienstjaren (A-factor), de beloning (B-factor) en de correctiefactor (C-factor). De onderhavige uitspraak van de kantonrechter te Amsterdam van 30 januari 2009 is de eerste gepubliceerde uitspraak waarin de nieuwe kantonrechtersformule is toegepast.

Feiten
De werkgever heeft de werknemer, welke bij de werkgever werkzaam was in de functie van vrachtwagenchauffeur, op 18 december 2008 op staande voet ontslagen. De reden voor het ontslag op staande voet is dat de werknemer de sleutels van de vrachtwagen, het kantoor en de koelcellen van de werkgever in de deur van de vrachtwagen heeft laten zitten. Voorafgaand aan het ontslag op staande voet heeft de werkgever de werknemer meerdere malen een schriftelijke waarschuwing gegeven voor zijn gedrag en nalatigheid.

Vordering werkgever en verweer werknemer
De werkgever heeft de kantonrechter verzocht voorwaardelijk, voor zover de arbeidsovereenkomst nog zou bestaan, de arbeidsovereenkomst te ontbinden, primair op grond van een dringende reden, subsidiair op grond van een wijziging van omstandigheden in de zin van artikel 7:685 BW. De werknemer voert verweer en verzoekt primair de arbeidsovereenkomst niet te ontbinden en subsidiair de arbeidsovereenkomst te ontbinden onder toekenning van een vergoeding van € 104.642,– bruto gebaseerd op correctiefactor = 2 en volgens de tot 1 januari 2009 geldende “oude” kantonrechtersformule, omdat het ontslag op staande voet voor 1 januari 2009 is gegeven.

Beoordeling
De kantonrechter oordeelt dat het incident met de sleutels geen dringende reden vormt, ook niet in relatie tot de eerder door de werknemer ontvangen schriftelijke waarschuwingen. De betreffende gedragingen danwel het nalaten van de werknemer vormen naar het oordeel van de kantonrechter wel een zodanige verandering in de omstandigheden dat de arbeidsovereenkomst billijkheidshalve dadelijk of na korte tijd behoort te eindigen.

Kantonrechtersformule
De kantonrechter oordeelt dat aan de werknemer een vergoeding dient te worden toegekend op basis van de per 1 januari 2009 nieuwe kantonrechtersformule, omdat het verzoekschrift na 1 januari 2009 is ingediend.

A-factor en C-factor
Het dienstverband van de werknemer heeft 17 jaar en (ruim) 5 maanden geduurd. In de nieuwe kantonrechtersformule dient het aantal kale dienstjaren te worden afgerond, zijnde 17 jaar, en te worden toegerekend aan ofwel de periode tot het bereiken van de 35-jarige leeftijd ofwel de periode tussen 35 en 45 jaar. Het aantal dienstjaren van de werknemer tot 35 jaar bedroeg 13 jaar en (ruim) 8 maanden en het aantal dienstjaren tussen 35 en 45 jaar 3 jaar en (ruim) 8 maanden. Echter, in de aanvulling van januari 2009 op de kantonrechtersformule is bepaald dat wanneer het meerdere malen afronden van het aantal dienstjaren er toe leidt dat de optelsom groter is dan het totale aantal werkelijke dienstjaren er een bijstelling plaatsvindt. De afronding naar boven in de hogere leeftijdscategorie blijft wel gehandhaafd en de afronding naar boven in de lagere leeftijdscategorie niet. Alsdan worden 13 jaren toegerekend aan de periode tot 35 jaar en 4 jaren aan de periode tussen 35 en 45 jaar. Rekening houdend met de (nieuwe) wegingsfactoren (0,5 voor de jaren tot 35; 1 voor de jaren tussen 35 en 45 jaar) bedraagt het aantal gewogen dienstjaren daarmee (13×0,5 + 4×1=) 10,5.

Arbeidsmarktpositie – correctiefactor
In de vaststelling van de C-factor dient in de nieuwe kantonrechtersformule naast de risicosfeer van het ontslag en de verwijtbaarheid ook rekening te worden gehouden met de arbeidsmarktpositie van de werknemer en de financiële positie van de werkgever. In het onderhavige geval ziet de kantonrechter aanleiding om een correctiefactor van 0,5 toe te passen vanwege het verwijt dat de werknemer kan worden gemaakt van zijn gedragingen c.q. nalaten. De arbeidsmarktpositie van de werknemer, daarbij de opleidingen die de werknemer tijdens zijn dienstverband heeft genoten en zijn kansen op de arbeidsmarkt in ogenschouw nemende, en de financiële positie van de werkgever vormen geen reden om de C-factor verder aan te passen.

Conclusie
Met de herziening van de kantonrechtersformule is onder andere beoogd de afrondingsproblematiek van het aantal dienstjaren te vereenvoudigen en meer rekenschap te geven aan de omstandigheden van het individuele geval. In de onderhavige uitspraak komt duidelijk naar voren dat door het laten meewegen van de arbeidsmarktpositie van de werknemer en de financiële positie van de werkgever in de C-factor compensatie van de werkgever en de werknemer mogelijk is.

Dit artikel is geschreven door mr. Fleur Los, Van Diepen Van der Kroef Advocaten Haarlem; 023 542 42 92 of f.los@vandiepen.com

Bron: Kantonrechter Amsterdam, LJN BH1568, 30 januari 2009

FlexLawyers, de samenwerking tussen FlexService Solutions en Van Diepen Van der Kroef Advocaten, biedt u tegen een scherpe prijs toegang tot specialisten in het arbeidsrecht.


Gerelateerd nieuws

  • Geen gerelateerde berichten gevonden.

Meer uit deze rubriek