loading
views

Jurisprudentie: studiekosten

April 2007

Terugbetaling van studiekosten door werknemer
Ter terugbetaling van studiekosten door de werknemer aan de werkgever bij een einde van het dienstverband wordt vaak een studiekostenbeding in de arbeidsovereenkomst opgenomen. In de meeste gevallen bepalen dergelijke studiekostenbedingen dat er slechts in het geval dat de werknemer zelf ontslag neemt of als de arbeidsovereenkomst op andere wijze door toedoen van de werknemer eindigt, er een plicht van de werknemer is tot terugbetaling van de studiekosten.

Studiekostenbeding helder formuleren
Uit de uitspraak van de kantonrechter te Rotterdam van 28 februari jl. blijkt dat het voor werkgevers belangrijk is om de tekst van een studiekostenbeding helder te formuleren. Zeker in het geval van arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd. Wanneer de tekst van het studiekostenbeding aan duidelijkheid te wensen overlaat – zoals in de onderhavige uitspraak het geval is – wordt deze in het nadeel van de werkgever uitgelegd en hoeft de werknemer de studiekosten niet terug te betalen.

Ontslag gekregen of genomen
Het betrof hier een werknemer die op basis van drie achtereenvolgende arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd in dienst is geweest van een accountants- en consultantskantoor. Na afloop van de laatste van de drie arbeidsovereenkomsten werd het dienstverband van de werknemer niet verlengd. Tijdens zijn dienstverband had de werknemer op kosten van de werkgever een postacademische opleiding (PAO-opleiding) tot Register Accountant gevolgd. Bij de eindafrekening die na afloop van het dienstverband plaatsvond, verrekende de werkgever een deel van de kosten van de PAO-opleiding. Werkgever verwees hierbij naar de studiekostenregeling die in de arbeidsovereenkomsten was opgenomen. De werknemer was het hier niet mee eens en wendde zich tot de kantonrechter te Rotterdam. Dit omdat hem uitdrukkelijk door de werkgever was verteld dat hij de studiekosten alleen als hij zelf ontslag zou nemen hoefde terug te betalen, aldus de werknemer.

Uitdiensttreding actieve handeling werknemer
De kantonrechter stelt vast dat de tekst van het studiekostenbeding bepaalt dat bij “uitdiensttreding” van de werknemer een verplichting tot terugbetaling van studiekosten bestaat. Uitdiensttreding is volgens de kantonrechter een begrip dat in de Nederlandse taal als zodanig niet bestaat. Het is een begrip dat geen neutrale betekenis heeft, aldus de kantonrechter. Bij uitdiensttreding moet volgens de kantonrechter eerder worden gedacht aan een actieve handeling van degene die de dienst verlaat. Door het woord “uitdiensttreding” te gebruiken heeft de werkgever onvoldoende duidelijkheid verschaft terwijl het juist aan de werkgever is om duidelijkheid te scheppen over een studiekostenbeding, zo oordeelt de kantonrechter.

Beperking Wet minimumloon bij terugbetaling
De werkgever heeft ook geen rekening gehouden met de beperkingen die de Wet minimumloon aan terugbetaling stelt. De studiekosten waren namelijk hoog en verrekening daarvan komt erop neer dat de werknemer de laatste twee maanden van zijn dienstverband in het geheel geen inkomsten heeft genoten.

Redelijkheid en billijkheid
Ook speelt mee dat de werknemer slechts anderhalf jaar in dienst geweest is van de werkgever en dat de werkgever zelf het initiatief heeft genomen om het dienstverband niet te verlengen. Onder de gegeven omstandigheden van het geval acht de kantonrechter terugbetaling van de studiekosten dan ook in strijd met de redelijkheid en billijkheid. Als een werkgever na afloop van een overeenkomst voor bepaalde tijd studiekosten wil kunnen terugvorderen, is het dus in ieder geval noodzakelijk om de terugbetalingsverplichting expliciet en duidelijk vast te leggen in een studiekostenbeding. Verder moet bij eventuele verrekening rekening gehouden worden met de bepalingen van de Wet Minimumloon.

Bron: Rechtspraak.nl LJN-nr BA0201

Gerelateerd nieuws

  • Geen gerelateerde berichten gevonden.

Meer uit deze rubriek