loading
views

Column Harry Vogels: horzel in de polder

20 januari 2009

Cao-expert Harry Vogels publiceert een maandelijkse column
over cao-perikelen op onze site. Hij geeft desgewenst advies en begeleiding bij alle cao’s in Nederland.


In 2002 word ik na een presentatie over mijn nieuwe boek ‘Cao’s
in en buiten de polder’ door het Financieele Dagblad een ‘polderhorzel’ genoemd, omdat ik mij kritisch uitlaat over de gevestigde vakbonden FNV en CNV. Bij de presentatie reik ik mijn boek uit aan een andere criticus in de polder: Jacques Teuwen, voorzitter van de vakbond De Unie.

Jacques en ik kennen elkaar al enige tijd en ook hij kan eigenlijk een polderhorzel worden genoemd. Ook hij kan vervelende steken uitdelen in het polderlandschap, maar dat is binnenkort afgelopen. Eind 2008 maakt vakbond De Unie bekend dat haar voorzitter zal aftreden. Heeft dat iets te maken met zijn rol als polderhorzel?

Jacques Teuwen heeft de laatste jaren volop zijn nek uitgestoken in de cao-wereld. Als kleine vakbond komt De Unie in de begin jaren negentig nauwelijks aan bod in de polder. Maar onder aanvoering van een nieuwe voorzitter betreedt de vakbond De Unie nieuwe paden. Bedrijfstakken, die van oorsprong thuishoren bij de vakbonden FNV en CNV, worden het terrein van De Unie. Zo begeeft de vakbond zich in de horeca-wereld, waar jarenlang alleen cao’s worden afgesloten met de FNV en het CNV. Het lukt De Unie hier aan tafel te komen en het gaat zelfs zo ver, dat de horeca in de jaren 2005 – 2008 uitsluitend een cao afsluit met vakbond De Unie en de FNV en CNV buitensluit. Hiermee maakt Jacques Teuwen zich niet geliefd bij de twee grote bonden, maar hij gaat verder en zoekt ook contacten in de wereld van het vervoer en de kinderopvang.

Bij de kinderopvang sluit De Unie, met Jacques Teuwen voorop, in 2005 een eerste eigen cao voor de Branchevereniging ondernemers in de Kinderopvang (BKN), wederom zeer tegen de zin van de vakbonden FNV en CNV. Ook in 2008 gaat De Unie hiermee door. In 2006 ontvangt Jacques Teuwen als eerste een prijs vanuit de bedrijfstak kinderopvang, de Constant van Gestelprijs. De prijs wordt hem uitgereikt vanwege zijn inzet voor de noodzakelijke modernisering van de arbeidsvoorwaarden in de sector kinderopvang. De prijs, door de BKN ingesteld ter nagedachtenis aan in 2005 overleden voorzitter, wordt jaarlijks – voor het eerst in 2006 – uitgereikt aan de persoon of organisatie die een aantoonbare positieve bijdrage levert of heeft geleverd aan het bevorderen van het ondernemerschap in de kinderopvang.

De jury van de Constant van Gestelprijs 2006 overweegt bij de toekenning van de prijs aan Jacques Teuwen dat zijn visie, inzet en volharding hebben geleid tot een moderne, flexibele Cao Branche Kinderopvang Nederland. Deze cao laat – zonder de belangen van werknemers uit het oog te verliezen – vooral ruimte om op ondernemingsniveau te ondernemen. Dat is goed voor het ondernemerschap in de sector. De visie van Jacques Teuwen getuigt van een blik die verder reikt dan uitsluitend de cao-tafel. Een visie die ondernemerschap verbindt aan de kwaliteit van kinderopvang en van wezenlijk belang is voor het bevorderen van het ondernemerschap en de werkgelegenheid in de sector.

Bestuurders van FNV en CNV nemen deze visie van Jacques Teuwen zeker niet in dank af en zijn waarschijnlijk verheugd, dat hij nu zijn aftreden bekend heeft gemaakt. Ik verlies echter een maatje in de polder. Een maatje die – net zoals ik – opkwam voor vernieuwing in het ‘ouderwetse’ cao-stelsel: en met vernieuwing bedoel ik dan:

Meer decentrale regelingen op ondernemingsniveau en veel minder regelingen op centraal niveau geregeld. Minder nadruk op algemeen verbindendverklaring van cao’s en meer nadruk op dispensaties van centrale cao-regelingen voor ondernemingen en sectoren. Meer transparantie bij cao-fondsen en minder geheimzinnigheid bij geldstromen richting FNV en CNV. In 2007 zijn deze cao-vernieuwingen door de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid min of meer geblokkeerd op verzoek van de vakbonden FNV en CNV, maar in een enkele bedrijfstak klinken deze nog door, bijvoorbeeld in de bedrijfstak horeca, waar cao-partijen niets meer moeten hebben van één centrale cao, die alle horeca-ondernemingen bindt. Horeca-ondernemingen kunnen als zij dat willen kiezen voor eigen arbeidsvoorwaarden via een eigen ondernemings- of sector-cao en dat is in alle andere bedrijfstakken praktisch onmogelijk.

Harry Vogels

Columns
> meer columns

Gerelateerd nieuws

  • Geen gerelateerde berichten gevonden.

Meer uit deze rubriek