loading
views
0 reacties
Hinke

Column Ruud van Megen: ArcelorMittal

X

10 mei 2008

Belegger en AEX-specialist Ruud van Megen schrijft exclusief voor FlexService maandelijks een column over de beurskoersen, doorgaans over die van uitzenders. Deze keer schrijft hij echter over het ‘steraandeel’ van de Amsterdamse beurs. Zie ook zijn columns op beursplaza.

ArcelorMittal, oftewel ‘uncharted territory’

In oktober 2001, een paar weken na de aanslagen in New York, noteerde het in Amsterdam onbekende en niet-geliefde aandeeltje “Mittal Steel” € 0,55 of daaromtrent. Ik weet niet of de heer Lakshmi Mittal, naamgever van het bedrijf, in die dagen een goede nachtrust had of niet. Zijn staalbedrijf noteerde op een alltime low, en als we bedenken dat het boven de € 20,00 had gestaan in de jaren negentig van de vorige eeuw, dan kunnen we ons voorstellen dat de aandeelhouders, institutionele partijen en de fanatiek beleggende ietwat vermogende particulier, een gat in de lucht sprongen dat ze nu dit bedrijf, dat aan de vooravond stond van een enorme expansie, voor een habbekrats konden bemachtigen. Dagelijks zaten kleine particulieren in beleggingsclubs bij elkaar, en ze genoten van de € 0,55 per aandeel die ze hadden gefourneerd. Ze hadden € 56.000,00 de man erin gestopt. À € 0,55 leverde dat 100.000 aandelen op in dit prachtige bedrijf (ik houd rekening met € 1000,00 gemiddelde transactiekosten). Ook de institutionele partijen juichten. Er werden sigaartjes gerookt. De bekende, volle lach van de zelfverzekerde investeerder klonk, er werd goede cognac geschonken en iedereen was tevreden.

U begrijpt dat ik probeer ironisch te zijn. Als een aandeel op een all time low staat, wil niemand het kopen. Ja, er zijn mensen die gekocht hebben op € 0,55. Maar die waren dolblij als ze voor € 0,65 weer vérkochten. Want wie is er niet tevreden met bijna 20 % rendement op een investering? De aandeeltjes Mittal Steel waren een speeltje voor speculanten, gespecialiseerd in pennystocks (aandelen die beneden 1 Euro noteren).

Als ik naar mijn eigen beleggingsgedrag kijk in die dagen, ik had ‘Mittal Steel’ wel eens voorbij zien komen als een obscuur fonds dat op de lokale markt genoteerd stond. Ik weet nog dat ik me verwonderde over dit fonds. Want wat deed een meneer uit India met zijn staalbedrijf aan de Amsterdamse lokale markt? Ging dit wel om een ‘echt’ bedrijf? Was er wel een ‘echte’ staalfabriek, of was dit exotische Mittal een of ander maffioos investeringsvehikel? Ik werd niet gehinderd door enige kennis, en wie iets niet weet en te lui is om informatie in te winnen, gaat te rade bij zijn fantasie. Bij een Indiase staalfabriek kon ik me kinderarbeid voorstellen, en barre werkomstandigheden. Het is toch al zo warm in India en daarbij nog die hitte van de smelterij. Ik nam verder aan dat dit bedrijf kennelijk op de wereldstaalmarkt niet kon concurreren omdat het een inferieure kwaliteit staal leverde. Want nogmaals, die Indische arbeiders zouden beslist geen droog brood verdienen, daar ging ik vanuit. Concurreren op arbeidsloon was dus geen probleem. Desondanks was het aandeel niets waard. Ik zocht de reden dus maar in inferieure technologie. Mittal kon vast niet tippen aan Hoogovens.

Maar zoals ik al zei, ik fantaseerde maar wat. Tegenwoordig weet ik wel beter. In 2002, niet erg lang na de aankoop op de all time low, wist Lakshmi Mittal Tony Blair voor zijn karretje te spannen, zodat hij de Roemeense nationale staalindustrie kon kopen. Tony was niet te beroerd per brief een goed woordje voor zijn in London woonachtige vriend te doen, en passant suggererend dat de verkoop wel eens kon helpen bij toetreding tot de Europese unie. Zo gaan die dingen. Mittal doneerde uit dankbaarheid flink aan Labour. En bleef dat doen. En zo ging het maar crescendo. Er werd gekocht bij het leven, en Mittals stalen droom werd werkelijkheid. In 2008 hoort hij bij de rijkste 5 mensen op de planeet. Hij is wereldrecordhouder geld wegsmijten. Spendeerde o.a. 30 miljoen pond aan zijn dochters huwelijk. Ondertussen moesten natuurlijk wel overal arbeiders weggesaneerd worden en vervangen door goedkopere arbeidskrachten – uiteraard, mijn vermoeden was wat dat betreft wel juist. Disgusting dus, maar such is business. Je kunt niet zo snel bij de rijkste 5 mensen op de planeet horen, als je niet ook goed je best doet andere mensen flink uit te knijpen.

We zien de persoonlijke rijkdom van Mittal gelijk opgaan met de explosie ten beurze van zijn bedrijf. Er staat een TD Combo telling in. Als die op maandbasis bij 13 is, kan dat een teken zijn dat de rek er uit is.

En een andere telling:

Hier nog geen koersomwenteling in zich, op het oog. We zien wel hoe mooi de laatste ’13’ inderdaad een goed moment was om even afscheid te nemen van het aandeel.

Tot slot de ‘gewone’ golftelling, waar ik straks nog op terug kom:

Maar laten we eens uitgaan van de gezegende sigarenrokers en cognacdrinkers aan het begin van dit stukje. Een investering van € 56.000,00. Fors, maar niet voor de vermogende particulier. Wat gebeurde er met deze investering? Nou, toen Bush aan zijn oorlog begon, winter 2003, stond de markt als totaal op een dieptepunt. Maar Mittal, dat ziet u op de grafiek, had zijn dieptepunt in 2001 gehad en was al behoorlijk opgelopen, percentueel. Nog maar een sigaartje, want in harde guldens was de eerste ton al binnen. En the rest, zoals het spreekwoord luidt, is history. In de eerste jaren van de nieuwe eeuw ging de investering vele malen over de kop en het papieren bezit ging over het miljoen heen.

In januari 2008 stortte ook ArcelorMittal even af in de algehele paniek, maar een paar maanden later zijn we ten opzichte van januari al weer verdubbeld. De goedlachse investeerders van de bodemkoers, hebben destijds een goede zet gedaan. De € 56.000,00 voor 100.000 aandelen is veranderd in € 6.200.000,00. Ook met een investering van € 560,00, voor 1000 aandeeltjes, hadden we nu € 62.000,00 gehad. Om tot het miljoen te komen, had u in 2001 € 9.035,00 moeten investeren. Het aandeel is meer dan honderd keer over de kop gegaan. In 2008 is de pennystock uit 2001 uitgegroeid tot het leidende aandeel op de Amsterdamse graadmeter van de belangrijkste fondsen, de AEX index. Leidend, inderdaad. De weging van ArcelorMittal (Mittal is samengegaan met Arcelor, inmiddels) is fors, en het is het enige aandeel van de AEX dat op een all time high noteert. De AEX ‘is’ dus niet meer ING, Unilever, Philips en Royal Dutch Shell. De AEX ‘is’ vooral ook ArcelorMittal. Hoe harder dat aandeel stijgt, hoe meer de AEX ArcelorMittal wordt. Tot de nieuwe weging volgend jaar maart.

Waar komt deze zegetocht van ArcelorMittal vandaan? Het is zeker voor een groot deel te danken aan de gave van de ras-kapitalist Lakshmi Mittal en zijn politieke connecties. Maar hij had de grondstoffenspeculatiehausse mee. Zoals het altijd gaat; het geld op de wereld zoekt zijn weg en de grondstoffen zijn aan de beurt gekomen. Alles wat grondstoffen gerelateerd is, is omhoog gegaan.

Nu de belangrijkste vraag: moeten we nog in ArcelorMittal investeren, of zijn we te laat? We mogen aannemen dat Lakshmi Mittal nu ook wel ambieert om de allerrijkste mens op aarde te worden. Zo’n ambitie ziet de belegger graag, want dat houdt waarschijnlijk ook in dat aandeelhouders er wijzer van worden.

Maar hardlopers zijn doodlopers. Dit gezegde is er niet voor niets. Ook aan de onstuimige groei van ArcelorMittal, nu het grootste staalbedrijf ter wereld, zijn grenzen. Als we naar de maandgrafiek kijken, bevindt ArcelorMittal zich sinds kort in ‘uncharted territory’. De vuistregel is dat een aandeel dat nieuwe toppen zet, ook de neiging kan hebben verder omhoog te versnellen. De grafiek logenstraft dat, kijkt u maar naar eerdere all time highs uit het verleden. Die werden maar tijdelijk uitgenomen en er werd eerst nieuwe kracht verzameld, om uiteindelijk bij de tweede of derde poging omhoog uit te breken.

Met mijn methodiek moet dit toch een zogenaamde ‘vijfde beweging’ zijn. En dat is ten beurze de laatste golf uit een trend. Ik zeg er echter onmiddellijk bij dat de ‘tellingen’ die ik op de grafiek pleeg te doen niet af zijn. En ook een ‘vijfde’ beweging kan heel hoog komen en kan een jaar duren, daar kunnen we geen goede uitspraak over doen. We zien wel hoe goed de methodiek in eerdere fases omkeerpunten aangaf. Op dit moment kunnen we niet op zo’n manier een keerpunt aangeven, daar kunnen we nog vele maanden vandaan zijn. Het is dus alleszins mogelijk, dat ArcelorMittal als vijfde beweging een uitputtingsrally gaat neerzetten die nog enorm gaat worden. Uiteraard zijn er geen verkoopsignalen momenteel op de maandgrafiek. Maar wie instapt, moet zichzelf een goede exitstrategie opleggen. Want als een vijfde beweging uittopt, volgt een grotere correctie dan we de laatste jaren in ArcelorMittal hebben gezien, onvermijdelijk. Als dat gebeurt zal die correctie waarschijnlijk samengaan met het imploderen van de grondstoffenhype. We kunnen ons daar op dit moment nog niet veel bij voorstellen, gezien de onstuimige groei van China bijvoorbeeld. Maar aan de € 0,55 die voor Mittal betaald moest worden in 2001, zien we dat alles wat onvoorstelbaar is toch gewoon gebeurt op de beurs. Met een beetje hulp van Tony Blair.

Ruud van Megen

Van Megen Trading
www.beursplaza.nl

Eerdere columns
8 april 2008 De beurskoers van DPA FLEX
9 maart 2008 Brunel revisited
8 februari 2008 De beurskoers van USG People
8 januari 2008 De beurskoers van Randstad
8 december 2007 Randstad en Vedior

12 november 2007 De beurskoers van Brunel

Gerelateerd nieuws

  • Geen gerelateerde berichten gevonden.

Meer uit deze rubriek